Biblia Gdańska 1881
Księga Psalmów 69
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Przedniejszemu śpiewakowi na Sosannim psalm Dawidowy.
Przewodnikowi chóru, na sześć głosów. Od Dawida.
Wybaw mię, o Boże! boć przyszły wody aż do duszy mojej.
Wspomóż mnie, Panie, bo wody doszły aż do zagrożenia życia.
Pogrążony jestem w głębokiem błocie, gdzie dna niemasz; przyszedłem w głębokości wód, a nawałność ich porwała mię.
Ugrzęzłem w bezdennym bagnie i nie ma oparcia; dostałem się na głębię wód i prąd mnie zniósł.
Spracowałem się wołając, wyschło gardło moje; ustały oczy moje, gdym oczekiwał Boga mojego.
Znużyłem się; wołając, zaschło moje gardło; omdlały moje oczy wyglądając mojego Boga.
Więcej jest tych, którzy mię mają w nienawiści bez przyczyny, niż włosów na głowie mojej; zmocnili się ci, którzy mię wygubić usiłują, a są nieprzyjaciółmi mymi niesłusznie; czegom nie wydarł, musiałem nagradzać.
Liczniejsi niż włosy mojej głowy są ci, co mnie bez przyczyny nienawidzą, wzmogli się moi ciemięzcy, moi wrogowie bez powodu; mam zwrócić to, czego nigdy nie zagrabiłem.
Boże! ty znasz głupstwo moje, a występki moje nie są tajne przed tobą.
Boże, Ty znasz moją nieroztropność, a me winy nie są przed Tobą tajne.
Niechajże nie będą zawstydzeni dla mnie ci, którzy na cię oczekują, Panie, Panie zastępów! niech nie przychodzą dla mnie do hańby ci, którzy cię szukają, o Boże Izraelski!
Niech się przeze mnie nie powstydzą ci, co Tobie ufają, Panie, WIEKUISTY Zastępów; niech się przeze mnie nie zarumienią ci, którzy Ciebie szukają, Boże Israela.
Bo dla ciebie ponoszę urąganie, a zelżywość okryła oblicze moje.
Bo dla Ciebie znosiłem szyderstwo i rumieniec okrył moje oblicze.
Stałem się obcym braciom moim, a cudzoziemcem synom matki mojej,
Stałem się obcym moim braciom i nieznanym dla synów mojej matki.
Przeto, że gorliwość domu twego zżarła mię, a urąganie urągających tobie przypadło na mię.
Gdyż trawiła mnie gorliwość dla Twego domu i spadały na mnie szyderstwa tych, którzy Ci urągali.
Gdym płakał i trapił postem duszę moję, stało mi się to pohańbienie.
Poszcząc, wypłakałem moją duszę, lecz i to było dla mnie na urągowisko.
Gdym wziął na się wór miasto szaty, byłem u nich przypowieścią.
Włożyłem wór zamiast szaty i stałem się im przysłowiem.
Mówili o mnie ci, którzy siedzieli w bramie, a byłem piosnką u tych, którzy pili mocny napój.
Rozpowiadają o mnie ci, co przesiadują w bramach, i jestem w śpiewkach pijanych.
Ale ja obracam modlitwę moję do ciebie, Panie! czas jest upodobania twego; o Boże! według wielkości miłosierdzia twego wysłuchajże mię, dla prawdy zbawienia twego.
Ale ja, WIEKUISTY, w porze łaski przychodzę do Ciebie z mą modlitwą; Boże, w Twym wielkim miłosierdziu, odpowiedz mi ziszczeniem się Twego zbawienia.
Wyrwij mię z błota, abym nie był pogrążony; niech będę wyrwany od tych, którzy mię nienawidzą, jako z głębokości wód;
Wydobądź mnie z błota, bym nie utonął; niech będę ocalony od moich przeciwników i z głębin wód.
Aby mię nie zatopiły strumienie wód, i nie pożarła głębia i nie zawarła nademną studnia wierzchu swego.
Niech mnie nie uniesie prąd wody, niechaj mnie nie pochłonie głębia, a topiel nie zawrze nade mną swojej paszczy.
Wysłuchajże mię, Panie! boć dobre jest miłosierdzie twoje; według wielkiej litości twojej wejrzyj na mię.
