Nowa Biblia Gdańska

Księga Ijoba 16

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Zatem Ijob odparł, mówiąc:

ubg

Wtedy Hiob odpowiedział:

2
nbg

Słyszałem dużo podobnych rzeczy; wy wszyscy jesteście marnymi pocieszycielami.

ubg

Słyszałem wiele takich rzeczy; wy wszyscy jesteście przykrymi pocieszycielami.

3
nbg

Czy już koniec tych czczych mów? Bo cóż cię pobudza do takiej wypowiedzi?

ubg

Kiedy będzie koniec tych próżnych słów? Albo co cię skłania do tego, że tak odpowiadasz?

4
nbg

I ja potrafię mówić tak jak ty; gdybyście byli na moim miejscu, mógłbym przeciwko wam zestawić słowa i potrząsać przed wami moją głową.

ubg

Ja także mógłbym mówić jak wy; gdybyście byli w moim położeniu, mógłbym nagromadzić słów przeciwko wam i potrząsać głową nad wami.

5
nbg

Krzepiłbym was moimi ustami, a współczucie moich warg sprawiałoby wam ulgę.

ubg

Ja jednak pokrzepiałbym was swoimi ustami i poruszanie moich warg ulżyłoby waszym cierpieniom.

6
nbg

Jeżeli będę dalej mówił, nie ukoi się przez to mój ból; a jeśli zaprzestanę, czy coś ustąpi ode mnie?

ubg

Ale jeśli będę mówił, mojemu bólowi to nie ulży, a jeśli przestanę, czyż opuści mnie?

7
nbg

Teraz Bóg wyczerpał już moją siłę. Opustoszyłeś całe moje koło rodzinne.

ubg

A teraz zmęczył mnie. Spustoszyłeś całe moje zgromadzenie.

8
nbg

Pochwyciłeś mnie i to ma przeciwko mnie świadczyć! Tak, przeciw mnie występuje moja własna niemoc, oskarża mnie przed moim obliczem.

ubg

Pomarszczyłeś mnie na świadectwo, a moje wychudzenie powstaje i świadczy przeciwko mnie w twarz.

9
nbg

Jego gniew mnie szarpie i ściga, zgrzyta na mnie swoimi zębami; jak wróg rozsrożył na mnie swój wzrok.

ubg

Jego gniew mnie porwał, nienawidzi mnie; zgrzyta na mnie zębami. Mój wróg przeszywa mnie wzrokiem.

10
nbg

A ludzie otwierają przeciwko mnie swe usta, sromotnie uderzają me lica, razem się przeciw mnie skupiają.

ubg

Otworzyli na mnie swe usta; znieważając, bili mnie po policzkach; zebrali się razem przeciwko mnie.

11
nbg

Bóg wydał mnie przewrotnym, wtrącił mnie w ręce niegodziwych.

ubg

Bóg wydał mnie przewrotnemu, oddał mnie w ręce niegodziwych.

12
nbg

Żyłem spokojnie – a mnie skruszył; pochwycił za mój kark, wstrząsnął mną oraz mnie Sobie postawił za cel.

ubg

Żyłem w spokoju, ale on mnie pokruszył; chwycił mnie za kark, roztrzaskał i postawił sobie za cel.

13
nbg

Okrążają mnie Jego strzały, bez litości rozdziera moje nerki, a mą żółć wylewa na ziemię.

ubg

Otoczyli mnie jego strzelcy; przeszywa moje nerki, a nie oszczędził; wylał na ziemię moją żółć.

14
nbg

Uderza we mnie ciosem za ciosem; rzucił się na mnie jak mocarz.

ubg

Rozbija mnie, ranę za raną; naciera na mnie jak olbrzym.

15
nbg

Uszyłem wór wokół mej skóry, a mój róg wryłem w ziemię.

ubg

Uszyłem wór na swoją skórę i prochem zbezcześciłem swój róg.

16
nbg

Me oblicze zaczerwienione jest od płaczu, a na moich powiekach mrok śmiertelny.

ubg

Moja twarz jest czerwona od płaczu i na moich powiekach jest cień śmierci.

17
nbg

Chociaż nie ma krzywdy na moich rękach, a ma modlitwa jest czysta.

ubg

Chociaż nie ma żadnej krzywdy na moich rękach, a moja modlitwa jest czysta.

18
nbg

O ziemio! Nie zakrywaj mojej krwi! Niech nie znajdzie spoczynku moja skarga!

ubg

Ziemio, nie zakrywaj mojej krwi i niech moje wołanie nie znajdzie miejsca!

19
nbg

Już i teraz mój świadek jest w niebiosach, mój orędownik na wysokościach.

ubg

Oto teraz mój świadek jest w niebie, mój obrońca na wysokości.

20
nbg

Naśmiewają się ze mnie moi przyjaciele, więc moje łzawe oko spogląda ku Bogu.

ubg

Moi przyjaciele szydzą ze mnie, ale moje oko wylewa łzy ku Bogu.

21
nbg

By rozstrzygnął ten spór człowieka z Bogiem i syna Adama ze swoim bliźnim.

ubg

Oby ktoś spierał się z Bogiem o człowieka jak człowiek spiera się o swego bliźniego!

22
nbg

Bowiem przyjdą nieliczne już lata i muszę odejść ścieżką po której już nie wrócę.

ubg

Upłynie bowiem niewiele lat, a pójdę ścieżką, skąd nie powrócę.