Biblia Gdańska 1881

Księga Psalmów 102

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

Modlitwa utrapionego, gdy będąc w ucisku, przed Panem wylewa żądość swoję.

ubg

Modlitwa strapionego, gdy uciśniony wylewa przed PANEM swoją skargę. PANIE, wysłuchaj mojej modlitwy i niech przyjdzie do ciebie moje wołanie.

2
bg

Panie! wysłuchaj modlitwę moję, a wołanie moje niechaj przyjdzie do ciebie.

ubg

Nie ukrywaj przede mną swego oblicza, w dniu mego ucisku nakłoń ku mnie swego ucha; w dniu, w którym cię wzywam, szybko mnie wysłuchaj.

3
bg

Nie ukrywaj oblicza twego przedemną; w dzień ucisku mego nakłoń ku mnie ucha twego; w dzień którego cię wzywam, prędko mię wysłuchaj.

ubg

Moje dni bowiem nikną jak dym, a moje kości są rozpalone jak ognisko.

4
bg

Albowiem niszczeją jako dym dni moje, a kości moje jako ognisko wypalone są.

ubg

Moje serce jest porażone i usycha jak trawa, tak że zapomniałem jeść chleb.

5
bg

Porażone jest jako trawa, i uwiędło serce moje, tak, żem zapomniał jeść chleba swego.

ubg

Od głosu mego wołania moje kości przylgnęły mi do ciała.

6
bg

Od głosu wzdychania mego przylgnęły kości moje do ciała mego.

ubg

Jestem podobny do pelikana na pustyni, jestem jak sowa na pustkowiu.

7
bg

Stałem się podobnym pelikanowi na puszczy; jestem jako puhacz na pustyniach.

ubg

Czuwam i jestem jak samotny wróbel na dachu.

8
bg

Czuję, a jestem jako wróbel samotny na dachu.

ubg

Przez cały dzień znieważają mnie moi wrogowie i przeklinają mnie ci, którzy szaleją przeciwko mnie.

9
bg

Przez cały dzień urągają mi nieprzyjaciele moi, a naśmiewcy moi przeklinają mię.

ubg

Jadam bowiem popiół jak chleb, a mój napój mieszam ze łzami;

10
bg

Bo jadam popiół jako chleb, a napój mój mięszam ze łzami,

ubg

Z powodu twego gniewu i zapalczywości, bo podniosłeś mnie i strąciłeś.

11
bg

Dla rozgniewania twego, i dla zapalczywości gniewu twego; albowiem podniósłszy mię porzuciłeś mię.

ubg

Moje dni są jak chylący się cień, a ja usycham jak trawa.

12
bg

Dni moje są jako cień nachylony, a jam jako trawa uwiądł;

ubg

Ale ty, PANIE, trwasz na wieki, a twoja pamięć z pokolenia na pokolenie.

13
bg

Ale ty, Panie! trwasz na wieki, a pamiątka twoja od narodu do narodu.

ubg

Powstaniesz i zmiłujesz się nad Syjonem, bo czas, byś się nad nim zlitował, gdyż nadszedł czas wyznaczony.

14
bg

Ty powstawszy zmiłujesz się nad Syonem; boć czas, żebyś się zlitował nad nim, gdyż przyszedł czas naznaczony.

ubg

Twoi słudzy bowiem miłują jego kamienie i litują się nad jego prochem;

15
bg

Albowiem upodobały się sługom twoim kamienie jego, i nad prochem jego zmiłują się;

ubg

A poganie będą się bać imienia PANA i wszyscy królowie ziemi twojej chwały;

16
bg

Aby się bali poganie imienia Pańskiego, a wszyscy królowie ziemscy chwały twojej;

ubg

Gdy PAN odbuduje Syjon i ukaże się w swojej chwale;

17
bg

Gdy pobuduje Pan Syon, i okaże się w chwale swojej;

ubg

Przychyli się do modlitwy opuszczonych i nie pogardzi ich modlitwą.

18
bg

Gdy wejrzy na modlitwę poniżonych, nie gardząc modlitwą ich.

ubg

Zapiszą to dla przyszłego pokolenia, a lud, który ma być stworzony, będzie chwalić PANA.

19
bg

To zapiszą dla narodu potomnego, a lud, który ma być stworzony, chwalić będzie Pana,

ubg

Spojrzał bowiem z wysokości swojej świątyni; PAN popatrzył z nieba na ziemię;

20
bg

Że wejrzał z wysokości świątnicy swojej, że z nieba na ziemię spojrzał;

ubg

Aby wysłuchać jęku więźniów i uwolnić skazanych na śmierć;

21
bg

Aby wysłuchał wzdychania więźniów, i rozwiązał na śmierć skazanych;

ubg

Aby głosili na Syjonie imię PANA i jego chwałę w Jeruzalem;

22
bg

Aby opowiadali na Syonie imię Pańskie, a chwałę jego w Jeruzalemie,

ubg

Gdy się zgromadzą razem narody i królestwa, aby służyć PANU.

23
bg

Gdy się pospołu zgromadzą narody i królestwa, aby służyły Panu.

ubg

Osłabił w drodze moją siłę, skrócił moje dni.

24
bg

Utrapił w drodze siłę moję, ukrócił dni moich;

ubg

Powiedziałem: Mój Boże, nie zabieraj mnie w połowie moich dni; twoje lata bowiem trwają z pokolenia na pokolenie.

25
bg

Ażem rzekł; Boże mój! nie bierz mię w połowie dni moich; od narodu bowiem aż do narodu trwają lata twoje.

ubg

Ty dawno założyłeś fundamenty ziemi i niebiosa są dziełem twoich rąk.

26
bg

I pierwej niżeliś założył ziemię, i niebiosa, dzieło rąk twoich.

ubg

One przeminą, ale ty pozostajesz; wszystkie jak szata się zestarzeją, zmienisz je jak płaszcz i będą odmienione.

27
bg

One pominą, ale ty zostajesz; wszystkie te rzeczy jako szata zwiotszeją, jako odzienie odmienisz je, i odmienione będą.

ubg

Ale ty zawsze jesteś ten sam, a twoje lata nigdy się nie skończą.

28
bg

Ale ty tenżeś zawżdy jest, a lata twoje nigdy nie ustaną.

ubg

Synowie twoich sług będą trwać u ciebie, a ich potomstwo zostanie przed tobą utwierdzone.

29
bg

Synowie sług twoich, u ciebie mieszkać będą, a nasienie ich zmocni się przed tobą.

ubg

—