Biblia Gdańska 1881
Księga Psalmów 106
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Halleluja. Wysławiajcie Pana; albowiem dobry, albowiem na wieki miłosierdzie jego.
HALLELUJA! Dziękujcie WIEKUISTEMU, bo jest dobrym, bowiem na wieki Jego łaska.
Któż wysłowi niezmierną moc Pańską, a wypowie wszystkę chwałę jego?
Kto wysłowi wszechmoc BOGA, kto wygłosi całą Jego chwałę?
Błogosławieni, którzy strzegą sądu, a czynią sprawiedliwość na każdy czas.
Szczęśliwi ci, co strzegą Prawa i wykonują sprawiedliwość w każdym czasie.
Pamiętaj na mię, Panie! dla miłości ku ludowi swemu; nawiedźże mię zbawieniem swojem,
Wspomnij mnie, WIEKUISTY, w zmiłowaniu nad Twym narodem; nawiedź mnie Twoim zbawieniem.
Abym używał dobrego z wybranymi twoimi, a weselił się w radości narodu twego, i chlubił się wespół z dziedzictwem twojem.
Bym oglądał szczęście Twych wybranych, cieszył się radością Twego ludu; chlubił się wraz z Twoim dziedzictwem.
Zgrzeszyliśmy z ojcami swymi; niesprawiedliwieśmy czynili, i nieprawość popełniali.
Zgrzeszyliśmy, jak i nasi ojcowie, czyniąc nieprawości i niesprawiedliwości.
Ojcowie nasi w Egipcie nie zrozumieli cudów twoich, ani pamiętali na wielkość miłosierdzia twego; ale odpornymi byli przy morzu Czerwonem.
Nasi przodkowie w Micraim nie zważali na Twoje cuda, nie pamiętali mnóstwa Twych łask, i byli oporni nad morzem, nad owym morzem Czerwonym.
A wszakże ich wyswobodził dla imienia swego, aby oznajmił moc swoję.
Ale pomógł im dla Swojego Imienia, aby objawić Swą potęgę.
Bo zgromił morze Czerwone, i wyschło, a przewiódł ich przez przepaści, jako przez puszczę.
Zatem zgromił morze Czerwone, aż wyschło, i przeprowadził ich przez głębiny jak przez pustynię.
A tak zachował ich od ręki tego, który ich miał w nienawiści, a wykupił ich z ręki nieprzyjacielskiej.
Tak wyswobodził ich z ręki nieprzyjaciela, wyzwolił ich z ręki wroga,
W tem okryły wody tych, którzy ich ciążyli; nie został ani jeden z nich.
a wody pokryły ich ciemięzców; ani jeden z nich nie pozostał.
A choć uwierzyli słowom jego, i wysławiali chwałę jego:
I chociaż uwierzyli Jego słowom oraz śpiewali Jego chwałę,
Przecież prędko zapomnieli na sprawy jego, i nie czekali na rady jego.
szybko zapomnieli o Jego dziełach oraz nie polegali na Jego radach.
Ale zdjęci będąc chciwością na puszczy, kusili Boga na pustyniach.
Żądzą pożądali na pustyni i doświadczali Boga na puszczy.
I dał im, czego żądali, a wszakże przepuścił suchoty na nich.
Więc dał im ich żądanie, ale zesłał posuchę na ich życie.
Zatem gdy się wzruszyli zawiścią przeciw Mojżeszowi w obozie, i przeciw Aaronowi, świętemu Pańskiemu:
Gdy w obozie byli zawistni względem Mojżesza oraz Aarona – świętego BOGA,
Otworzyła się ziemia, i pożarła Datana, i okryła rotę Abironową,
rozwarła się ziemia i pochłonęła Datana oraz pokryła rzeszę Abirama.
I zapalił się ogień na zebranie ich; płomień spalił niepobożnych.
Powstał też ogień w ich gromadzie, a płomień spalił złoczyńców.
Sprawili i cielca na Horebie, i kłaniali się bałwanowi litemu,
Potem zrobili cielca przy Chorebie i kłaniali się odlewowi.
I odmienili chwałę swą w podobieństwo wołu, jedzącego trawę.
Zamienili podmiot swej czci na wyobrażenie byka, co je trawę.
Zapomnieli na Boga, wybawiciela swego, który czynił wielkie rzeczy w Egipcie;
Zapomnieli swojego wybawcę – Boga, który w Micraim wypełnił wielkie dzieła;
Rzeczy dziwne w ziemi Chamowej, rzeczy straszne przy morzu Czerwonem.
cuda na ziemi Chama, wspaniałe rzeczy nad morzem Czerwonym.
Przetoż rzekł, że ich chciał wytracić, gdyby się był Mojżesz, wybrany jego, nie stawił w onem rozerwaniu przed nim, a nie odwrócił popędliwości jego, aby ich nie tracił.
Więc powiedział, że ich wygubi; lecz Mojżesz – Jego wybraniec, stanął przed Nim przy wyłomie, aby odwrócić Jego gniew, by nie tępił.
