Nowa Biblia Gdańska
Księga Ijoba 13
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Uważaj, to wszystko widziało moje oko, słyszało moje ucho i zrozumiało.
Oto te wszystkie rzeczy widziało oko moje, słyszało ucho moje, i zrozumiało.
Oto moje oko widziało to wszystko, moje ucho słyszało i zrozumiało.
Co wam wiadomo – wiem i ja; nie jestem od was gorszy.
Jako wy to wiecie, tak ja też wiem, i nie jestem podlejszym niźli wy.
Co wiecie wy, ja także wiem, nie jestem od was gorszy.
Jednak chciałbym przemówić do Wszechmocnego oraz pragnę rozsądzić się z Bogiem.
Wszakże radbym z Wszechmocnym mówił, i radbym się z Bogiem rozpierał.
Dlatego chciałbym mówić z Wszechmocnym i pragnę prawować się z Bogiem.
Bo, zaprawdę, wy jesteście jedynie zalepiaczami fałszu; razem marnymi pocieszycielami.
Boście wy sprawcy kłamstwa: wszyscyście wy lekarze nikczemni.
Wy bowiem jesteście sprawcami kłamstwa, wszyscy jesteście marnymi lekarzami.
O, gdybyście raczej milczeli, to mogłoby to wam uchodzić za mądrość.
Byście wy raczej milczeli, a poczytanoby wam to za mądrość.
Obyście raczej zamilkli, a uznano by wam to za mądrość.
Posłuchajcie więc, mojej przygany oraz zwróćcie uwagę na zarzuty moich ust.
Słuchajcież teraz odporu mego, a dowody ust moich obaczcie.
Słuchajcie teraz mojego rozumowania, zważajcie na obronę moich warg.
Czy broniąc Boga chcecie pleść i z uwagi na Niego prawić mamidła?
Izali broniąc Boga mówić będziecie nieprawość? albo za nim mówić będziecie fałsz?
Czy w obronie Boga będziecie mówić przewrotnie? Czy za niego będziecie mówić kłamliwie?
Czy też chcecie uwzględnić Jego oblicze i toczyć spór o Boga?
Czy się na osobę jego oglądać będziecie? Czy się o Boga będziecie spierać?
Czy macie wzgląd na jego osobę? Czy chcecie spierać się po stronie Boga?
Czy byłoby to dobrze, gdyby was zbadał; czy też chcecie Go zwodzić, jak się zwodzi człowieka?
Zaż to dobrze będzie, gdy on was będzie próbował? Zaż, jako człowiek oszukany bywa, tak wy go oszukacie?
Czy byłoby dobrze, gdyby was doświadczył? Czy chcecie go oszukać, jak się oszukuje człowieka?
Zaiste, że was skarci; On was skarci, jeśli skrycie uwzględniacie Jego oblicze.
Zaiste karać was będzie, jeźlibyście skrycie twarz jego przyjmowali.
Na pewno będzie was karać, jeśli w ukryciu będziecie stronniczy.
Czyż nie zatrwoży was Jego majestat i lęk przed Nim na was nie spadnie?
Izali zacność jego nie ustraszy was? a strach jego nie przypadnie na was?
Czy jego majestat was nie przeraża? Czy jego groza na was nie padnie?
Wasze pamiątki to przypowieści kreślone na popiele; wasze szańce są szańcami z błota.
Pamiątki wasze podobne są popiołowi, a wyniosłość wasza kupie błota.
Wasza pamięć jest jak popiół, a wasze ciała jak ciała z gliny.
Zostawcie mnie, abym mógł mówić i niech przyjdzie na mnie, co chce.
Milczcież, zaniechajcie mię, a ja mówić będę; a niech przyjdzie na mię, co chce.
Milczcie, zostawcie mnie, abym przemówił, a niech przyjdzie na mnie, co chce.
Cokolwiek się stanie, wezmę swe ciało w zęby, a mą duszę złożę w moje pięści.
Czemuż mam szarpać ciało moje zębami mojemi, i duszę moję kłaść w ręce swe?
Czemu mam szarpać swoje ciało zębami i kłaść swoje życie w swoje ręce?
Przecież i tak mnie uśmierci; już nie mam nadziei. Ale przed Jego obliczem chcę obronić moje postępowanie.
