Nowa Biblia Gdańska

Księga Psalmów 102

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Modlitwa strapionego, gdy zwątpił i wylewa swój żal przed WIEKUISTYM.

ubg

Modlitwa strapionego, gdy uciśniony wylewa przed PANEM swoją skargę. PANIE, wysłuchaj mojej modlitwy i niech przyjdzie do ciebie moje wołanie.

2
nbg

WIEKUISTY, wysłuchaj moją modlitwę i niech dojdzie do Ciebie me wołanie.

ubg

Nie ukrywaj przede mną swego oblicza, w dniu mego ucisku nakłoń ku mnie swego ucha; w dniu, w którym cię wzywam, szybko mnie wysłuchaj.

3
nbg

W dzień mojej niedoli nie ukrywaj przede mną Twojego oblicza, skłoń ku mnie Twoje ucho, i w dzień, w którym Cię wzywam, szybko mi odpowiedz.

ubg

Moje dni bowiem nikną jak dym, a moje kości są rozpalone jak ognisko.

4
nbg

Bo moje dni znikają jak dym, a moje członki są jak rozpalone głownie.

ubg

Moje serce jest porażone i usycha jak trawa, tak że zapomniałem jeść chleb.

5
nbg

Porażone jak słońcem trawa zwiędło też moje serce, i zapominam jeść mój chleb.

ubg

Od głosu mego wołania moje kości przylgnęły mi do ciała.

6
nbg

Od głosu mojego jęku przylgnęło me ciało do mej kości.

ubg

Jestem podobny do pelikana na pustyni, jestem jak sowa na pustkowiu.

7
nbg

Podobny jestem do pelikana na puszczy i jakby puchacza w zwaliskach.

ubg

Czuwam i jestem jak samotny wróbel na dachu.

8
nbg

Czuwam i jestem niczym samotny ptak na dachu.

ubg

Przez cały dzień znieważają mnie moi wrogowie i przeklinają mnie ci, którzy szaleją przeciwko mnie.

9
nbg

Cały dzień urągają mi moi wrogowie oraz mnie przeklinają ci, co się pastwią nade mną.

ubg

Jadam bowiem popiół jak chleb, a mój napój mieszam ze łzami;

10
nbg

Popiół jadam jak chleb, a mój napój zakrapiam łzami.

ubg

Z powodu twego gniewu i zapalczywości, bo podniosłeś mnie i strąciłeś.

11
nbg

Przed grozą i Twoim gniewem, gdyż mnie uniosłeś i rzuciłeś.

ubg

Moje dni są jak chylący się cień, a ja usycham jak trawa.

12
nbg

Moje dni są jak wydłużony cień; zwiędłem jak trawa.

ubg

Ale ty, PANIE, trwasz na wieki, a twoja pamięć z pokolenia na pokolenie.

13
nbg

A Ty, WIEKUISTY, panujesz na wieki i Twa chwała od pokolenia do pokolenia.

ubg

Powstaniesz i zmiłujesz się nad Syjonem, bo czas, byś się nad nim zlitował, gdyż nadszedł czas wyznaczony.

14
nbg

Ty powstaniesz i zmiłujesz się nad Cyonem, bo czas go ułaskawić, nadeszła wyznaczona pora.

ubg

Twoi słudzy bowiem miłują jego kamienie i litują się nad jego prochem;

15
nbg

Gdyż Twoi słudzy upodobali sobie jego kamienie oraz umiłowali jego proch.

ubg

A poganie będą się bać imienia PANA i wszyscy królowie ziemi twojej chwały;

16
nbg

A ludy bać się będą Imienia WIEKUISTEGO, a wszyscy królowie ziemi Twojej chwały.

ubg

Gdy PAN odbuduje Syjon i ukaże się w swojej chwale;

17
nbg

Bo WIEKUISTY odbuduje Cyon i ukaże się w Swej wspaniałości.

ubg

Przychyli się do modlitwy opuszczonych i nie pogardzi ich modlitwą.

18
nbg

Przychyli się do modlitwy opuszczonego i nie pogardzi ich modlitwą.

ubg

Zapiszą to dla przyszłego pokolenia, a lud, który ma być stworzony, będzie chwalić PANA.

19
nbg

To się zapisze dla rodu potomnego, a lud stworzony będzie chwalił WIEKUISTEGO.

ubg

Spojrzał bowiem z wysokości swojej świątyni; PAN popatrzył z nieba na ziemię;

20
nbg

Gdyż wejrzał ze Swojej świętej wysokości – WIEKUISTY spojrzał na ziemię z niebios,

ubg

Aby wysłuchać jęku więźniów i uwolnić skazanych na śmierć;

21
nbg

by wysłuchać westchnienia jeńca i wyswobodzić na śmierć skazanych.

ubg

Aby głosili na Syjonie imię PANA i jego chwałę w Jeruzalem;

22
nbg

By na Cyonie głosili Imię WIEKUISTEGO, a Jego sławę w Jeruszalaim,

ubg

Gdy się zgromadzą razem narody i królestwa, aby służyć PANU.

23
nbg

gdy zgromadzą się razem narody i królestwa, ażeby służyć PANU.

ubg

Osłabił w drodze moją siłę, skrócił moje dni.

24
nbg

On osłabił w drodze moją siłę oraz dni moje skrócił;

ubg

Powiedziałem: Mój Boże, nie zabieraj mnie w połowie moich dni; twoje lata bowiem trwają z pokolenia na pokolenie.

25
nbg

zatem wołam: Boże mój, nie zabieraj mnie w połowie moich dni, przecież od wieku do wieków są Twoje lata.

ubg

Ty dawno założyłeś fundamenty ziemi i niebiosa są dziełem twoich rąk.

26
nbg

Z dawna ugruntowałeś ziemię i niebiosa, które są dziełem Twych rąk.

ubg

One przeminą, ale ty pozostajesz; wszystkie jak szata się zestarzeją, zmienisz je jak płaszcz i będą odmienione.

27
nbg

One zaginą, a Ty zostajesz; wszystkie zbutwieją jak szata, odmienisz je jak odzież, więc będą odmienione.

ubg

Ale ty zawsze jesteś ten sam, a twoje lata nigdy się nie skończą.

28
nbg

Ale Ty będziesz taki sam i nie skończą się Twoje lata.

ubg

Synowie twoich sług będą trwać u ciebie, a ich potomstwo zostanie przed tobą utwierdzone.

29
nbg

U Ciebie będą mieszkać synowie Twoich sług, a ich potomstwo ostoi się przed Tobą.

ubg

—