Nowa Biblia Gdańska

Księga Ijoba 16

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Zatem Ijob odparł, mówiąc:

bg

Ale odpowiedział Ijob, i rzekł:

ubg

Wtedy Hiob odpowiedział:

2
nbg

Słyszałem dużo podobnych rzeczy; wy wszyscy jesteście marnymi pocieszycielami.

bg

Słyszałem takowych rzeczy wiele; przykrymi cieszycielami wy wszyscy jesteście.

ubg

Słyszałem wiele takich rzeczy; wy wszyscy jesteście przykrymi pocieszycielami.

3
nbg

Czy już koniec tych czczych mów? Bo cóż cię pobudza do takiej wypowiedzi?

bg

I kiedyż będzie koniec tym próżnym słowom? albo co cię przymusza, że tak odpowiadasz?

ubg

Kiedy będzie koniec tych próżnych słów? Albo co cię skłania do tego, że tak odpowiadasz?

4
nbg

I ja potrafię mówić tak jak ty; gdybyście byli na moim miejscu, mógłbym przeciwko wam zestawić słowa i potrząsać przed wami moją głową.

bg

Azażbym ja tak mówił, jako wy, gdybyście wy byli na miejscu mojem? azażbym zbierał przeciwko wam słowa, i kiwałlibym nad wami głową swoją?

ubg

Ja także mógłbym mówić jak wy; gdybyście byli w moim położeniu, mógłbym nagromadzić słów przeciwko wam i potrząsać głową nad wami.

5
nbg

Krzepiłbym was moimi ustami, a współczucie moich warg sprawiałoby wam ulgę.

bg

Owszembym was posilał ustami memi, a ruchanie warg moich ulżyłoby boleści waszych.

ubg

Ja jednak pokrzepiałbym was swoimi ustami i poruszanie moich warg ulżyłoby waszym cierpieniom.

6
nbg

Jeżeli będę dalej mówił, nie ukoi się przez to mój ból; a jeśli zaprzestanę, czy coś ustąpi ode mnie?

bg

Ale jeźli będę mówił, przecież się nie ukoi boleść moja; a jeźli też przestanę, izaż odejdzie odemnie?

ubg

Ale jeśli będę mówił, mojemu bólowi to nie ulży, a jeśli przestanę, czyż opuści mnie?

7
nbg

Teraz Bóg wyczerpał już moją siłę. Opustoszyłeś całe moje koło rodzinne.

bg

A teraz zemdlił mię; spustoszyłeś, o Boże! wszystko zgromadzenie moje.

ubg

A teraz zmęczył mnie. Spustoszyłeś całe moje zgromadzenie.

8
nbg

Pochwyciłeś mnie i to ma przeciwko mnie świadczyć! Tak, przeciw mnie występuje moja własna niemoc, oskarża mnie przed moim obliczem.

bg

Pomarszczyłeś mię na świadectwo, a znaczne na mnie schudzenie moje na twarzy mojej, jawnie świadczy przeciwko mnie.

ubg

Pomarszczyłeś mnie na świadectwo, a moje wychudzenie powstaje i świadczy przeciwko mnie w twarz.

9
nbg

Jego gniew mnie szarpie i ściga, zgrzyta na mnie swoimi zębami; jak wróg rozsrożył na mnie swój wzrok.

bg

Popędliwość jego porwała mię, i wziął nienawiść przeciwko mnie; a zgrzytając na mię zębami swemi, jako nieprzyjaciel mój, bystremi oczyma swemi spojrzał na mię.

ubg

Jego gniew mnie porwał, nienawidzi mnie; zgrzyta na mnie zębami. Mój wróg przeszywa mnie wzrokiem.

10
nbg

A ludzie otwierają przeciwko mnie swe usta, sromotnie uderzają me lica, razem się przeciw mnie skupiają.

bg

Rozdzierają na mię usta swe, i sromotnie mię policzkowali, zebrawszy się społu przeciwko mnie.

ubg

Otworzyli na mnie swe usta; znieważając, bili mnie po policzkach; zebrali się razem przeciwko mnie.

