Nowa Biblia Gdańska

Księga Ijoba 17

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Mój duch jest złamany, moje dni przygasły, groby czekają.

bg

Dech mój skażony jest; dni moje giną; groby mię czekają.

ubg

Mój oddech jest skażony, moje dni gasną, groby na mnie czekają.

2
nbg

A tu jeszcze stroją ze mnie drwiny; moje oko musi spoczywać na ich obelgach.

bg

Zaiste naśmiewcy są przy mnie, a w ich draźnieniu mieszka oko moje.

ubg

Czy nie szydercy są przy mnie? Czy moje oko nie czuwa przez ich zniewagi?

3
nbg

O, złóż za mnie rękojmię, wstaw się za mną do samego Siebie! Kto by inny dał za mnie poręczenie?

bg

Staw mi, proszę, rękojmię za się. Któż jest ten? Niech mi na to da rękę.

ubg

Złóż więc zastaw za mnie u siebie. Któż jest ten, który za mnie poręczy?

4
nbg

Bo zamknąłeś ich serce dla zrozumienia; dlatego im nie pozwolisz mnie przemóc.

bg

Boś serce ich ukrył przed wyrozumieniem; przetoż ich nie wywyższysz.

ubg

Ich serce bowiem ukryłeś przed zrozumieniem, dlatego ich nie wywyższysz.

5
nbg

Kto zdradza przyjaciół przy podziale łupów, tego oczy własnych dzieci zanikają.

bg

Kto pochlebia przyjaciołom, oczy synów jego ustaną.

ubg

Kto pochlebia przyjaciołom, tego dzieciom zgasną oczy.

6
nbg

Bóg mnie wystawił na przysłowie ludziom, na takiego, któremu plują w twarz.

bg

Wystawił mię zaiste na przypowieść ludziom, i jako śmiechowisko przed nimi.

ubg

Uczynił mnie tematem przysłowia wśród ludzi i pośmiewiskiem przed nimi.

7
nbg

Od utrapień zamroczyło się moje oko, a moje wszystkie członki są jak cień.

bg

Zaćmione jest dla żałości oko moje, a wszystkie myśli moje są jako cień.

ubg

Moje oko zaćmiło się od smutku, a wszystkie moje członki są jak cień.

8
nbg

Wzdrygają się nad tym szczerzy, a niewinny obrusza się nad szalbierzem.

bg

Zdumieją się szczerzy nad tem; a niewinny przeciwko obłudnikowi powstanie.

ubg

Prawi zdumieją się nad tym, a niewinny powstanie przeciwko obłudnikowi.

9
nbg

Jednak sprawiedliwy trzyma się swojej drogi, oraz nabiera wytrwałości ten, kto jest czystych rąk.

bg

Będzie się trzymał sprawiedliwy drogi swojej; a kto ma czyste ręce, przyczyni mocy.

ubg

Sprawiedliwy będzie trwał przy swojej drodze, a kto ma czyste ręce, nabierze siły.

10
nbg

A wy wszyscy przyjdźcie na nowo, tylko przyjdźcie! Jednak nie znajdę wśród was mędrca.

bg

Wy tedy wszyscy nawróćcie się, a pójdźcie, proszę; bo nie znajduję między wami mądrego.

ubg

Lecz wy wszyscy zawróćcie i przyjdźcie; bo mądrego wśród was nie znajduję.

11
nbg

Moje dni przeminęły, moje zamysły się zerwały; te, które były własnością mego serca.

bg

Dni moje przeminęły; myśli moje rozerwane są, to jest, zamysły serca mego.

ubg

Moje dni przeminęły, rozwiały się moje zamiary, myśli mego serca.

12
nbg

Noc chcą przekształcić w dzień, zbliżyć światło w obecności ciemności.

bg

Noc mi się w dzień obraca; a światłość skraca się dla ciemości.

ubg

Noc zamieniają w dzień, światłość skraca się z powodu ciemności.

13
nbg

Jeśli jednak muszę czekać na Krainę Umarłych, jako na dom, i w ciemności usłać me łoże;

bg

Jeźlibym czego oczekiwał, grób będzie domem moim, a w ciemnościach uścielę łoże moje.

ubg

Gdybym czegoś oczekiwał, grób będzie moim domem, w ciemności rozłożyłem swoje posłanie.

14
nbg

jeśli mam wołać do grobu: Ty jesteś moim ojcem, zaś do robactwa: Matko i moja siostro;

bg

Do dołu rzekę: Ojcem moim jesteś; a do robaków: Wy jesteście matką moją, i siostrą moją.

ubg

Powiedziałem do zniszczenia: Jesteś moim ojcem, a robactwu: Moja matko i moja siostro.

15
nbg

gdzież jest wtedy moja nadzieja? Tak, moja nadzieja; kto ją wyśledzi?

bg

Bo gdzież teraz jest nadzieja moja? a oczekiwanie moje któż ogląda?

ubg

Gdzie jest więc teraz moja nadzieja? Kto zobaczy moją nadzieję?

16
nbg

Zstępuję ku zaworom Krainy Umarłych, więc razem ułożymy się w prochu.

bg

W głębię grobu zstąpię, ponieważ w prochu spólny odpoczynek wszystkich.

ubg

Zstąpią do zasuw grobu, gdy razem odpoczniemy w prochu.