Biblia Gdańska 1881

Przypowieści Salomona 31

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

Te są słowa Lemuela króla, i zebranie mów, któremi go ćwiczyła matka jego.

nbg

Słowa Lemuela, króla Masy, którymi napomniała go jego matka.

2
bg

Cóż rzekę, synu mój? cóż rzekę, synu żywota mego? i cóż rzekę, synu ślubów moich?

nbg

Co ci mam powiedzieć, mój synu? Co, synu mojego łona? Co mam ci powiedzieć; temu, dla którego uczyniłam tyle ślubów?

3
bg

Nie dawaj niewiastom siły twojej, ani dróg twoich tym, którzy do zginienia królów przywodzą.

nbg

Nie oddawaj kobietom swojej siły; ani twych zabiegów tym, którzy niszczą królów.

4
bg

Nie królom, o Lemuelu! nie królom należy pić wino, a nie panom bawić się napojem mocnym;

nbg

Nie królom, Lemuelu, nie królom przystoi pić wino, ani panom pytać o mocny napój.

5
bg

By snać pijąc nie zapomniał na ustawy, a nie odmienił spraw wszystkich ludzi uciśnionych.

nbg

By pijąc, nie zapomniał, co jest Prawem oraz nie spaczył Prawa wszystkich dzieci niedoli.

6
bg

Dajcie napój mocny ginącemu, a wino tym, którzy są ducha sfrasowanego.

nbg

Dajcie napój temu, co ginie; a wino tym, których dusza jest rozgoryczona.

7
bg

Niech się napije, a zapomni ubóstwa swego, a na utrapienie swoje niech więcej nie wspomni.

nbg

Niech pije, by zapomniał o swojej biedzie i więcej nie pamiętał o swej trosce.

8
bg

Otwórz usta swe za niemym w sprawie wszystkich osądzonych na śmierć.

nbg

Otwieraj twoje usta za niemym; w sprawie wszystkich, co giną.

9
bg

Otwórz usta swe, sądź sprawiedliwie, a podejmij się sprawy ubogiego i nędznego.

nbg

Otwieraj twoje usta, sądź sprawiedliwie, broń sprawy biednego i uciśnionego.

10
bg

Któż znajdzie niewiastę stateczną, gdyż nad perły daleko większa jest cena jej?

nbg

Dzielną kobietę – któż ją znajdzie? Daleko ponad korale sięga jej wartość.

11
bg

Serce męża jej ufa jej, a na korzyściach schodzić mu nie będzie.

nbg

Na niej polega serce męża, i nie zabraknie mu dobytku.

12
bg

Dobrze mu czyni,a nie źle, po wszystkie dni żywota swego.

nbg

Dobrze mu świadczy – a nie źle, po wszystkie dni swojego życia.

13
bg

Szuka wełny i lnu, a pracuje ochotnie rękami swemi.

nbg

Szuka wełny i lnu; ochoczo się krząta swą dłonią.

14
bg

Podobna jest okrętom kupieckim; z daleka przywodzi żywność swoję.

nbg

Podobna jest do okrętów kupca, bowiem z daleka sprowadza swój chleb.

15
bg

I wstaje bardzo rano, a daje pokarm czeladzi swej, a obrok słuszny dziewkom swym.

nbg

Wstaje dopóki jeszcze noc; wydziela żywność dla swojego domu i zwykłe zatrudnienie dla swych służebnic.

16
bg

Obmyśla rolę, i ujmuje ją; z zarobku rąk swoich szczepi winnice.

nbg

Myśli o polu i je nabywa; zasadza winnicę z owocu swoich rąk.

17
bg

Przepasuje mocą biodra swe, a posila ramiona swoje.

nbg

Mocą przepasuje swe biodra i krzepko porusza swe ramiona.

18
bg

Doświadcza, że jest dobra skrzętność jej, a nie gaśnie w nocy pochodnia jej.

nbg

Uważa, by dobry był jej produkt; w nocy nie gaśnie jej światło.

19
bg

Ręce swoje obraca do kądzieli, a palcami swemi trzyma wrzeciono.

nbg

Swoją ręka sięga po wrzeciona, a jej palce ujmują przęślicę.

20
bg

Rękę swą otwiera ubogiemu, a ręce swoje wyciąga ku nędznemu.

nbg

Swoją dłoń otwiera biednemu i swe ręce wyciąga ku ubogiemu.

21
bg

Nie boi się o czeladź swoję czasu śniegu; albowiem wszystka czeladź jej obłoczy się w szatę dwoistą.

nbg

Nie obawia się śniegu na swoim domu, bo cały jej dom ubrany jest w szkarłat.

22
bg

Kobierce sobie robi; płótno subtelne i szarłat jest odzieniem jej.

nbg

Sporządza sobie kobierce; bisior i purpura stanowią jej szatę.

23
bg

Znaczny jest w bramach mąż jej, gdy siedzi między starszymi ziemi.

nbg

Jej mąż jest poważany w bramach, gdy zasiada ze starszyzną kraju.

24
bg

Płótno robi, i sprzedaje, także pasy sprzedaje kupcowi.

nbg

Przygotowuje też zarzutki i je sprzedaje, a pas podaje kramarzowi.

25
bg

Moc i przystojność jest odzieniem jej; nie frasuje się o czasy przyszłe.

nbg

Jej strojem jest moc, wspaniałość i z uśmiechem spogląda na przyszły dzień.

26
bg

Mądrze otwiera usta swe, a nauka miłosierdzia jest na języku jej.

nbg

Swe usta otwiera z mądrością, a na jej języku uprzejma nauka.

27
bg

Dogląda rządu w domu swym, a chleba próżnując nie je.

nbg

Czuwa nad porządkiem swojego domu i chleba próżniactwa nie jada.

28
bg

Powstawszy synowie jej błogosławią jej; także i mąż jej chwali ją,

nbg

Jej synowie występują i nazywają ją szczęśliwą, a jej mąż ją wysławia:

29
bg

Mówiąc: Wiele niewiast grzecznie sobie poczynały; ale je ty przechodzisz wszystkie.

nbg

Wiele niewiast dzielnie się pokazało, jednak ty przewyższasz je wszystkie.

30
bg

Omylna jest wdzięczność, i marna piękność; ale niewiasta, która się Pana boi, ta pochwały godna.

nbg

Ułudą jest wdzięk, a piękność ulotna; lecz bogobojna niewiasta godna jest chwały.

31
bg

Dajcie jej z owocu ręku jej, a niechaj ją chwalą w bramach uczynki jej.

nbg

Oddajcie jej owoc jej rąk, a w bramach niechaj ją sławią jej czyny.