Biblia Gdańska 1881

Przypowieści Salomona 1

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

Przypowieści Salomona, syna Dawidowego, króla Izraelskiego,

nbg

Przypowieści Salomona, syna Dawida, króla israelskiego.

2
bg

Dla poznania mądrości i ćwiczenia, ku wyrozumieniu powieści roztropnych;

nbg

By poznawano mądrość i pouczanie, by pojmowano rozumne słowa.

3
bg

Dla pojęcia ćwiczenia w rozumie, w sprawiedliwości, w sądzie i w prawości;

nbg

Aby przyswajano sobie przestrogę, która wpaja do rozumu sprawiedliwość, Prawo i sąd;

4
bg

Dla podania prostakom ostrożności, młodemu umiejętności, i opatrzności.

nbg

by prostym nadać roztropności, a młodzieńcowi poznanie oraz rozwagę.

5
bg

Tych gdy mądry słuchać będzie, przybędzie mu nauki, a roztropny w radach opatrzniejszy będzie,

nbg

Mądry posłucha, a więc pomnoży swoją wiedzę, a rozsądny pozyska sterowność.

6
bg

Aby zrozumiał przypowieści, i wykłady ich, słowa mądrych i zagadki ich.

nbg

By zrozumiano przypowieść i przenośnię, orzeczenia mędrców oraz ich głębokie mowy.

7
bg

Bojaźń Pańska jest początkiem umiejętności; ale głupi mądrością i ćwiczeniem gardzą.

nbg

Bojaźń Boża jest początkiem oraz pierwiastkiem wiedzy, lecz głupcy pogardzają Mądrością i napomnieniem.

8
bg

Słuchaj, synu mój! ćwiczenia ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.

nbg

Posłuchaj, Mój synu, napomnienia twojego ojca i nie zaniechaj nauki twojej matki.

9
bg

Bo to przyda wdzięczności głowie twojej, i będzie łańcuchem kosztownym szyi twojej.

nbg

Bo one są uroczym wieńcem dla twej głowy oraz zdobnym łańcuchem na twej szyi.

10
bg

Synu mój! jeżliby cię namawiali grzesznicy, nie przyzwalaj.

nbg

Mój synu, jeśli będą cię kusić grzesznicy – nie daj się uwieść.

11
bg

Jeźlićby rzekli: Pójdź z nami, czyhajmy na krew, zasadźmy się na niewinnego bez przyczyny;

nbg

Jeśli powiedzą: Pójdź z nami! Czyhamy na krew, bez przyczyny czatujemy na niewinnego.

12
bg

Pożremyż ich żywo, jako grób, a całkiem, jako zstępujących w dół;

nbg

Pochłoniemy ich żywcem jak Kraina Umarłych; ostatecznie, jak gdyby zstępujących do grobu.

13
bg

Wszelkiej majętności kosztownej nabędziemy, napełnimy domy nasze korzyścią;

nbg

Zdobędziemy wszelkie cenne mienie, nasze domy napełnimy łupem.

14
bg

Rzuć między nas los twój; mieszek jeden wszyscy mieć będziemy.

nbg

Wtedy będziesz miał między nami równy dział, jedna kasa będzie dla wszystkich.

15
bg

Synu mójâ nie chodźże z nimi w drogę; zawściągnij nogi twojej od ścieżek ich.

nbg

Mój synu! Nie udawaj się z nimi w drogę, powstrzymuj swoją nogę od ich ścieżki!

16
bg

Albowiem nogi ich ku złemu bieżą, i spieszą się na wylanie krwi.

nbg

Gdyż ich nogi zdążają ku złemu oraz się śpieszą, by rozlać krew.

17
bg

Bo jako próżno zastawiają sieci przed oczyma wszelkiego ptaka skrzydlastego:

nbg

Bo daremnie są zastawiane sidła przed oczami wszystkiego, co skrzydlate;

18
bg

Tak i ci na krew swoję czyhają, a zasadzają się na duszę swoję.

nbg

tak i ci czyhają na swoją własną krew, czatują na swoje własne życie.

