Biblia Gdańska 1881

Przypowieści Salomona 14

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

Mądra niewiasta buduje dom swój; ale go głupia rękami swemi rozwala.

ubg

Mądra kobieta buduje swój dom, a głupia burzy go własnymi rękami.

2
bg

Kto chodzi w szczerości swojej, boi się Pana; ale przewrotny w drogach swoich gardzi nim.

ubg

Kto postępuje w sposób prawy, boi się PANA, a przewrotny na swoich drogach gardzi nim.

3
bg

W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.

ubg

W ustach głupiego jest rózga pychy, a mądrych strzegą ich wargi.

4
bg

Gdzie niemasz wołów, żłób jest próżny; ale siłą wołów mnoży się obfitość zboża.

ubg

Gdzie nie ma wołów, żłób jest pusty, lecz dzięki sile wołów mnoży się obfitość zboża.

5
bg

Świadek prawdziwy nie kłamie; ale świadek fałszywy mówi kłamstwo.

ubg

Wierny świadek nie kłamie, a fałszywy świadek mówi kłamstwa.

6
bg

Naśmiewca szuka mądrości, a nie znajduje; ale umiejętność roztropnemu jest snadna.

ubg

Szyderca szuka mądrości, a nie znajduje, lecz rozumnemu wiedza przychodzi łatwo.

7
bg

Idź precz od oblicza męża głupiego, gdyż nie znajdziesz przy nim warg umiejętności.

ubg

Odsuń się od głupiego, gdyż nie znajdziesz u niego warg rozumnych.

8
bg

Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.

ubg

Mądrość roztropnego to poznanie swojej drogi, a głupotą głupich jest oszustwo.

9
bg

Każdy głupi nakrywa grzech, a między uprzejmymi mieszka przyjaźń.

ubg

Głupcy szydzą z grzechu, a u prawych jest przychylność.

10
bg

Serce każdego uznaje gorzkość duszy swojej, a do wesela jego nie przymięsza się obcy.

ubg

Serce zna własną gorycz, a obcy nie wtrąca się w jego radość.

11
bg

Dom niezbożnych zgładzony będzie; ale przybytek cnotliwych zakwitnie.

ubg

Dom niegodziwych będzie zgładzony, a mieszkanie prawych zakwitnie.

12
bg

Zda się pod czas droga być prosta człowiekowi; wszakże dokończenie jej jest drogą na śmierć.

ubg

Jest droga, która człowiekowi wydaje się słuszna, lecz końcem jej jest droga do śmierci.

13
bg

Także i w śmiechu boleje serce, a koniec wesela bywa smutek.

ubg

Nawet w śmiechu serce boleje, a końcem takiej wesołości jest smutek.

14
bg

Drogami swemi nasyci się człowiek przewrotnego serca; ale się go chroni mąż dobry.

ubg

Serce odstępcy nasyci się jego drogami, a dobry człowiek swoimi.

15
bg

Prostak wierzy każdemu słowu; ale ostrożny zrozumiewa postępki swoje.

ubg

Prosty wierzy każdemu słowu, a roztropny zważa na swoje kroki.

16
bg

Mądry się boi, i odstępuje od złego; ale głupi dociera, i śmiałym jest.

ubg

Mądry boi się i odwraca się od zła, ale głupi w swym szaleństwie jest pewny siebie.

17
bg

Porywczy człowiek dopuszcza się głupstwa, a mąż złych myśli w nienawiści bywa.

ubg

Człowiek porywczy popełnia głupstwa, a podstępny jest znienawidzony.

18
bg

Głupstwo prostacy dziedzicznie trzymają; ale ostrożni bywają koronowani umiejętnością.

ubg

Prości ludzie dziedziczą głupotę, a roztropni są koronowani wiedzą.

19
bg

źli się kłaniają przed dobrymi, a niepobożni stoją u drzwi sprawiedliwego.

ubg

Źli kłaniają się przed dobrymi, a niegodziwi u bram sprawiedliwego.

20
bg

Ubogi bywa i u przyjaciela swego w nienawiści; ale wiele jest tych, którzy bogatego miłują.

ubg

Ubogi jest znienawidzony nawet przez swego bliźniego, a bogaty ma wielu przyjaciół.

21
bg

Bliźnim swym grzesznik pogardza; ale kto ma litość nad ubogimi, błogosławionym jest.

ubg

Kto gardzi swym bliźnim, ten grzeszy, a kto lituje się nad ubogimi, jest błogosławiony.

22
bg

Izali nie błądzą, którzy wymyślają złe? a miłosierdzie i prawda należy tym, którzy wymyślają dobre.

ubg

Czyż nie błądzą ci, którzy obmyślają zło? Ale miłosierdzie i prawda są z tymi, którzy obmyślają dobro.

23
bg

W każdej pracy bywa pożytek; ale gołe słowo warg tylko do nędzy służy.

ubg

Każda praca przynosi pożytek, a puste słowa prowadzą do nędzy.

24
bg

Bogactwo mądrych jest koroną ich; ale głupstwo głupich zostaje głupstwem.

ubg

Koroną mądrych jest ich bogactwo, ale głupota głupich pozostaje głupotą.

25
bg

Świadek prawdziwy wyzwala duszę; ale fałszywy kłamstwo mówi.

ubg

Prawdomówny świadek ocala dusze, a fałszywy mówi kłamstwa.

26
bg

Kto się boi Pana, ma ufanie mocne; a synowie jego ucieczkę mieć będą.

ubg

W bojaźni PANA jest mocne zaufanie, a jego synowie będą mieć ucieczkę.

27
bg

Bojaźń Pańska jest źródło żywota ku uchronieniu się sideł śmierci.

ubg

Bojaźń PANA jest źródłem życia, by uniknąć sideł śmierci.

28
bg

W mnóstwie ludu jest zacność królewska; ale w trosze ludu zniszczenie hetmana.

ubg

Liczny lud to chwała króla, a brak ludu to zguba władcy.

29
bg

Nierychły do gniewu jest bogaty w rozum; ale porywczy pokazuje głupstwo.

ubg

Nieskory do gniewu jest bardzo roztropny, lecz porywczy wywyższa głupotę.

30
bg

Serce zdrowe jest żywotem ciała; ale zazdrość jest zgniłością w kościach.

ubg

Zdrowe serce jest życiem ciała, a zazdrość jest zgnilizną kości.

31
bg

Kto ciemięży ubogiego, uwłacza stworzycielowi jego; ale go czci, kto ma litość nad ubogim.

ubg

Kto gnębi ubogiego, uwłacza jego Stwórcy, a czci go ten, kto lituje się nad ubogim.

32
bg

Dla złości swojej wygnany bywa niepobożny; ale sprawiedliwy nadzieję ma i przy śmierci swojej.

ubg

Niegodziwy zostaje wygnany z powodu swojego zła, a sprawiedliwy ma nadzieję nawet w czasie swojej śmierci.

33
bg

W sercu mądrego odpoczywa mądrość, ale wnet poznać, co jest w sercu głupich.

ubg

Mądrość spoczywa w sercu rozumnego, a co jest w sercu głupich, wychodzi na jaw.

34
bg

Sprawiedliwość wywyższa naród; ale grzech jest ku pohańbieniu narodów.

ubg

Sprawiedliwość wywyższa naród, a grzech jest hańbą narodów.

35
bg

Król łaskaw bywa na sługę roztropnego; ale się gniewa na tego, który mu hańbę czyni.

ubg

Król jest przychylny dla roztropnego sługi, lecz gniewa się na tego, który przynosi hańbę.