Biblia Gdańska 1881

Przypowieści Salomona 7

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

Synu mój! strzeż słów moich, a przykazanie moje chowaj u siebie.

nbg

Mój synu! Zachowaj Moje mowy oraz ukrywaj u siebie Me przykazania.

ubg

Synu mój, strzeż moich słów i przechowuj u siebie moje przykazania.

2
bg

Strzeż przykazań moich, a żyć będziesz; a nauki mojej, jako źrenicy oczów swych.

nbg

Zachowaj Moje przykazania i Moje Prawo, jakby w źreniczkach twoich oczu.

ubg

Strzeż moich przykazań, a będziesz żył; strzeż mojego prawa jak źrenicy swych oczu.

3
bg

Uwiąż je na palcach twoich,napisz je na tablicy serca twego.

nbg

Nawiąż je na twych palcach, zapisz je na tablicy twojego serca.

ubg

Przywiąż je do swoich palców, wypisz je na tablicy twego serca.

4
bg

Mów mądrości: Siostraś ty moja, a roztropność przyjaciółką nazywaj,

nbg

Mów do Mądrości: Ty jesteś moją siostrą! A rozwagę nazywaj powiernicą.

ubg

Mów do mądrości: Jesteś moją siostrą, a roztropność nazywaj przyjaciółką;

5
bg

Aby cię strzegły od żony cudzej, i od obcej, która mówi łagodne słowa.

nbg

By cię ustrzegły od cudzej żony; od obcej, która łagodnie przemawia.

ubg

Aby cię strzegły przed cudzą żoną i przed obcą, która mówi gładkie słowa.

6
bg

Bom oknem domu swego przez kratę moję wyglądał;

nbg

Z okna mojego domu, wyglądałem przez moje otwory,

ubg

Bo z okna swego domu wyglądałem przez kratę;

7
bg

I widziałem między prostakami, obaczyłem między synami młodzieńca głupiego,

nbg

i zauważyłem bezmyślnego młodzika pomiędzy niedoświadczonymi, zobaczyłem pomiędzy młodziakami.

ubg

I zobaczyłem wśród prostych, zauważyłem wśród chłopców nierozumnego młodzieńca;

8
bg

Który szedł ulicą przy rogu jej, drogą postępując ku domowi jej.

nbg

Przechodził on ulicą obok zakrętu i skierował swe kroki do domu takiej niewiasty.

ubg

Który przechodził ulicą blisko jej narożnika, idąc drogą do jej domu.

9
bg

Ze zmierzkiem pod wieczór, w ciemności nocnej, i w mroku.

nbg

O zmierzchu, pod wieczór dnia, kiedy nastaje noc, czarna i ciemna.

ubg

O zmierzchu, pod wieczór, w ciemności nocnej i w mroku.

10
bg

A oto niewiasta spotkała go, w ubiorze wszetecznicy, chytrego serca,

nbg

A oto naprzeciw niego, w stroju prostytutki, kobieta o przebiegłym sercu.

ubg

A oto spotkała go kobieta w stroju nierządnicy, chytrego serca;

11
bg

Świegotliwa i nie ukrócona, a w domu własnym nie mogły się ostać nogi jej;

nbg

Burzliwa ona i niesforna; jej nogi nie mogą jej utrzymać w domu.

ubg

Wrzaskliwa i nieopanowana, której nogi nie mogą pozostać w domu:

12
bg

Raz na dworzu, raz na ulicach i po wszystkich kątach zasadzki czyniąca;

nbg

Czyha na ulicy, na rynkach oraz na każdym zakręcie.

ubg

Raz na dworze, raz na ulicach i czyha na każdym rogu.

13
bg

I uchwyciła go, i pocałowała go, a złożywszy wstyd z twarzy swojej, rzekła mu:

nbg

Oto uchwyciła go i ucałowała; z bezwstydnym obliczem powiedziała do niego:

ubg

Chwyciła go i pocałowała, z bezczelną miną powiedziała do niego:

14
bg

Ofiary spokojne są u mnie; dzisiajm oddała śluby moje.

nbg

Mam złożyć opłatne ofiary, dzisiaj spełniłam moje śluby.

ubg

U mnie są ofiary pojednawcze; spełniłam dzisiaj swoje śluby.

