Nowa Biblia Gdańska
1 Kronik 11
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Zatem w Hebronie, przy Dawidzie, zebrał się cały Israel, mówiąc: Oto my jesteśmy twoją kością i twoim ciałem!
Wtedy cały Izrael zebrał się przy Dawidzie w Hebronie, mówiąc: Oto jesteśmy twoją kością i twoim ciałem.
Jak i przedtem, kiedy Saul był jeszcze królem, ty także wyprowadzałeś i wprowadzałeś Israela. Bo WIEKUISTY, twój Bóg, ci powiedział: Ty będziesz pasł mój lud israelski i ty będziesz wodzem nad moim israelskim ludem.
Już przedtem, gdy jeszcze Saul był królem, wyprowadzałeś i wprowadzałeś Izraela. I PAN, twój Bóg, powiedział ci: Ty będziesz pasł mój lud Izraela i ty będziesz wodzem nad moim ludem, Izraelem.
Dlatego wszyscy starsi Israela przyszli do króla, do Hebronu, i w Hebronie Dawid zawarł z nimi umowę przed WIEKUISTYM; nadto pomazali Dawida na króla nad Israelem, według słowa WIEKUISTEGO, które powiedział przez Samuela.
Przyszli więc wszyscy starsi Izraela do króla do Hebronu i Dawid zawarł z nimi przymierze w Hebronie przed PANEM. Namaścili Dawida na króla nad Izraelem zgodnie ze słowem PANA, które wypowiedział przez Samuela.
Zatem Dawid jechał z całym Israelem do Jeruszalaim tego Jebus, gdzie obywatelami ziemi byli Jebusyci.
I Dawid wyruszył wraz z całym Izraelem do Jerozolimy, to jest Jebus; mieszkańcami tej ziemi byli Jebusyci.
Ale obywatele Jebusu powiedzieli do Dawida: Tutaj nie wejdziesz. Lecz Dawid zdobył twierdzę Cyonu, która stała się miastem Dawida.
Wtedy mieszkańcy Jebus powiedzieli do Dawida: Nie wejdziesz tutaj. Dawid jednak zdobył twierdzę Syjon, to jest miasto Dawida.
I Dawid powiedział: Ktokolwiek pierwszy porazi Jebusytę, ten będzie księciem i dowódcą. Dlatego najpierw wyciągnął Joab, syn Ceruji, zatem został dowódcą.
Potem Dawid powiedział: Kto pierwszy pokona Jebusytów, będzie wodzem i naczelnikiem. Wystąpił więc jako pierwszy Joab, syn Serui, i został wodzem.
A Dawid mieszkał w owej twierdzy; dlatego nazwano ją miastem Dawida.
I Dawid zamieszkał w twierdzy, dlatego nazwano ją miastem Dawida.
Także wokoło zbudował miasto, od twierdzy na wszystkie strony; a Joab zbudował resztę miasta.
Rozbudował miasto wokoło, od Millo, a Joab odbudował resztę miasta.
Zaś Dawid im dalej, tym więcej rósł; bowiem był z nim WIEKUISTY Zastępów.
A Dawid stawał się coraz potężniejszy, ponieważ PAN zastępów był z nim.
A ci są najprzedniejszymi rycerzami, których miał Dawid, którzy mężnie się z nim starali wraz z całym Israelem o jego królestwo, by go uczynić królem nad Israelem według słowa WIEKUISTEGO.
Oto naczelnicy spośród dzielnych wojowników, których miał Dawid i którzy dzielnie starali się z nim o jego królestwo wraz z całym Izraelem, aby uczynić go królem zgodnie ze słowem PANA o Izraelu.
Taki jest poczet rycerzy, których miał Dawid: Jaszobeam, syn Chakmoniego, przedniejszy pomiędzy trzydziestoma; on podniósł swój oszczep na trzystu i każdym uderzeniem ich zabijał.
A oto spis dzielnych wojowników, których miał Dawid: Jaszobeam, syn Chakmoniego, naczelnik dowódców. On to podniósł swoją włócznię przeciw trzystu i pobił ich za jednym razem.
Po nim Elazar, syn Dodoa, Achoachańczyk; on był pomiędzy trzema mocarzami.
