Biblia Gdańska 1881
Księga Psalmów 90
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Modlitwa Mojżesza, męża Bożego. Panie! tyś bywał ucieczką naszą od narodu do narodu.
Modlitwa Mojżesza, Bożego męża. Panie, Ty byłeś dla nas schronieniem od pokolenia do pokolenia.
Pierwej niżli góry stanęły i niżliś wykształtował ziemię, i okrąg świata, oto zaraz od wieku aż na wieki tyś jest Bogiem.
Zanim się góry narodziły, nim stworzyłeś ziemię i świat, Ty od wieku jesteś Bogiem do wieku.
Ty znowu człowieka w proch obracasz, a mówisz: Nawróćcie się synowie ludzcy.
Przyprowadzasz człowieka do prochu i powiadasz: Nawróćcie się, synowie Adama.
Albowiem tysiąc lat przed oczyma twemi są jako dzień wczorajszy, który przeminął, i jako straż nocna.
Przecież tysiąc lat jest w Twoich oczach jak dzień wczorajszy, który przeminął; jak straż w nocy.
Powodzią porywasz ich; są jako sen, i jako trawa, która z poranku rośnie.
Porwałeś ich, więc są jak sen; jak trawa z rana, co się odnawia.
Z poranku kwitnie i rośnie; ale w wieczór bywa pokoszona, i usycha.
O poranku zakwita i się rozrasta, a wieczorem jest ścięta i zwiędła.
Albowiem od gniewu twego giniemy, a popędliwością twoją jesteśmy przestraszeni.
Bo giniemy od Twojego gniewu, a Twoim uniesieniem jesteśmy porażeni.
Położyłeś nieprawości nasze przed sobą, tajne występki nasze przed jasnością oblicza twego.
Stawiłeś przed Siebie nasze winy oraz nasze tajniki przed światło Twego oblicza.
Skąd wszystkie dni nasze nagle przemijają dla gniewu twego; jako słowa niszczeją lata nasze.
Tak, pod Twoją grozą mijają wszystkie nasze dni, a nasze lata nikną jak marzenie.
Dni wieku naszego jest lat siedmdziesiąt, a jeźli kto duższy, lat ośmdziesiąt, a to, co najlepszego w nich, tylko kłopot i nędza, a gdy to pominie, tedy prędko odlatujemy.
Liczba naszego wieku jest niekiedy siedemdziesiąt lat, a przy siłach i osiemdziesiąt lat, a ich chlubą męka i boleść; bowiem szybko nas spędzasz, zatem ulatujemy.
Ale któż zna srogość gniewu twego? albo kto bojąc się ciebie zna zapalczywość twoję?
Kto rozważa siłę Twojego gniewu i według Twojej grozy siłę Twojego uniesienia?
Nauczże nas obliczać dni naszych, abyśmy przywiedli serce do mądrości.
Naucz nas liczyć nasze dni, byśmy serce roztropne nabyli.
Nawróćże się, Panie! dokądże odwłaczasz? zlitujże się nad sługami twymi.
Zwróć się, WIEKUISTY. Jak długo jeszcze? Ulituj się nad Twoimi sługami.
Nasyćże nas z poranku miłosierdziem twojem; tak, abyśmy wesoło śpiewać i radować się mogli po wszystkie dni nasze.
Rano nasyć nas Twoją łaską, byśmy się mogli weselić przez wszystkie nasze dni.
Rozweselże nas według dni, którycheś nas utrapił, według lat, którycheśmy doznali złego.
Pociesz nas na miarę dni, w których nas trapiłeś, na miarę lat przez które oglądaliśmy niedolę.
Niech będzie znaczna przy sługach twoich sprawa twoja, a chwała twoja przy synach ich.
Przed Twoimi sługami niech się objawi Twoje dzieło, a Twoja świetność nad ich synami.
Niech będzie przyjemność Pana, Boga naszego, przy nas, a sprawę rąk naszych utwierdź między nami, sprawę rąk naszych utwierdź, Panie!
I niech będzie upodobanie nad nami, WIEKUISTEGO, naszego Boga. Utwierdź pomiędzy nami sprawę naszych rąk; tak, sprawę naszych rąk, ją utwierdź.