Biblia Gdańska 1881

Księga Psalmów 107

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

Wysławiajcie Pana: albowiem dobry; albowiem na wieki miłosierdzie jego.

nbg

Dziękujcie WIEKUISTEMU, bo jest dobry, bowiem na wieki Jego łaska.

2
bg

Niech o tem powiedzą ci, których odkupił Pan, jako ich wykupił z ręki nieprzyjacielskiej,

nbg

Niech to powiedzą wyswobodzeni przez BOGA, których wyzwolił z ręki ciemięzcy,

3
bg

A zgromadził ich z ziem, od wschodu i od zachodu, od północy i od morza.

nbg

i zgromadził ich z ziem, od Wschodu i Zachodu, od Północy oraz od morza.

4
bg

Błądzili po puszczy, po pustyni bezdrożnej, miasta dla mieszkania nie znajdując.

nbg

Błąkali się po pustyni, po stepie bezdrożnym, a miasta do osiedlenia nie znaleźli.

5
bg

Byli głodnymi i pragnącymi, aż w nich omdlewała dusza ich.

nbg

Byli głodni, spragnieni, aż dusza w nich omdlewała.

6
bg

A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisku ich wyrywał ich;

nbg

Więc w swej niedoli wołali do BOGA, zatem wybawił ich z utrapień.

7
bg

I prowadził ich drogą prostą, aby przyszli do miasta, w któremby mieszkali.

nbg

I poprowadził ich prostą drogą, aby doszli do miasta osiedlenia.

8
bg

Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi:

nbg

Niech sławią przed WIEKUISTYM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.

9
bg

Iż napoił duszę pragnącą, a duszę zgłodniałą napełnił dobrami.

nbg

Bo nasycił spragnioną duszę oraz duszę zgłodniałą napełnił dobrem.

10
bg

Którzy siedzą w ciemności i w cieniu śmierci, ściśnieni będąc nędzą i żelazem,

nbg

Tych, co przebywali w mroku, w cieniu śmierci, więzionych w nędzy i w żelazie.

11
bg

Przeto, że byli odpornymi wyrokom Bożym, a radą Najwyższego pogardzili;

nbg

Gdyż byli przekorni słowom Boga i urągali radom Najwyższego.

12
bg

Dla czego poniżył biedą serce ich; upadli, a nie był, ktoby ratował.

nbg

Dlatego ich serce zgnębił biedą; upadli, a nie było wybawcy.

13
bg

A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawiał ich.

nbg

Lecz wołali do WIEKUISTEGO w swej niedoli, a wybawił ich z ich utrapień.

14
bg

Wywodził ich z ciemności, i z cienia śmierci, a związki ich potargał.

nbg

Wyprowadził ich z mroku, z cienia śmierci, a więzy ich porozrywał.

15
bg

Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi.

nbg

Niech sławią przed WIEKUISTYM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.

16
bg

Przeto, że kruszy bramy miedziane, a zawory żelazne rąbie.

nbg

Bo skruszył spiżowe bramy, a żelazne zawory połamał.

17
bg

Szaleni dla drogi przewrotności swojej, i dla nieprawości swej utrapieni bywają.

nbg

Niebaczni cierpieli za swoją grzeszną drogę oraz za swe występki.

18
bg

Wszelki pokarm brzydzi sobie dusza ich, aż się przybliżają do bram śmierci.

nbg

Ich dusza gardziła wszelką strawą i doszli do bram śmierci.

19
bg

Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.

nbg

Lecz wołali do WIEKUISTEGO w swej niedoli, zatem wybawił ich z utrapień.

20
bg

Posyła słowo swe, i uzdrawia ich,a wybawia ich z grobu.

nbg

Zesłał też Swoje Słowo i ich wyleczył, ocalił ich od zguby.

21
bg

Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi;

nbg

Niech sławią przed BOGIEM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.

22
bg

I ofiarując ofiary chwały, niech opowiadają sprawy jego z wesołem śpiewaniem.

nbg

Niech składają dziękczynne ofiary i w radości opowiadają Jego dzieła.