Po nim Eleazar, syn Dodo, Achochita, jeden spośród trzech dzielnych.
Ten był z Dawidem w Pas Dammim, gdzie Pelisztini zebrali się do bitwy. Ta część pola była pełna jęczmienia, zaś lud uciekł przed Pelisztynami.
Był on z Dawidem w Pas-Dammim, gdzie Filistyni zebrali się do walki. Było tam pole pełne jęczmienia, a lud uciekał przed Filistynami.
Więc stanęli pośród owego pola oraz je obronili, porażając Pelisztynów; gdyż WIEKUISTY uratował lud wielkim wybawieniem.
I stanęli na środku tego pola, obronili je i pobili Filistynów. Tak dokonał PAN wielkiego wybawienia.
Także trzej z trzydziestu przedniejszych weszło na skałę do Dawida, do jaskini Adulam, gdyż wojsko Pelisztynów leżało obozem w dolinie Rafaim.
A trzej spośród trzydziestu dowódców zeszli po skale do Dawida, do jaskini Adullam, podczas gdy wojsko Filistynów obozowało w dolinie Rafaim.
Bowiem Dawid mieszkał wówczas w twierdzy, a stanowisko Pelisztynów było wówczas w Betlechem.
Dawid bowiem przebywał w tym czasie w miejscu obronnym, a załoga Filistynów znajdowała się wtedy w Betlejem.
Zaś Dawid pragnął, mówiąc: Oby mi się ktoś dał napić wody z studni betlechemskiej, która jest przy bramie!
Dawid poczuł wówczas pragnienie i powiedział: Oby ktoś dał mi się napić wody ze studni w Betlejem, która jest przy bramie!
Dlatego ci trzej się przebili przez wojsko Pelisztynów, naczerpali wody z studni betlechemskiej, która jest przy bramie, wzięli oraz przynieśli do Dawida. Lecz Dawid nie chciał jej pić, ale wylał ją na ofiarę WIEKUISTEMU.
Wtedy ci trzej przebili się przez wojsko Filistynów i zaczerpnęli wody ze studni w Betlejem, która jest przy bramie. Zabrali ją i przynieśli do Dawida. Dawid jednak nie chciał jej pić, ale wylał ją na ofiarę dla PANA.
I powiedział: Nie daj mi, mój Boże, bym to uczynił! Czy mógłbym pić krew tych mężów, ich dusze? Bowiem ze swoim życiem ją przynieśli; więc nie chciał jej pić. To uczynili owi trzej mocarze.
I powiedział: Niech PAN mnie strzeże od tego, abym miał to uczynić. Czy mam pić krew tych ludzi, którzy narażali swoje życie? Przynieśli bowiem wodę z narażeniem swego życia. I nie chciał jej pić. Tych dzieł dokonali ci trzej najdzielniejsi.
A Abiszaj, brat Joaba, był głową owych trzech; ten podniósł swoją włócznię na trzystu, których zabił; więc zaskarbił sobie sławę między owymi trzema.
A Abiszaj, brat Joaba, stał na czele tych trzech. On to podniósł swoją włócznię przeciw trzystu i pobił ich, i miał sławę wśród tych trzech.
Z tych trzech był sławniejszy nad dwóch i był im przewodzącym; jednak nie wszedł w skład owych pierwszych trzech.
Wśród tych trzech był on sławniejszy od pozostałych dwóch i był ich dowódcą. Nie dorównał jednak tamtym trzem.
Także Benajahu, syn Jehojady, syn silnego męża, wielkich spraw, z Kabseel, ten zabił dwóch moabskich mocarzy; on też zszedł, kiedy był śnieg i zabił lwa w środku jamy.
Benajasz, syn Jehojady, syn walecznego męża z Kabseela, który dokonał wielu czynów, zabił dwóch wojowników z Moabu. On też zszedł do jamy i zabił lwa w śnieżnym dniu.
Ten nadto zabił męża, Micraimczyka, człowieka o wzroście pięć łokci. Micraimczyk miał w ręce oszczep, jak wał tkacki; jednak przyszedł do niego z kijem, wydarł oszczep z ręki Micraimczyka i zabił go jego oszczepem.
