Biblia Gdańska 1881

Księga Psalmów 49

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

Przedniejszemu śpiewakowi z synów Korego psalm.

nbg

Przewodnikowi chóru Korachitów. Pieśń.

2
bg

Słuchajcie tego wszystkie narody; bierzcie to w uszy wszyscy mieszkający na okręgu ziemi!

nbg

Usłyszcie to wszystkie narody, posłuchajcie wszyscy mieszkańcy świata.

3
bg

Tak z ludu pospolitego, jako z ludzi zacnych, tak bogaty jako ubogi!

nbg

Zarówno dzieci ludu, jak i synowie dostojnych mężów, bogaty i biedny – razem.

4
bg

Usta moje będą opowiadały mądrość, a myśl serca mego roztropność.

nbg

Moje usta głoszą mądrość, a myśl z mojego serca – roztropność.

5
bg

Nakłonię do przypowieści ucha mego, wyłożę przy harfie zagadkę moję.

nbg

Skłonię ku przypowieści moje ucho i przy lutni wyłożę mą zagadkę.

6
bg

Przeczże się mam bać we złe dni, aby mię nieprawość tych, którzy mię depczą, miała ogarnąć?

nbg

Czemu mam się obawiać złego, w dniach, w których mnie otacza nieprawość mych napastników?

7
bg

Którzy ufają bogactwom swoim, a w mnóstwie dostatków swoich chlubią się.

nbg

Was, co polegacie na swym mieniu oraz przechwalacie się swoim wielkim bogactwem.

8
bg

Gdyż brata swego nikt żadnym sposobem nie odkupi, ani może dać Bogu okupu jego zań.

nbg

Zaprawdę, nikt się nie zdoła odkupić i za siebie nie złoży Bogu okupu.

9
bg

(Albowiem drogi jest okup duszy ich, i nie może się ostać na wieki.)

nbg

Gdyż kosztowny jest okup ich duszy, i nikt tego nigdy nie dokaże.

10
bg

Aby żył na wieki, a nie oglądał grobu.

nbg

A choćby nawet żył długo, czy nie zobaczy grobu?

11
bg

Bo widzimy, iż i mądrzy umierają, głupi i szalony zarówno giną, a zostawiają, obcym bogactwa swoje.

nbg

Tak, zobaczy! Mędrcy umierają, razem giną głupi, ograniczeni, i innym zostawiają swe mienie.

12
bg

Myślą, że domy ich są wieczne, a przybytki ich trwają od narodu do narodu; przetoż je nazywają od imion swych na ziemi.

nbg

W ich myśli ich domy są wieczne, ich mieszkania od pokolenia do pokolenia, dlatego swoje ziemie nazywają od swojego imienia.

13
bg

Ale człowiek we czci nie zostaje, podobnym będąc bydlętom, które giną.

nbg

Ale człowiek nie zostanie w świetności; podobny jest do zwierząt, które giną.

14
bg

Takowa myśl ich głupstwem ich jest, a przecież potomkowie ich pochwalają to usty swemi. Sela.

nbg

Taka jest ich droga, w tym ich niedorzeczność; a ci, którzy idą w ich ślady, potakują ich mowom. Sela.

15
bg

Jako owce w grobie złożeni będą, śmierć ich strawi; ale sprawiedliwi panować będą nad nimi z poranku, a kształt ich zniszczony będzie w grobie, gdy ustąpią z mieszkania swego.

nbg

Jak stado pędzą do grobu, ich pasterzem jest śmierć, a nazajutrz panować tam będą prawi. Gdy odejdą ze swojego mieszkania, ich osoba stanie się pastwą mogiły.

16
bg

Ale Bóg wykupi duszę moję z mocy grobu, gdy mię przyjmie. Sela.

nbg

Ale Pan wybawi moją duszę z mocy grobu, bowiem mnie przyjmie. Sela.

17
bg

Nie bójże się, gdy się kto zbogaci, a gdy się rozmnoży sława domu jego.

nbg

Nie bądź zatrwożony, gdy ktoś się bogaci, kiedy mnoży się chwała jego domu.

18
bg

Bo umierając nie weźmie nic z sobą, ani za nim zstąpi sława jego.

nbg

Bo przy swoim zgonie nie zabierze niczego, jego chwała za nim nie zejdzie.

19
bg

A choć duszy swej za żywota swego pobłaża i chwalono go, gdy sobie dobrze czynił:

nbg

Bowiem jeszcze za życia będzie złorzeczył swojej duszy; a tobie przyzna, że szlachetnie sobie uczyniłeś.

20
bg

Przecież musi iść za rodziną ojców swych, a na wieki nie ogląda światłości.

nbg

Przejdzie do rodów jego ojców, co na wieki nie będą oglądały światła.

21
bg

Owóż człowiek, który jest we czci, a nie zrozumiewa tego, podobny jest bydlętom, które giną.

nbg

Gdy w świetności człowiek tego nie zrozumie, podobny jest do zwierząt, które się wytraca.