11
nbg

Bóg wydał mnie przewrotnym, wtrącił mnie w ręce niegodziwych.

bg

Podał mię Bóg przewrotnemu, a w ręce niepobożnych wydał mię.

ubg

Bóg wydał mnie przewrotnemu, oddał mnie w ręce niegodziwych.

12
nbg

Żyłem spokojnie – a mnie skruszył; pochwycił za mój kark, wstrząsnął mną oraz mnie Sobie postawił za cel.

bg

Byłem w pokoju, ale mię potarł; a uchwyciwszy mię za szyję moję, roztrzaskał mię, i wystawił mię sobie za cel.

ubg

Żyłem w spokoju, ale on mnie pokruszył; chwycił mnie za kark, roztrzaskał i postawił sobie za cel.

13
nbg

Okrążają mnie Jego strzały, bez litości rozdziera moje nerki, a mą żółć wylewa na ziemię.

bg

Ogarnęli mię strzelcy jego; rozciął nerki moje, a nie przepuścił, i rozlał na ziemię żółć moję.

ubg

Otoczyli mnie jego strzelcy; przeszywa moje nerki, a nie oszczędził; wylał na ziemię moją żółć.

14
nbg

Uderza we mnie ciosem za ciosem; rzucił się na mnie jak mocarz.

bg

Zranił mię, raną na ranę; rzucił się na mię, jako olbrzym.

ubg

Rozbija mnie, ranę za raną; naciera na mnie jak olbrzym.

15
nbg

Uszyłem wór wokół mej skóry, a mój róg wryłem w ziemię.

bg

Uszyłem wór na zsiniałą skórę moję, a oszpeciłem prochem głowę moję.

ubg

Uszyłem wór na swoją skórę i prochem zbezcześciłem swój róg.

16
nbg

Me oblicze zaczerwienione jest od płaczu, a na moich powiekach mrok śmiertelny.

bg

Twarz moja płaczem oszpecona, a na powiekach moich jest cień śmierci.

ubg

Moja twarz jest czerwona od płaczu i na moich powiekach jest cień śmierci.

17
nbg

Chociaż nie ma krzywdy na moich rękach, a ma modlitwa jest czysta.

bg

Chociaż żadnego łupiestwa niemasz w rękach moich, a modlitwa moja jest czysta. (a jeźli nie tak,)

ubg

Chociaż nie ma żadnej krzywdy na moich rękach, a moja modlitwa jest czysta.

18
nbg

O ziemio! Nie zakrywaj mojej krwi! Niech nie znajdzie spoczynku moja skarga!

bg

O ziemio! nie zakrywajże krwi mojej, a niech nie ma miejsca wołanie moje!

ubg

Ziemio, nie zakrywaj mojej krwi i niech moje wołanie nie znajdzie miejsca!

19
nbg

Już i teraz mój świadek jest w niebiosach, mój orędownik na wysokościach.

bg

Otoć i teraz w niebie jest świadek mój, jest świadek mój na wysokości.

ubg

Oto teraz mój świadek jest w niebie, mój obrońca na wysokości.

20
nbg

Naśmiewają się ze mnie moi przyjaciele, więc moje łzawe oko spogląda ku Bogu.

bg

O krasomówcy moi, przyjaciele moi! wylewa łzy do Boga oko moje.

ubg

Moi przyjaciele szydzą ze mnie, ale moje oko wylewa łzy ku Bogu.

21
nbg

By rozstrzygnął ten spór człowieka z Bogiem i syna Adama ze swoim bliźnim.

bg

Oby się godziło wieść spór człowiekowi z Bogiem, i jako synowi człowieczemu z bliźnim swym!

ubg

Oby ktoś spierał się z Bogiem o człowieka jak człowiek spiera się o swego bliźniego!

22
nbg

Bowiem przyjdą nieliczne już lata i muszę odejść ścieżką po której już nie wrócę.

bg

Bo lata zamierzone nadchodzą, a ścieszką, którą się nie wrócę, już idą.

ubg

Upłynie bowiem niewiele lat, a pójdę ścieżką, skąd nie powrócę.