Nowa Biblia Gdańska
Księga Ijoba 18
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Zatem Bildat z Szuach odparł, mówiąc:
Wtedy Bildad z Szuach odpowiedział:
Jak długo zamierzacie urządzać te łowy na słowa? Pomyślcie, a potem pomówimy.
Kiedy wreszcie położycie kres tym słowom? Pomyślcie, potem będziemy mówić.
Czemu my jesteśmy uważani jako bydło, uważani jako umysłowo zakuci w waszych oczach?
Czemu uważacie nas za bydło? Czemu jesteśmy obrzydliwi w waszych oczach?
Ty, który sam się rozszarpujesz w swoim gniewie – czy z twojego powodu ziemia powinna być wyludnioną, albo skała ma się usunąć ze swego miejsca?
Ty, który szarpiesz gniewem swą duszę czy z twojego powodu będzie opuszczona ziemia i skały będą przesunięte ze swego miejsca?
Bo jednak światło niegodziwego gaśnie, a płomień jego ogniska nie świeci.
Tak, światło niegodziwych zgaśnie, a iskra jego ognia już nie zaświeci.
W jego namiocie jasność się ściemnia, a jego pochodnia nad nim gaśnie.
Światło jego przybytku się zaćmi i jego pochodnia nad nim zagaśnie.
Jego dzielne kroki się skracają i strąca go w przepaść jego własny zamiar.
Kroki jego siły będą skrępowane, jego własna rada powali go.
Bowiem własnymi stopami bywa wpędzany w sieć i musi chodzić po plecionce.
Jego nogi bowiem zawiodą go w sieć, chodzi po sidłach.
Za piętę chwyta go potrzask oraz silnie trzymają go sidła.
Sidło uchwyci go za piętę i przemoże go łupieżca.
Pętla ukryta jest przy ziemi, a pułapka na niego na ścieżce.
Sidło dla niego ukryte jest w ziemi, a pułapka na niego na drodze.
Zewsząd trwożą go strachy i płoszą na każdym kroku.
Zewsząd będą go przerażać strachy, ścigają go na każdym kroku.
Łaknie go niedola, zaś u jego boku przygotowana jest klęska.
Głód osłabi jego siły i zniszczenie będzie czyhało u jego boku.
Pierworodny śmierci pożera włókna jego skóry oraz pochłania jego członki.
Pożre żyły jego skóry, pierworodny śmierci pożre jego członki.
Zostaje wyrwany ze swego namiotu, w którym uważał się za bezpiecznego oraz pędzi do króla strachów.
Jego ufność będzie wykorzeniona z jego namiotu i zostanie on przyprowadzony do króla strachów.
To, co do niego nie należy, osiada w jego namiocie, a na jego siedzibę sypią siarkę.
Strach będzie mieszkał w jego namiocie, bo ten nie należy do niego; jego mieszkanie będzie posypane siarką.
Jego korzenie usychają od dołu, a jego gałęzie z wierzchu więdną.
Od spodu uschną jego korzenie, a z wierzchu będzie obcięta jego gałąź.
Jego pamięć znika z ziemi, a jego imienia nie wspominają na ulicach.
Pamięć o nim zginie z ziemi, a jego imienia nie wspomną na ulicach.
Od światła wyrzucają go do ciemności; wypędzają go z okręgu świata.
Wypędzą go ze światła do ciemności i wyrzucą go z okręgu świata.
W jego rodzinie nie pozostaje mu ani syn, ani wnuk i nie ma niedobitka w jego mieszkaniu.
Nie będzie miał syna ani wnuka pośród swego ludu i nikt nie pozostanie w jego mieszkaniach.
Potomni przerażają się jego dolą, a jego przodków ogarnia zgroza.
Ci, którzy przyjdą po nim, osłupieją na jego dzień, tak jak poprzednich ogarnął strach.
Tak oto bywa z mieszkaniem szalbierza; takim jest miejsce tego, co nie znał Boga.
Takie są mieszkania niegodziwych i takie jest miejsce tego, który nie zna Boga.