Biblia Gdańska 1881

Przypowieści Salomona 16

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

Człowiek sporządza myśli serca swego; ale od Pana jest odpowiedź języka.

nbg

Zamierzenia serca należą do człowieka; ale od WIEKUISTEGO przychodzi odpowiedź języka.

ubg

W człowieku są zamysły serca, ale odpowiedź języka jest od PANA.

2
bg

Wszystkie drogi człowiecze zdadzą się być czyste przed oczyma jego; ale Pan jest, który waży serca.

nbg

Wszystkie drogi człowieka wydają mu się czystymi; ale to WIEKUISTY waży ducha.

ubg

Wszystkie drogi człowieka są czyste w jego oczach, ale PAN waży duchy.

3
bg

Włóż na Pana sprawy twe, a będą utwierdzone zamysły twoje.

nbg

Powierz WIEKUISTEMU twoje sprawy, a utwierdzą się twe zamysły.

ubg

Powierz PANU swe dzieła, a twoje zamysły będą utwierdzone.

4
bg

Pan dla siebie samego wszystko sprawił, nawet i niezbożnika na dzień zły.

nbg

Wszystko, co zdziałał WIEKUISTY, uczynił dla właściwego, Swego celu, także i niegodziwca na dzień niedoli.

ubg

PAN uczynił wszystko dla samego siebie, nawet niegodziwego na dzień zła.

5
bg

Obrzydliwością jest Panu każdy wyniosłego serca; który choć sobie innych na pomoc weźmie, nie ujdzie pomsty.

nbg

Ohydą dla WIEKUISTEGO jest każdy wyniosłego serca. Nie ujdzie on bezkarnie. Ręczę!

ubg

Każdy, który jest wyniosłego serca, budzi odrazę w PANU; choć weźmie innych do pomocy, nie uniknie kary.

6
bg

Miłosierdziem i prawdą oczyszczona bywa nieprawość, a w bojaźni Pańskiej odstępujemy od złego.

nbg

Wina zostaje odpuszczona przez miłość i prawdę, a unika się złego przez bojaźń WIEKUISTEGO.

ubg

Dzięki miłosierdziu i prawdzie oczyszcza się nieprawość, a w bojaźni PANA oddalamy się od zła.

7
bg

Gdy się podobają Panu drogi człowieka, i nieprzyjaciół jego do zgody z nim przywodzi.

nbg

Kiedy WIEKUISTEMU podobają się drogi człowieka, jedna z nim także jego wrogów.

ubg

Gdy drogi człowieka podobają się PANU, to godzi z nim nawet jego nieprzyjaciół.

8
bg

Lepsza jest trocha z sprawiedliwością, niż wiele dochodów niesprawiedliwych.

nbg

Lepsza odrobina w sprawiedliwości, niż wielkie dochody w bezprawiu.

ubg

Lepiej mieć mało ze sprawiedliwością niż wiele dochodów nieprawnych.

9
bg

Serce człowiecze rozrządza drogi swe; ale Pan sprawuje kroki jego.

nbg

Serce człowieka rozważa swoją drogę, lecz WIEKUISTY kieruje jego krokiem.

ubg

Serce człowieka obmyśla swe drogi, ale PAN kieruje jego krokami.

10
bg

Sprawiedliwy rozsądek jest w wargach królewskich; w sądzie nie błądzą usta jego.

nbg

Na wargach królewskich jest wyrocznia; niechaj przy wyrokowaniu nie chybią jego usta.

ubg

Wyrok Boży jest na wargach króla; jego usta nie błądzą w sądzie.

11
bg

Waga i szale są ustawą Pańską, a wszystkie gwichty sprawiedliwe w worku są za sprawą jego.

nbg

Waga i szale sprawiedliwości pochodzą od WIEKUISTEGO; Jego dziełem są wszystkie ciężarki w torbie.

ubg

Sprawiedliwa waga i szale należą do PANA i wszystkie odważniki w worku są jego dziełem.

12
bg

Obrzydliwością jest królom czynić niezbożność; bo sprawiedliwością stolica umocniona bywa.

nbg

Spełnienie niegodziwości powinno być ohydą dla królów, bowiem tron utwierdza się przez sprawiedliwość.

ubg

Popełnienie niegodziwości budzi odrazę w królach, bo sprawiedliwością tron jest umocniony.

13
bg

Przyjemne są królom wargi sprawiedliwe, a szczerych w mowie miłują.

nbg

Upodobaniem królów winny być sprawiedliwe usta; powinni miłować tego, co szczerze przemawia.

ubg

Wargi sprawiedliwe są rozkoszą królów, kochają oni tego, który mówi to, co słuszne.

14
bg

Gniew królewski jest posłem śmierci; ale mąż mądry ubłaga go.

nbg

Oburzenie króla to wysłannicy śmierci; ale mądry mąż je uśmierza.

ubg

Gniew króla jest posłańcem śmierci, ale mądry człowiek przebłaga go.

15
bg

W jasności twarzy królewskiej jest żywot, a łaska jego jest jako obłok z deszczem późnym.

nbg

Życie jest w jasnym spojrzeniu króla; a jego przychylność jak chmura, co spuszcza wiosenny deszcz.

ubg

W jasności twarzy króla jest życie, a jego przychylność jest jak obłok z późnym deszczem.

16
bg

Daleko lepiej jest nabyć mądrości, niżeli złota najczystszego; a nabyć roztropności lepiej, niż srebra.

nbg

Nabywanie mądrości – o ileż to lepsze niż złoto; a nabywanie rozwagi – o ileż to wyśmienitsze niż srebro.

ubg

O wiele lepiej jest nabyć mądrość niż złoto; a nabyć rozum lepiej niż srebro.

