Biblia Gdańska 1881
Księga Psalmów 73
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Psalm Asafowy. Zaisteć dobry jest Bóg Izraelowi, tym, którzy są czystego serca.
Pieśń Asafa. Zaprawdę, Bóg jest hojnym dla Israela, dla czystych sercem.
Ale nogi moje mało się były nie potknęły, a blisko tego było, że mało nie szwankowały kroki moje,
A ja, niemal się potknęły moje nogi i mało nie rozlazły moje kroki.
Gdym był zawiścią poruszon przeciwko szalonym, widząc szczęście niepobożnych.
Bowiem pozazdrościłem pyszałkom, widząc powodzenie nieprawych;
Bo nie mają związków aż do śmierci, ale w całości zostaje siła ich.
że nie mają udręk aż do śmierci, a nadto krzepka jest ich siła.
W pracy ludzkiej nie są, a kaźni, jako inni ludzie, nie doznawają.
Nie dzielą mozołu sług i wraz z ludźmi nie bywają trapieni.
Przetoż otoczeni są pychą, jako łańcuchem złotym, a przyodziani okrutnością, jako szatą ozdobną.
Dlatego pycha opasuje ich karki i okrywa ich szata nieprawości.
Wystąpiły od tłustości oczy ich, a więcej mają nad pomyślenie serca.
Z otyłości wystąpiło ich oko; wezbrały urojenia ich serca.
Rozpuścili się, i mówią złośliwie, o uciśnieniu bardzo hardzie mówią.
Drwią i złośliwie rozprawiają o ucisku; przemawiając z wysoka.
Wystawiają przeciwko niebu usta swe, a język ich krąży po ziemi.
Swoimi ustami miotają na niebiosa, a ich język pełza po ziemi.
A przetoż na to przychodzi lud jego, gdy się im wody już wierzchem leją,
Dlatego tam zwraca się Jego lud, choć ssą z nich pełnymi strumieniami.
Że mówią:Jakoż ma Bóg o tem wiedzieć? albo mali o tem wiadomość Najwyższy?
I powiadają: Jakże Bóg to wie? Czy ta wiadomość jest u Najwyższego?
Albowiem, oto ci niezbożnymi będąc, mają pokój na świecie, i nabywają bogactw.
Oto wzrośli w potęgę ci, którzy są niegodziwi oraz zawsze szczęśliwi.
Próżno tedy w czystości chowam ręce moje, a w niewinności serce moje omywam.
Więc na próżno zachowałem w czystości moje serce, a mą dłoń umywałem w niewinności;
Ponieważ mię cały dzień biją, a karanie cierpię na każdy poranek.
gdyż całymi dniami mnie dręczą i co rano cierpię katusze.
Rzekęli: Będę też tak o tem mówił, tedy rodzaj synów twoich rzecze, żem im niepraw.
Gdybym powiedział: Będę mówił jak oni – to bym się sprzeniewierzył pokoleniu Twych synów.
Chciałemci tego rozumem doścignąć, ale mi się tu trudno zdało;
I rozmyślałem, by tego dociec; lecz daremna to praca w moich oczach.
Ażem wszedł do świątnicy Bożej, a tum porozumiał dokończenie ich.
Aż wszedłem do przybytków Boga oraz pojąłem ich koniec.
Zprawdęś ich na miejscach śliskich postawił, a podajesz ich na spustoszenie.
Zaprawdę, postawiłeś ich na śliskim i strącasz ich w przepaście.
Oto jakoć przychodzą na spustoszenie! niemal w okamgnieniu niszczeją i giną od strachu.
Jakże stali się nicością w oka mgnieniu; zginęli, zniknęli z przerażeniem.
Są jako sen temu, co ocucił; Panie! gdy ich obudzisz obraz ich lekce poważysz.
Jakby po przebudzeniu ze snu, WIEKUISTY, gdy się ocucisz – pogardzisz ich postacią.
Gdy zgorzkło serce moje, a nerki moje cierpiały kłucie:
Gdyż wrzało moje serce i kłuły mnie wnętrzności,
Zgłupiałem był, a nicem nie rozumiał, byłem przed tobą jako bydlę.
bo byłem bezrozumnym i tego nie poznałem; byłem jak bydlę przed Tobą.
A wszakże zawżdy byłem z tobą; boś mię trzymał za prawą rękę moję.
Ale ja zawsze jestem z Tobą. Ująłeś moją prawicę.
Według rady swej prowadź mię, a potem do chwały przyjmiesz mię.
Według Twojego postanowienia mnie prowadzisz i poprowadzisz do chwały.
Kogożbym innego miał na niebie? I na ziemi oprócz ciebie w nikim innym upodobania nie mam.
Kogo innego mam w niebiosach? A i na ziemi, oprócz Ciebie, w nikim nie mam upodobania.
Choć ciało moje, i serce moje ustanie, jednak Bóg jest skałą serca mego, i działem moim na wieki.
Zniknie moja cielesna natura i me serce; ale Bóg jest opoką serca oraz moim udziałem na wieki.
Gdyż oto ci, którzy się oddalają od ciebie, zginą; wytracasz tych, którzy cudzołożą odstępowaniem od ciebie.
Gdyż dalecy od Ciebie – zginą; zatracisz każdego odstępcę od Ciebie.
Aleć mnie najlepsza jest trzymać się Boga; przetoż pokładam w Panu panującym nadzieję moję, abym opowiadał wszystkie sprawy jego.
Zaś mnie jest miłą bliskość Boga; w Panu, WIEKUISTYM, pokładam moją ufność, by wysławiać wszystkie Twoje sprawy.