Wzgardzili też ziemią pożądaną, nie wierząc słowu jego.
Wzgardzili także rozkoszną ziemią i nie wierzyli Jego Słowu.
I szemrząc w namiotach swoich, nie byli posłuszni głosowi Pańskiemu.
Szemrali w swoich namiotach, a nie słuchali głosu BOGA.
Przetoż podniósł rękę swoję przeciwko nim, aby ich pobił na puszczy;
Więc podniósł na nich Swoją rękę, by ich wytracić na pustyni,
A żeby rozrzucił nasienie ich między pogan, i rozproszył ich po ziemiach.
rzucić ich ród między pogan oraz rozproszyć ich po ziemiach.
Sprzęgli się też byli z bałwanem Baalfegorem, a jedli ofiary umarłych.
Przywiązali się też do Baala Peora, i jedli ofiary umarłych.
A tak draźnili Boga sprawami swemi, że się na nich oborzyła plaga;
Rozjątrzyli Boga swoimi postępkami, i zaczął się między nimi mór.
Aż się zastawił Finees, a pomstę uczynił, i rozerwana jest ona plaga;
Lecz powstał Pinchas i załagodził, zatem mór został ukrócony.
Co mu poczytano ku sprawiedliwości od narodu do narodu, aż na wieki.
I poczytano mu to ku sprawiedliwości, od wieku do wieku, na zawsze.
Znowu go byli wzruszyli do gniewu u wód Meryba, tak, iż się źle działo i z Mojżeszem dla nich.
Potem znowu Go pobudzili do gniewu u wód Szemrania, więc i Mojżesz ucierpiał z ich przyczyny.
Albowiem rozdraźnili ducha jego, że wyrzekł co niesłuszne usty swemi.
Gdyż rozjątrzyli Jego Ducha, niebacznie mówiąc swoimi ustami.
Nadto nie wytracili onych narodów, o których im był Pan powiedział.
Nie wytępili także ludów, o których im WIEKUISTY powiedział.
Ale pomięszawszy się z onemi narodami, nauczyli się spraw ich:
Lecz pomieszali się z poganami oraz nauczyli się ich spraw.
I służyli bałwanom ich, które im były sidłem.
Służyli też ich bałwanom, które ich usidliły.
Albowiem dyjabłom ofiarowali synów swoich, i córki swoje,
Swoich synów i swoje córki ofiarowali złym duchom.
I wylewali krew niewinną, krew synów swoich, i córek swoich, których ofiarowali bałwanom rytym Chananejskim, tak, że splugawiona była ziemia onem krwi rozlaniem.
I przelewali niewinną krew, krew swoich synów i córek; których zarzynali na ofiarę ciemnym bóstwom Kanaanu; zatem ziemia była skalana krwią.
I zmazali się sprawami swemi, a cudzołożyli wynalazkami swemi.
Zanieczyszczali się swoimi sprawami, cudzołożyli swoim postępowaniem.
Przetoż zapaliwszy się Pan w popędliwości przeciw ludowi swemu, obrzydził sobie dziedzictwo swoje,
Więc rozpalił się gniew BOGA przeciwko Jego ludowi i obrzydził sobie Swe dziedzictwo.
I podał ich w ręce poganom; a panowali nad nimi, którzy ich mieli w nienawiści;
Wydał ich w ręce pogan, więc ich wrogowie panowali nad nimi.
I uciskali ich nieprzyjaciele ich, tak, że poniżeni byli pod ręką ich.
Zgnębili ich nieprzyjaciele, zatem ulegli pod ich ręką.
Częstokroć ich wybawiał; wszakże go oni wzruszali do gniewu radami swemi, zaczem poniżeni byli dla nieprawości swoich.
Wielokroć ich ratował, ale oni pozostawali krnąbrnymi w swych umysłach i marnieli przez swoje nieprawości.
A wszakże wejrzał na ucisk ich, i usłyszał wołanie ich.
Więc kiedy usłyszał ich wołanie, spojrzał na ich niedolę.
Bo sobie wspomniał na przymierze swoje z nimi, a żałował tego według wielkiej litości swojej.
I pamiętał Swoje przymierze z nimi, i pożałował w Swojej wielkiej litości.
Tak, że im zjednał miłosierdzie przed oczyma wszystkich, którzy ich byli pojmali.
Zatem zjednał im miłosierdzie u wszystkich ich panów.
Wybawże nas, Panie, Boże nasz! a zgromadź nas z tych pogan, abyśmy wysławiali imię świętobliwości twojej, a chlubili się w chwale twojej.
Wspomóż nas, o WIEKUISTY, nasz Boże oraz zgromadź nas spośród ludów, abyśmy wysławiali Twoje święte Imię i chlubili się w Twojej chwale.
Błogosławiony Pan, Bóg Izraelski, od wieków aż na wieki; na co niech rzecze wszystek lud: Amen, Halleluja.
Wielbiony WIEKUISTY, Bóg Israela, od wieku aż do wieczności; a cały naród niech powie: Amen. HALLELUJA!