Biblia Gdańska 1881

Pieśń nad pieśniami 2

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

Jam jest jako róża Sarońska, a lilija przy dolinach.

nbg

Ja jestem róża Saronu, lilia dolin.

ubg

Jestem różą Saronu i lilią dolin.

2
bg

Jako lilija między cierniem, tak przyjaciółka moja między pannami.

nbg

Jak lilia między cierniem tak moja przyjaciółka pomiędzy dziewicami.

ubg

Jak lilia między cierniami, tak moja umiłowana między pannami.

3
bg

Jako jabłoń między drzewem leśnem, tak miły mój między młodzieńcami. Pragnęłam siedzieć w cieniu jego, i siedzę; bo owoc jego słodki jest ustom moim.

nbg

Jak jabłoń między leśnym drzewem tak mój luby pomiędzy młodzieńcami. Chętnie siedziałam w jego cieniu, a jego owoc był słodkim dla mego podniebienia.

ubg

Jak jabłoń między leśnymi drzewami, tak mój miły między młodzieńcami. Z wielkim pragnieniem usiadłam w jego cieniu, a jego owoc jest słodki memu podniebieniu.

4
bg

Wprowadził mię w dom wina, mając za chorągiew miłość przeciwko mnie.

nbg

Poprowadził mnie do sali wina, a nade mną jego chorągiew, którą jest miłość.

ubg

Wprowadził mnie do komnaty biesiadnej, a jego chorągwią nade mną jest miłość.

5
bg

Oczerstwijcie mię temi flaszami, posilcie mię temi jabłkami; boć omdlewam od miłości.

nbg

Pokrzepcie mnie plackami z rodzynkami, posilcie mnie tymi jabłuszkami, bo jestem chora z miłości.

ubg

Pokrzepcie mnie bukłakami, posilcie mnie jabłkami, bo jestem chora z miłości.

6
bg

Lewica jego pod głową moją, a prawica jego obłapia mię.

nbg

Jego lewica spoczywa pod moją głową, zaś jego prawica mnie pieści.

ubg

Jego lewa ręka pod moją głową, a jego prawa ręka mnie obejmuje.

7
bg

Poprzysięgam was, córki Jeruzalemskie! przez sarny i łanie polne, abyście nie budziły i nie przerywały snu miłego mego, dokąd nie zechce.

nbg

Zaklinam was, o córy jerusalemskie, na sarny i polne łanie: Nie pobudzacie, nie pobudzajcie miłości, aż do rozkoszy.

ubg

Zaklinam was, córki Jerozolimy, na sarny i łanie polne: Nie budźcie mego umiłowanego i nie przerywajcie jego snu, dopóki nie zechce.

8
bg

Głos miłego mego! oto on idzie skacząc po tych górach, a poskakując po tych pagórkach.

nbg

Głos mojego lubego! Oto nadchodzi, sadzi przez góry i przeskakuje pagórki.

ubg

Głos mego umiłowanego! Oto idzie, skacząc po górach, a podskakując po pagórkach.

9
bg

Miły mój podobny jest sarnie, albo młodemu jelonkowi; oto on stoi za ścianą naszą, wygląda z okien, patrzy przez kraty.

nbg

Mój luby podobny jest do sarny, lub do młodego jelenia. Już stanął za naszym murem, zagląda przez okna i wypatruje spoza krat.

ubg

Mój umiłowany podobny jest do sarny albo młodego jelenia. Oto stoi za naszym murem, zagląda przez okna, patrzy przez kraty.

10
bg

Ozwał się miły mój, a rzekł mi: Wstań, przyjaciółko moja! piękna moja! a pójdź.

nbg

Mój luby się odezwał oraz do mnie powiedział: Wstań, moja przyjaciółko, moja śliczna, i przyjdź.

ubg

Mój umiłowany odezwał się i powiedział mi: Wstań, moja umiłowana, moja piękna, i chodź!

11
bg

Albowiem oto minęła zima! deszcz przeszedł, i przestał.

nbg

Bo oto przeszła zima, deszcz ustał oraz przeminął.

ubg

Oto bowiem minęła zima, deszcz ustał i przeszedł.

12
bg

Kwiatki się ukazują na ziemi; czas śpiewania przyszedł, a głos synogarlicy słychać w ziemi naszej.

nbg

Ukazują się pączki na ziemi, nastała pora śpiewu; w naszym kraju rozlega się głos synogarlicy.

ubg

Kwiatki pokazały się na ziemi, nadszedł czas śpiewania i głos synogarlicy słychać w naszej ziemi.

13
bg

Figowe drzewo wypuściło niedojrzałe figi swoje, a macice winne rozkwitłe, wonią wydały; wstańże przyjaciółko moja, piękna moja! a pójdź.

nbg

Figowiec czerwieni niedojrzałe swoje owoce oraz niosą zapach rozkwitłe winorośle. Wstań, moja przyjaciółko, moja śliczna, i przyjdź.

ubg

Drzewo figowe już wypuściło swoje niedojrzałe figi, a kwitnąca winorośl wydaje swoją woń. Wstań, moja umiłowana, moja piękna, i chodź!

14
bg

Gołębico moja mieszkająca w rozpadlinach skalnych, w skrytościach przykrych! okaż mi oblicze twoje, niech usłyszę głos twój; albowiem głos twój wdzięczny, a oblicze twoje pożądane.

nbg

Przyjdź ma gołąbko, co żyjesz w rozpadlinach skalnych, w szczelinach piętrzących się opok ukaż mi swoje oblicze, niech usłyszę twój głos; bowiem twój głos jest słodki i urocze twoje oblicze.

ubg

Moja gołębico, mieszkająca w skalnych szczelinach, w stromych kryjówkach, ukaż mi swoją twarz, daj mi usłyszeć swój głos, gdyż twój głos jest słodki i twoja twarz piękna.

15
bg

Połapcie nam liszki, liszki małe, które psują winnice; ponieważ winnice nasze kwitną.

nbg

Schwytajcie nam lisiątka, małe liski, co niszczą latorośle, gdy w rozkwicie nasze winnice.

ubg

Schwytajcie nam lisy, małe lisy, które psują winnice, ponieważ nasze winnice kwitną.

16
bg

Miły mój jest mój, a jam jest jego, który pasie między lilijami;

nbg

Moim jest mój luby, a ja jego; tego, co pasie między liliami.

ubg

Mój umiłowany jest mój, a ja jestem jego. Pasie on wśród lilii.

17
bg

Ażby się okazał ten dzień, a cienie przeminęły. Nawróć się, bądź podobny, miły mój! sarnie albo jelonkowi młodemu na górach Beter.

nbg

Nim dzień powieje ochłodą i pomkną cienie bądź mój luby podobny do sarny, lub do młodego jelenia na rozpadlinach gór.

ubg

Nim zaświta dzień i znikną cienie, zawróć, mój umiłowany, bądź jak sarna albo młode jelenie na górach Beter.