Oto, choćby mię i zabił, przecię w nim będę ufał; wszakże dróg moich przed obliczem jego będę bronił.
Oto choćby mnie zabił, jeszcze będę mu ufać. Moich dróg będę jednak przed nim bronić.
On sam jest dla mnie ratunkiem, a obłudnik nie może przed Nim stanąć.
Onci sam będzie zbawieniem mojem, ale przed oblicze jego obłudnik nie przyjdzie;
On sam będzie moim zbawieniem, bo żaden obłudnik nie przyjdzie przed jego oblicze.
Zatem posłuchajcie uważnie mojego wyznania i niech moje wyjaśnienie dojdzie do waszych uszu.
Słuchajcież z pilnością mowy mojej, a powieść moja niech przyjdzie w uszy wasze.
Słuchajcie uważnie mojej mowy, niech wasze uszy przyjmą moją wypowiedź.
Oto ułożyłem już moją sprawę; wiem, że zachowam słuszność.
Oto się teraz gotuję do prawa, i wiem, że usprawiedliwiony będę.
Oto teraz jestem gotowy na sąd i wiem, że zostanę usprawiedliwiony.
Kto jest tym, co mógłby się ze mną spierać? Wtedy zamilknę i skonam.
Któż się będzie spierał ze mną, tak abym umilknął i umarł?
Któż będzie się spierał ze mną? Jeśli bowiem zamilknę, to umrę.
Tylko nie czyń mi tych dwóch rzeczy, a nie będę się skrywał przed Twym obliczem.
Tylko dwóch rzeczy, o Boże! nie czyń ze mną, przed oblicznością twoją nie skryję się.
Tylko dwóch rzeczy mi nie czyń, a nie będę się krył przed tobą.
Usuń ode mnie Twoją rękę, a Twa groza niech mnie nie trwoży.
Rękę twoję odemnie oddal, a strach twój niech mną nie trwoży.
Oddal swoją rękę ode mnie i niech twoja groza mnie nie przeraża.
Wtedy zawołaj – a odpowiem, albo ja będę mówił – a Ty mi odpowiadaj.
Potem zawołaj mię, a ja tobie odpowiem; albo ja niech mówię, a ty mnie odpowiedz.
Potem zawołaj mnie, a ja ci odpowiem, albo ja przemówię, a ty mi odpowiedz.
Ile jest moich win i grzechów? Wskaż mi moje występki i zbrodnie!
Wieleż jest nieprawości i grzechów moich? przestępstwo moje, grzech mój pokaż mi.
Ile mam nieprawości i grzechów? Daj mi poznać moje przestępstwo i grzech.
Czemu zakrywasz Twoje oblicze i uważasz mnie za Swojego wroga?
Przeczże oblicze twoje zakrywasz, a poczytasz mię sobie za nieprzyjaciela?
Czemu zakrywasz swoje oblicze i uważasz mnie za swego wroga?
Czyżbyś straszył liść na wietrze i ścigał suche źdźbło?
Izali skruszysz liść chwiejący się? a źdźbło suche gonić będziesz?
Czy skruszysz liść miotany wiatrem? Czy będziesz gonić suche źdźbło?
Gdyż piszesz na mnie gorzki wyrok i dajesz mi w dziedzictwie winy mojej młodości.
Albowiem piszesz przeciwko mnie gorzkości, a przywłaszczasz mi nieprawość młodości mojej;
Piszesz bowiem przeciwko mnie gorzkie rzeczy, każesz mi dziedziczyć nieprawości mojej młodości;
Bo moje nogi kładziesz w pęta i śledzisz wszystkie me ścieżki, na terenie wyrzeźbiając ślady mych stóp.
I włożyłeś w pęta nogi moje, a podstrzegasz wszystkich ścieżek moich, i na ślad nóg moich następujesz.
Zakułeś moje nogi w dyby, śledzisz wszystkie moje ścieżki i zaznaczasz ślady moich stóp.
A człowiek się rozpada jakby toczony próchnem i jak szata, którą zżarł mól.
Choć jako spróchniałe drzewo niszczeję; a jako szata, którą mól psuje.
Niszczeję jak próchno, jak szata, którą zepsują mole.