Biblia Gdańska 1881
Przypowieści Salomona 2
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Synu mój! jeźli przyjmiesz słowa moje, a przykazanie moje zachowasz u siebie;
Mój synu! Jeżeli przyjmiesz Moje mowy i zachowasz u siebie Moje przykazania,
Nadstawiszli mądrości ucha twego, i nakłoniszli serca twego do roztropności;
byś uważnie nadstawił Mądrości twoje ucho i nakłonił ku rozsądkowi twoje serce;
Owszem, jeźli na rozum zawołasz, a roztropności wezwieszli głosem swoim;
tak, jeśli przywołasz do siebie roztropność, a swój głos wystosujesz do rozsądku;
Jeźli jej szukać będziesz jako srebra, a jako skarbów skrytych pilnie szukać będziesz:
jeśli będziesz Jej szukał jak srebra i poszukiwał niby ukrytych skarbów
Tedy zrozumiesz bojaźń Pańską, a znajomość Bożą znajdziesz.
wtedy zrozumiesz bojaźń WIEKUISTEGO i zdobędziesz Boże poznanie.
Albowiem Pan daje mądrość, z ust jego pochodzi umiejętność i roztropność.
Bowiem tylko WIEKUISTY użycza Mądrości, z Jego ust pochodzi poznanie i roztropność.
On zachowuje uprzejmym prawdziwą mądrość; on jest tarczą chodzącym w szczerości,
Dla prawych przechowuje prawdziwą pomyślność; On jest tarczą dla tych, co chodzą w doskonałości.
Aby strzegli ścieżek sądu; on drogi świętych swoich strzeże.
Także ochrania ścieżki Prawa i strzeże drogi swoich świętych.
Tedy wyrozumiesz sprawiedliwość, i sąd, i prawość, i wszelką ścieszkę dobrą.
Wtedy zrozumiesz sprawiedliwość, Prawo i sąd, każdą koleinę dobrego.
Gdy wnijdzie mądrośu w serce twoje, a umiejętność duszy twojej wdzięczna będzie:
Bo Mądrość wniknie w twoje serce, a poznanie będzie przyjemne dla twojej duszy.
Tedy cię ostrożność strzedz będzie, a opatrzność zachowa cię.
Przezorność cię ochroni, a roztropność będzie cię strzec,
Wyrywając cię od drogi złej, i od człowieka mówiącego przewrotności;
by ocalić od drogi złego, od człowieka mówiącego przewrotność.
Od tych, którzy opuszczają ścieszki proste, udawając się drogami ciemnemi;
Od tych, co opuszczają ścieżki prostoty, by chodzić drogami ciemności;
Którzy się radują, gdy czynią złe, a weselą się w złośliwych przewrotnościach;
którzy są radzi, gdy czynią zło i cieszą się przewrotnościami niecnego;
Których ścieszki są krzywe, a sami są przewrotnymi na drogach swoich;
których ścieżki zostały skrzywione, i są chytrzy na swych manowcach.
Wyrywając cię od niewiasty postronnej i obcej, która pochlebia łagodnemi słowy;
Aby cię także ocaliła do cudzej kobiety; od obcej, która łagodnie przemawia;
Która opuszcza wodza młodości swojej, a przymierza Boga swojego zapomina.
która opuściła druha swojej młodości i zapomniała przymierza swego Boga.
Bo się nachyla ku śmierci dom jej, a do umarłych ścieszki jej.
Gdyż wraz ze swoim domem nachyla się ku śmierci, a jej manowce prowadzą do cieni.
Wszyscy, którzy do niej wchodzą, nie wracają się, ani trafiają na ścieszkę żywota.
Żaden z tych, co do niej wchodzą – nie wraca, i nie dosięgną już ścieżek życia.
A przetoż będziesz chodził drogą dobrych, a ścieżek sprawiedliwych będziesz przestrzegał.
Ale byś chodził drogą szlachetnych i przestrzegał ścieżek sprawiedliwych.
Albowiem cnotliwi będą mieszkali na ziemi, a szczerzy trwać będą na niej;
Bo tylko prawi zamieszkają na ziemi; pozostaną na niej niewinni.
Ale niepobożni z ziemi wykorzenieni będą, a przewrotni będą z niej wygładzeni.
Zaś niegodziwi zostaną wytępieni z ziemi, a wiarołomni będą z niej wykorzenieni.