Nowa Biblia Gdańska

Księga Ijoba 12

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Zatem Ijob odparł, mówiąc:

bg

Zatem odpowiedział Ijob i, rzekł:

ubg

Potem Hiob odpowiedział:

2
nbg

Wy zaprawdę, czy wy jedynie jesteście ludźmi, i z wami umrze mądrość?

bg

Wieraście wy sami ludźmi? i z wamiż umrze mądrość?

ubg

Doprawdy jesteście ludem i wraz z wami zginie mądrość.

3
nbg

Ja także mam rozum jak wy, nie jestem od was gorszy; i komu nie są znane podobne rzeczy?

bg

Teżci ja mam serce jako i wy, anim jest podlejszym niżeli wy; a któż i tego nie wie, co i wy?

ubg

Ale ja również mam rozum, jak i wy, i nie jestem od was gorszy. Kto nie zna tych rzeczy?

4
nbg

Stałem się pośmiewiskiem dla własnego przyjaciela, ja, który wzywając Boga, byłem wysłuchiwany; jestem pośmiewiskiem, ja, sprawiedliwy, nieskazitelny.

bg

Pośmiewiskiem jestem przyjacielowi memu, który gdy woła do Boga, ozywa mu się; naśmiewiskiem jest sprawiedliwy i doskonały.

ubg

Jestem pośmiewiskiem dla swojego przyjaciela; ja, który wołam do Boga, a on odpowiada; sprawiedliwy i doskonały jest pośmiewiskiem.

5
nbg

Pogarda nieszczęściu – tak należy uważać według wyobrażeń szczęśliwca; pchnięcie tym, którym się chwieje noga!

bg

Ten, co jest upadku bliski, jest pochodnią wzgardzoną człowiekowi, według myśli pokoju zażywającemu.

ubg

Ten, który jest bliski upadku, to pochodnia wzgardzona w umyśle tego, który żyje w pokoju.

6
nbg

Namioty łupieżców stoją bezpiecznie oraz bez troski żyją ci, którzy wzbudzają Boży gniew – wszyscy, co swego Boga trzymają w swojej pięści.

bg

Spokojne i bezpieczne są namioty zbójców tych, którzy draźnią Boga, którym Bóg daje w ręce dobre rzeczy.

ubg

Namioty łupieżców są spokojne i bezpieczni są ci, którzy drażnią Boga, a którym Bóg obficie daje w ręce.

7
nbg

Zaprawdę, zapytaj zwierząt, a cię nauczą i odpowie ci ptactwo nieba.

bg

A nawet pytaj się proszę bydląt, a one cię nauczą; i ptastwa niebieskiego, a oznajmi tobie.

ubg

Ale zapytaj zwierząt, a one cię pouczą, i ptaków nieba, a powiedzą tobie.

8
nbg

Albo przemów do ziemi, a ci wskaże i objaśnią ci ryby morza.

bg

Albo się rozmów z ziemią, a ona cię nauczy, i rozpowiedząć ryby morskie.

ubg

Albo rozmawiaj z ziemią, a ona cię nauczy, i opowiedzą ci ryby morskie.

9
nbg

Kto by w tym wszystkim nie poznał, że stworzyła to ręka WIEKUISTEGO.

bg

Któż nie wie z tych wszystkich rzeczy, że to ręka Pańska sprawiła?

ubg

Któż spośród nich wszystkich nie wie, że ręka PANA to wykonała?

10
nbg

W czyjej mocy jest dusza wszelkiego stworzenia oraz duch wszelkiego ludzkiego ciała?

bg

W którego ręku jest dusza wszelkiej rzeczy żywej, i duch wszelkiego ciała ludzkiego.

ubg

W jego ręku jest dusza wszelkiej istoty żywej i duch wszelkiego człowieka.

11
nbg

Czyż ucho nie ma próbować słów, tak jak podniebienie kosztuje pokarm?

bg

Azaż nie ucho mowy doświadcza, jako usta pokarmu smakują?

ubg

Czy ucho nie bada mowy, a podniebienie nie smakuje pokarmu?