15
bg

Przetożem wyszła przeciw tobie, abym pilnie szukała twarzy twojej, i znalazłam cię.

nbg

Dlatego wyszłam naprzeciw ciebie, aby cię pilnie poszukać – i oto cię znalazłam.

ubg

Dlatego wyszłam ci naprzeciw, szukałam pilnie twojej twarzy i znalazłam cię.

16
bg

Obiłam kobiercami łoże moje, ozdobione rzezaniem i prześcieradłami egipskiemi.

nbg

Moje łoże wyścieliłam makatkami, wzorzystymi kobiercami z przędzy Micraimu.

ubg

Obiłam kobiercami swoje łoże, przystrojone rzeźbieniem i prześcieradłami z Egiptu.

17
bg

Potrząsnęłam pokój swój myrrą, aloesem, i cynamonem.

nbg

Moje posłanie pokropiłam myrrą, aloesem i cynamonem.

ubg

Skropiłam swoje posłanie mirrą, aloesem i cynamonem.

18
bg

Pójdźże, opójmy się miłością aż do poranku, ucieszmy się miłością.

nbg

Chodź, napoimy się miłością aż do rana, rozkoszujmy się pieszczotami.

ubg

Chodź, upójmy się miłością aż do rana, nacieszmy się miłością.

19
bg

Boć męża mego w domu niemasz; pojechał w drogę daleką.

nbg

W domu nie ma męża, bo wyruszył w daleką podróż.

ubg

Bo mojego męża nie ma w domu; pojechał w daleką drogę.

20
bg

Worek pieniędzy wziął z sobą; dnia pewnego wróci się do domu swego.

nbg

Zabrał ze sobą sakiewkę z pieniędzmi i wróci dopiero w dzień pełni.

ubg

Wziął ze sobą worek pieniędzy; umówionego dnia wróci do domu.

21
bg

I nakłoniła go wielą słów swoich, a łagodnością warg swoich zniewoliła go.

nbg

Tak go uwiodła usilną swoją namową, zniewoliła go gładkością swoich ust.

ubg

Nakłoniła go mnóstwem swoich słów i zniewoliła go pochlebstwem swoich warg.

22
bg

Wnet poszedł za nią, jako wół, gdy go na rzeź wiodą, a jako głupi do pęta, którem karany bywa.

nbg

Zatem idzie za nią, idzie jak byk do rzeźni i jak przestępca przywiązany do swoich pęt,

ubg

Wnet poszedł za nią jak wół prowadzony na rzeź i jak głupi na karę pęt.

23
bg

I przebiła strzałą wątrobę jego; kwapił się jako ptak do sidła, nie wiedząc, iż je zgotowano na duszę jego.

nbg

póki strzała nie przebije mu wątroby. Spieszy się do sideł jak ptak – nie wiedząc, że chodzi o jego duszę.

ubg

Aż strzała przebije mu wątrobę; spieszy jak ptak w sidła, nie wiedząc, że chodzi o jego życie.

24
bg

Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a bądźcie pilni powieści ust moich.

nbg

Zatem teraz, synowie, Mnie słuchajcie i uważajcie na słowa Moich ust.

ubg

Więc teraz słuchajcie mnie, synowie, i zważajcie na słowa moich ust.

25
bg

Niechaj się nie uchyla za drogami jej serce twoje, ani się tułaj po ścieszkach jej.

nbg

Niech ku jej drogom nie zboczy twoje serce; nie tułaj się po jej ścieżkach.

ubg

Niech twoje serce nie zbacza na jej drogi i nie tułaj się po jej ścieżkach.

26
bg

Albowiem wielu zraniwszy poraziła, i mocarze wszyscy pozabijani są od niej.

nbg

Bo położyła dużo trupów, wielu tych wszystkich, których wymordowała.

ubg

Bo wielu zranionych strąciła i wielu mocarzy pozabijała.

27
bg

Dom jej jest jako drogi piekielne, wiodące do gmachów śmierci.

nbg

Jej dom jest pełen dróg do Krainy Umarłych, prowadzących do komnat śmierci.

ubg

Jej dom jest drogą do piekła, która wiedzie do komnat śmierci.