23
bg

Którzy się pławią na morzu w okrętach, pracujący na wodach wielkich:

nbg

Ci, co są na okrętach oraz schodzą do morza, ci co pracują na szerokich wodach,

24
bg

Ci widują sprawy Pańskie, i dziwy jego na głębi.

nbg

oni widzieli sprawy BOGA i Jego cuda w głębinie.

25
bg

Jako jedno rzecze, wnet powstanie wiatr gwałtowny, a podnoszą się nawałności morskie.

nbg

Więc powiedział i wzniecił gwałtowny wicher, który podniósł jego bałwany;

26
bg

Wstępują aż ku niebu, i zaś zstępują do przepaści, tak, iż się dusza ich w niebezpieczeństwie rozpływa.

nbg

piętrzą się ku niebu, zstępują w głębiny; tak w niebezpieczeństwie mięknie ich dusza.

27
bg

Bywają miotani, a potaczają się jako pijany, a wszystka umiejętność ich niszczeje.

nbg

Zataczają się, chwieją się jak pijany, a cała ich umiejętność zostaje zniweczona.

28
bg

Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.

nbg

Lecz wołali do BOGA w swej niedoli, a wyprowadził ich z utrapień.

29
bg

Obraca burzę w ciszę, tak, że umilkną nawałności ich.

nbg

Zamienił burzę na ciszę i uśmierzyły się fale.

30
bg

I weselą się, że ucichło; a tak przywodzi ich do portu pożądanego.

nbg

Więc ucieszyli się, że zamilkły, i doprowadził ich do celu ich pragnień.

31
bg

Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi.

nbg

Niech sławią przed BOGIEM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.

32
bg

Niech go wywyższają w zgromadzeniu ludu, a w radzie starców niechaj go chwalą.

nbg

Niechaj Go wywyższają w zborze ludu i niech Go chwalą na radzie starszych.

33
bg

Obraca rzeki w pustynię, a potoki wód w suszę;

nbg

Obrócił rzeki w pustynie, a źródła wód w suszę.

34
bg

Ziemię urodzajną obraca w niepłodną dla złości tych, którzy w niej mieszkają.

nbg

Płodną ziemię zamienił w solną glebę, z powodu niegodziwości jej mieszkańców.

35
bg

Pustynie obraca w jeziora, a ziemię suchą w strumienie wód.

nbg

On zamienia pustynie w jeziora, a suchą ziemię w źródła wód.

36
bg

I osadza w nich głodnych, aby zakładali miasta ku mieszkaniu;

nbg

Osadza tam zgłodniałych, by założyli miasto zamieszkania.

37
bg

Którzy posiewają pole, a sadzą winnice, i zgromadzają sobie pożytek z urodzaju.

nbg

Zatem obsiali pola i nasadzili winnice, więc przyniosły im owoc plon coroczny.

38
bg

Takci im on błogosławi, że się bardzo rozmnażają, a dobytku ich nie umniejsza.

nbg

Także im błogosławił, więc bardzo się rozmnożyli, a ich dobytku nie umniejszał.

39
bg

Ale podczas umniejszeni i poniżeni bywają okrucieństwem, nędzą, i utrapieniem;

nbg

Ale zmaleli i byli pognębieni od udręczenia, nędzy i troski.

40
bg

Gdy wylewa wzgardę na książąt, dopuszczając, aby błądzili po puszczy bezdrożnej.

nbg

Wylał hańbę na dostojników, zbłąkał ich pośród bezdrożnego stepu.

41
bg

Onci nędznego z utrapienia podnosi, i rozmnaża rodzinę jego jako trzodę.

nbg

A żebrzącego wyniósł z nędzy i rozmnożył jak trzodę rodziny.

42
bg

To widząc uprzejmi rozweselą się, a wszelka nieprawość zatka usta swe.

nbg

Widzą to prawi i się cieszą, a wszelkie bezprawie zamyka swoje usta.

43
bg

Ale któż jest tak mądry, aby to upatrywał, i wyrozumiewał wszystkie litości Pańskie?

nbg

Kto mądry zachowa to wszystko oraz rozważy łaski WIEKUISTEGO.