Wysłuchaj mnie, WIEKUISTY, bo błogą jest Twoja łaska; zwróć się do mnie w Twym wielkim miłosierdziu
Nie zakrywajże oblicza twego od sługi swego, bom jest w utrapieniu; pośpieszże się, wysłuchaj mię.
i nie skrywaj Twojego oblicza przed Twym sługą, gdyż jestem uciśniony; pospiesz się oraz mnie wysłuchaj.
Przybliż się do duszy mojej, a wybaw ją; dla nieprzyjaciół moich odkup mię.
Zbliż się do mojej duszy i ją wybaw; wyzwól mnie z powodu wrogów.
Ty znasz pohańbienie moje, i zelżywość moję, i wstyd mój: przed tobąć są wszyscy nieprzyjaciele moi.
Ty znasz moją hańbę, mój wstyd i mą sromotę; przed Tobą są wszyscy moi ciemięzcy.
Pohańbienie pokruszyło serce moje, z czegom był żałośny; oczekiwałem, azaliby się mię kto użalił, ale nikt nie był; azaliby mię kto pocieszył, alem nie znalazł.
Hańba kruszy me serce oraz jestem zbolały; oczekuję współczucia, lecz go nie ma; nie znalazłem tych, co pocieszają.
Owszem, miasto pokarmu podali mi żółć, a w pragnieniu mojem napoili mię octem.
Wlali żółć do mojego pokarmu, w mym pragnieniu poili mnie kwasem.
Niechajże im będzie stół ich przed nimi sidłem, a szczęście ich na upadek.
Niech ich stół będzie dla nich zasadzką oraz sidłem bezpiecznie ucztujących.
Niech się zaćmią oczy ich, aby nie widzieli, a biodra ich niech się zawżdy chwieją.
Niech się zaćmią ich oczy, by nie widzieli, a ich biodra nieustannie czyń chwiejne.
Wylij na nich rozgniewanie swoje, a popędliwość gniewu twego niech ich ogarnie.
Wylej na nich Twój gniew, niech ich dosięgnie Twoja zapalczywość.
Niech będzie mieszkanie ich puste, w namiotach ich niech nikt nie mieszka.
Niech ich miejsce warowne stanie się pustkowiem, a w ich namiocie nie będzie mieszkańca.
Bo tego, któregoś ty ubił, prześladują, a o boleści poranionych twoich rozmawiają.
Gdyż kogo zraniłeś – tego ścigają, rozpowiadają o bólu porażonych przez Ciebie.
Przydajże nieprawość ku nieprawości ich, a niech nie przychodzą do sprawiedliwości twojej.
Dodaj nieprawość do ich nieprawości, niech nie wchodzą przez Twoją sprawiedliwość.
Niech będą wymazani z ksiąg żyjących, a z sprawiedliwymi niech nie będą zapisani.
Niech będą wymazani z Księgi Życia oraz nie zapisani wraz z prawymi.
Jamci utrapiony, i zbolały; lecz zbawienie twoje, Boże! na miejscu bezpiecznem postawi mię.
A mnie, utrapionego i zbolałego, wydźwignie Twoja pomoc, Boże.
Tedy będę chwalił imię Boże pieśnią, a będę je wielbił z dziękczynieniem.
Będę sławił pieśnią Imię Boga i wielbił je wdzięcznością.
A będzie to przyjemniejsze Panu, niżeli wół albo cielec rogaty z rozdzielonemi kopytami.
I będzie to milsze WIEKUISTEMU niż cielę, niż dwukopytny, rogaty byk.
To widząc pokorni rozradują się, szukając Boga, a ożyje serce ich;
Zobaczą to poniżeni i się ucieszą; zobaczą to ci, co szukają Boga i ożyje ich serce.
Iż wysłuchiwa Pan ubogich, a więźniami swymi nie gardzi.
Bo WIEKUISTY słucha ubogich, a Swoimi pojmanymi nie gardzi.
Niech go chwalą niebiosa i ziemia, morze i wszystko, co się w nich rucha.
Chwalą Go niebiosa i ziemia, morza i wszystko, co się w nich roi.
Bógci zaiste zachowa Syon, i pobuduje miasta Judzkie; i będą tam mieszkać, a ziemię tę dziedzicznie otrzymają.
Bowiem Bóg wspomoże Cyon, odbuduje miasta Judy; osiądą tam i odziedziczą tą ziemię.
Także i nasienie sług jego dziedzicznie ją otrzyma, a którzy miłują imię jego, będą w niej mieszkać.
Nadto będą ją posiadać potomkowie Jego sług, a zamieszkają w niej ci, którzy miłują Jego Imię.