19
bg

Takieć są ścieszki każdego czyhającego na zysk, który duszę pana swego odbiera.

nbg

Taki jest los wszystkich, którzy są żądni nieprawego zysku On zabiera ich własne życie.

20
bg

Mądrość na dworzu woła, głos swój na ulicach wydaje.

nbg

Mądrość głośno woła na ulicy, na rynkach podnosi swój głos.

21
bg

W największym zgiełku woła, u wrót bram, w miastach powieści swoje opowiada, mówiąc:

nbg

Po zgiełkliwych rogach nawołuje, mówi przy wrotach bram, wszędzie w mieście wygłasza swoje mowy.

22
bg

Prostacy! dokądże się kochać będziecie w prostocie? a naśmiewcy pośmiewisko miłować będziecie? a głupi nienawidzieć umiejętności będziecie?

nbg

Bezmyślni! Jak długo będziecie miłowali bezmyślność? Szydercy! Jak długo będziecie mieli upodobanie w szyderstwie; a nierozsądni będą nienawidzić poznania?

23
bg

Nawróćcież się na karanie moje; oto wam wydam ducha mojego, a podam wam do znajomości słowa moje.

nbg

Nawróćcie się na Moje napomnienie. Oto rozleję przed wami Mego Ducha i zapoznam was z Moimi słowami.

24
bg

Ponieważem wołała, a nie chcieliście; wyciągałam rękę moję, a nie był, ktoby uważał;

nbg

Ponieważ wołałem, a wyście się wzbraniali; wyciągałem Moją rękę, a nikt nie zważał.

25
bg

Owszem odrzuciliście wszystkę radę moję, a karności mojej nie chcieliście przyjąć;

nbg

Odrzucaliście wszelką Moją radę oraz nie zważaliście na Mą przestrogę.

26
bg

Przetoż ja w zginieniu waszem śmiać się będę, będę z was szydziła, gdy przyjdzie, czego się strachacie.

nbg

Dlatego i Ja się pośmieję, gdy nadejdzie wasze nieszczęście; będę urągał, kiedy przypadnie na was trwoga.

27
bg

Gdy przyjdzie jako spustoszenie, czego się strachacie, i gdy zginienie wasze przypadnie jako wicher, gdy przyjdzie na was ucisk i utrapienie;

nbg

Kiedy przyjdzie na was jak burza, gdy jak wicher nadciągnie wasze nieszczęście, kiedy przyjdzie na was nędza i utrapienie.

28
bg

Tedy mię wzywać będą, a nie nie wysłucham; szukać mię będą z poranku, a nie znajdą mię.

nbg

Wtedy będą Mnie wzywać, ale nie odpowiem; będą Mnie szukać, ale nie znajdą.

29
bg

Przeto, iż mieli w nienawiści umiejętność, a bojaźni Pańskiej nie obrali sobie,

nbg

Dlatego, że w nienawiści mieli poznanie i nie upodobali sobie bojaźni WIEKUISTEGO.

30
bg

Ani przestawali na radzie mijej, ale gardzili wszelką karnością moją:

nbg

Nie chcieli wiedzieć o Mojej radzie i gardzili każdym Mym napomnieniem.

31
bg

Przetoż będą używać owocu dróg swoich, a radami swemi nasyceni będą.

nbg

Więc przyjdzie im spożywać z owoców swojego postępowania i nasycić się swoimi własnymi knowaniami.

32
bg

Bo odwrócenie prostaków pozabija ich, a szczęście głupich wytraci ich.

nbg

Bowiem bezmyślnych zabija ich własny upór, a spokój gubi głupców.

33
bg

Ale kto mię słucha, bezpiecznie mieszkać będzie, a będzie wolny od strachu złych rzeczy.

nbg

Ale kto Mnie słucha – zamieszka bezpiecznie i będzie wolny od trwogi przed złem.