12
nbg

Mądrość przebywa u sędziwych, a podczas długiego życia – i roztropność.

bg

W ludziach starych jest mądrość, a w długich dniach roztropność.

ubg

U starców jest mądrość, a w długości dni roztropność.

13
nbg

Ale u Niego samego jest tylko mądrość i moc, Jego jest rada i roztropność.

bg

Dopieroż u Pana jest mądrość, i siła, i rada, i umiejętność.

ubg

Ale u niego jest mądrość i siła, u niego rada i roztropność.

14
nbg

Gdy On burzy – wtedy nikt już nie odbuduje; kiedy On kogoś zamknie – wtedy nikt nie otworzy.

bg

Oto on burzy, a nikt nie zbuduje; zamknie człowieka, a nikt mu nie otworzy.

ubg

Oto on burzy, a nikt nie może odbudować, zamyka człowieka, a nikt nie może otworzyć.

15
nbg

Hamuje wody, a wysychają; puszcza je, a podrywają ziemię.

bg

On gdy zatrzyma wody, wyschną; a gdy je wypuści, podwracają ziemię.

ubg

Oto gdy zatrzyma wody, wysychają, gdy je wypuści, wywracają ziemię.

16
nbg

Tylko przy Nim potęga i trwałość; do Niego należy zwiedziony i zwodziciel.

bg

U niego jest moc i mądrość. Jego jest błądzący, i w błąd zawodzący.

ubg

U niego jest moc i mądrość. Do niego należy zwiedziony i zwodziciel.

17
nbg

Doradców uprowadza boso, a sędziów ogłupia.

bg

On obiera radców z mądrości, a sędziów przywodzi do głupstwa.

ubg

Pozbawia radców mądrości i sędziów czyni głupcami.

18
nbg

Zwalnia więzy królów oraz nakłada pęta na ich biodra.

bg

On pas królów rozwiązuje, i znowu przepasuje pasem biodra ich.

ubg

Rozwiązuje więzy królów i przepasuje ich biodra pasem.

19
nbg

Kapłanów wyprowadza boso oraz niweczy tych, co wydają się silnie utrwaleni.

bg

Podaje książęta na łup, a mocarze podwraca.

ubg

Odprowadza złupionych książąt i wywraca mocarzy.

20
nbg

Odejmuje mowę nieodmiennym i pozbawia starców zdrowego sądu.

bg

Odejmuje usta krasomówcom, a rozsądek starym odbiera.

ubg

Odbiera mowę prawdomównym i zabiera starcom rozsądek.

21
nbg

Wylewa wzgardę na szlachetnie urodzonych, a pas potężnych rozluźnia.

bg

Wylewa wzgardę na książęta, a mdli siły mocarzów.

ubg

Wylewa pogardę na książąt i osłabia siły mocarzy.

22
nbg

Z ciemności odsłania ukryte tajnie i wydobywa na światło mrok.

bg

On odkrywa głębokie rzeczy z ciemności, a wywodzi na jaśnię cień śmierci.

ubg

On odsłania głębokie rzeczy z ciemności i wyprowadza na światło cień śmierci.

23
nbg

Daje wzrost narodom, by je następnie gubić; rozprzestrzenia narody, aby je uprowadzić.

bg

Rozmnaża narody, i wytraca je; rozszerza lud, i umniejsza go.

ubg

Rozmnaża narody i wytraca je, rozszerza narody i pomniejsza je.

24
nbg

Odbiera rozum naczelnikom ludu i daje im błądzić po bezdrożnej pustyni.

bg

On odejmuje serca przełożonym ludu ziemi, a czyni, że błądzą po pustyni bezdrożnej;

ubg

On zabiera serca przełożonym ludu ziemi i sprawia, że błądzą po pustyni bezdrożnej;

25
nbg

W ciemności, bez światła macają oraz każe im się zataczać jak pijanym.

bg

Że macają w ciemnościach, gdzie nie masz światłości, a sprawuje, że błądzą jako pijani.

ubg

I chodzą po omacku w ciemności bez światła, i sprawia, że zataczają się jak pijani.