17
bg

Gościniec uprzejmych jest odstąpić od złego; strzeże duszy swej, kto strzeże drogi swojej.

nbg

Torem prawych jest wymijanie złego; kto strzeże swojej drogi, ten zachowuje życie.

ubg

Droga prawych to odstąpić od zła; kto strzeże swojej drogi, strzeże swej duszy.

18
bg

Przed zginieniem przychodzi pycha, a przed upadkiem wyniosłość ducha.

nbg

Przed upadkiem idzie pycha; a przed ruiną wyniosłość ducha.

ubg

Pycha poprzedza zgubę, a wyniosły duch upadek.

19
bg

Lepiej jest być uniżonego ducha z pokornymi, niżeli dzielić korzyści z pysznymi.

nbg

Lepiej być pokornym z pokornymi, niż dzielić łupy z wyniosłymi.

ubg

Lepiej być uniżonego ducha z pokornymi, niż dzielić łup z pysznymi.

20
bg

Kto ma wzgląd na słowa, znajduje dobre; a kto ufa w Panu, błogosławiony jest.

nbg

Kto się zastanawia nad słowem – znajdzie szczęście; a kto polega na WIEKUISTYM – temu jest błogo.

ubg

Kto zważa na słowo, znajdzie dobro, a kto ufa PANU, jest błogosławiony.

21
bg

Kto jest mądrego serca, słynie rozumnym, a słodkość warg przydaje nauki.

nbg

Kto posiada mądre serce – zyskuje miano rozumnego; lecz naukę krzewi słodycz ust.

ubg

Kto jest mądrego serca, zwie się rozumnym, a słodycz warg pomnaża wiedzę.

22
bg

Zdrój żywota jest roztropność tym, którzy ją mają; ale umiejętność głupich jest głupstwem.

nbg

Rozum dla tego, który go posiada jest zdrojem życia; a karcenie głupców jest głupotą.

ubg

Rozum jest zdrojem życia dla tych, którzy go mają, a pouczenie głupich jest głupotą.

23
bg

Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.

nbg

Serce mędrca czyni rozumnymi jego usta i mnoży naukę na jego wargach.

ubg

Serce mądrego czyni jego usta roztropnymi i dodaje nauki jego wargom.

24
bg

Powieści wdzięczne są jako plastr miodu, słodkością duszy, a lekarstwem kościom.

nbg

Wdzięczne mowy są samospływajacym miodem, słodyczą dla ducha i pokrzepieniem dla kości.

ubg

Miłe słowa są jak plaster miodu, słodycz dla duszy i lekarstwo dla kości.

25
bg

Zda się podczas droga być prosta człowiekowi; wszakże dokończenie jej pewna droga na śmierć.

nbg

Niejedna droga wydaje się człowiekowi prostą; jednak jej koniec prowadzi do śmierci.

ubg

Jest droga, która wydaje się człowiekowi słuszna, ale jej końcem jest droga do śmierci.

26
bg

Człowiek pracowity pracuje sobie; bo go pobudzają usta jego.

nbg

Głód robotnika pobudza go do pracy; przynaglają go jego własne usta.

ubg

Robotnik pracuje dla siebie, bo usta pobudzają go do tego.

27
bg

Człowiek niezbożny wykopuje złe, a w wargach jego jako ogień pałający.

nbg

Nikczemny człowiek kopie nieszczęście, a na jego gębie jak gdyby pałający ogień.

ubg

Człowiek nikczemny wykopuje zło, a na jego wargach jakby ogień płonący.

28
bg

Mąż przewrotny rozsiewa zwady, a klatecznik rozłącza przyjaciół.

nbg

Człowiek przewrotny wznieca swary, a plotkarz rozłącza zażyłych przyjaciół.

ubg

Człowiek przewrotny rozsiewa spory, a plotkarz rozdziela przyjaciół.

29
bg

Mąż okrutny przewabia bliźniego swego, i wprowadza go na drogę niedobrą.

nbg

Okrutny człowiek uwodzi własnego towarzysza i prowadzi go na niedobrą drogę.

ubg

Człowiek gwałtowny zwabia swego bliźniego i wprowadza go na drogę niedobrą.

30
bg

Kto mruga oczyma swemi, zmyśla przewrotności; a kto rucha wargami swemi, broi złe.

nbg

Przymruża oczy, by obmyślić oszustwo; a gdy przygryzie wargi, już spełnił niecność.

ubg

Mruga swymi oczami, by knuć podstępy; rusza wargami i popełnia zło.

31
bg

Koroną chwały jest sędziwość; znajduje się na drodze sprawiedliwości.

nbg

Wspaniałą koroną jest siwy włos; można go zdobyć na drodze sprawiedliwości.

ubg

Siwa głowa jest koroną chwały, zdobywa się ją na drodze sprawiedliwości.

32
bg

Lepszy jest nierychły do gniewu, niżeli mocarz; a kto panuje sercu swemu, lepszy jest, niżeli ten, co dobył miasta.

nbg

Lepszy pobłażliwy niż bohater; a panujący nad swoim duchem niż zdobywca miast.

ubg

Lepszy jest nieskory do gniewu niż mocarz, a kto panuje nad swym duchem, jest lepszy niż ten, kto zdobywa miasto.

33
bg

Los na łono rzucają; ale od Pana jest wszystko rozrządzenie jego.

nbg

Rzucają los na piersi; lecz od WIEKUISTEGO zależy to wszystko, co stąd wyniknie.

ubg

Losy wrzuca się w zanadrze, ale całe rozstrzygnięcie ich zależy od PANA.