Zabił również Egipcjanina, człowieka o wzroście pięciu łokci. Egipcjanin miał w ręku włócznię, grubą jak wał tkacki. On zaś zszedł do niego z kijem, wyrwał włócznię z ręki Egipcjanina i zabił go jego własną włócznią.
To uczynił Benajahu, syn Jehojady, który też został sławnym z owymi trzema mocarzami.
Tego dokonał Benajasz, syn Jehojady, i miał sławę wśród tych trzech dzielnych.
Lecz choć był sławnym między owymi trzydziestoma, jednak nie wszedł w skład owych trzech. Dawid ustanowił go nad swoją przyboczną strażą.
Wśród trzydziestu był on sławny, ale nie dorównał tamtym trzem. I Dawid postawił go na czele swojej straży przybocznej.
Zaś mocni w wojsku to: Asahel, brat Joaba; Elhanan, syn Dodo z Betlechem;
Dzielnymi wojownikami wojska byli: Asahel, brat Joaba, Elchanan, syn Dodo z Betlejem;
Szammot Haroryta, Chelec Pelonita;
Szammot z Harodi, Cheles Pelonita;
Ira, syn Ikesza, Tekoita; Abiezer Anatotczyk;
Ira, syn Ikkesza, Tekoitczyk, Abiezer Anatotczyk;
Szybchaj, Chuszatyda; Ilaj, Achoachańczyk;
Sibbekaj Chuszatyta, Ilaj Achochita;
Maharai, Netofczyk; Cheled, syn Baany, Netofczyk;
Maharaj Netofatyta, Cheled, syn Baany, Netofatyta;
Ittaj, syn Rybaja z Gibea, należącego do synów Binjamina; Benajahu, Piretończyk;
Itaj, syn Ribaja, z Gibea synów Beniamina, Benajasz Piratończyk;
Churaj znad potoku Gaasz; Abi, Arbatończyk;
Churaj z potoków Gaasz, Abiel Arbatczyk;
Azmawet, Bacharumita i Eljachba, Szaalbończyk.
Azmawet Bacharumczyk, Eliachba Szaalbończyk;
Potomkowie Haszema Gizonity: Jonatan, syn Szagi, Hararejczyk;
Synowie Chaszema Gisończyka, Jonatan, syn Szagiego, Hararyta;
Achira, syn Sakara, Hararyta; Elifal, syn Ura;
Achiam, syn Sakara, Hararyta, Elifal, syn Ura;
Chefer Mekeratyta; Achija Pelonita;
Chefer Mekeratyta, Achiasz Pelonita;
Checrai Karmelita; Naaraj, syn Ezbaja;
Chesro Karmelita, Naaraj, syn Ezbaja;
Joel, brat Natana; Mibchar, syn Hagryty.
Joel, brat Natana, Mibchar, syn Hagriego;
Celek, Ammonita; Nacharai, Beerotczyk, który nosił broń Joaba, syna Ceruji;
Selek Ammonita, Nacharaj Berotczyk, giermek Joaba, syna Serui;
Ira, Itrejczyk; Gareb Itrejczyk;
Ira Jitryta, Gareb Jitryta;
Uryja Chittejczyk; Zabad, syn Achlaja.
Uriasz Chetyta, Zabad, syn Achlaja;
Adina, syn Sziza, Rubenita, przywódca Rubenitów, a z nim trzydziestu mężów.
Adina, syn Szizy, Rubenita, naczelnik Rubenitów, a wraz z nim trzydziestu;
Chanan, syn Maachy i Joszafat Mitnita.
Chanan, syn Maaki, Joszafat Mitnita;
Uzjasz Aszteratyta; Szama i Jejel, synowie Chotama Aroeryty.
Uziasz Aszteratczyk, Szama i Jejel, synowie Chotamy Aroerczyka;
Jediael, syn Szimriego, i jego brat Jocha, Tisyta.
Jediael, syn Szimriego, i jego brat Jocha, Tizyta;
Eliel Machawita; Jeribaj i Joszawiasz, synowie Elnaama oraz Jitma Moabita.
Eliel Machawita, Jeribaj i Joszawiasz, synowie Elnaama, Jitma Moabita;
Nadto Eliel, Obed, Jaasjel i Mesobajasz.
Eliel, Obed i Jaasiel Mezobata.