Nowa Biblia Gdańska

Księga Ijoba 21

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Zatem Ijob odparł, mówiąc:

ubg

Wtedy Hiob odpowiedział:

2
nbg

Słuchajcie, słuchajcie mojej mowy, i niech mi to będzie od was pocieszeniem.

ubg

Słuchajcie uważnie moich słów, a to będzie dla mnie wasza pociecha.

3
nbg

Znieście mnie, choćbym był dla was ciężarem; a po moim przemówieniu, niech każdy mi urąga.

ubg

Pozwólcie mi mówić, a potem, gdy powiem, naśmiewajcie się ze mnie.

4
nbg

Czy przeciw ludziom zwraca się moja skarga? Jakbym wtedy zdołał zachować cierpliwość?

ubg

Czy swoją skargę kieruję do człowieka? A jeśli tak, to dlaczego mój duch nie miałby być wzburzony?

5
nbg

Spójrzcie na mnie oraz zdrętwiejcie, połóżcie dłoń na usta.

ubg

Spójrzcie na mnie, zdumiewajcie się i połóżcie rękę na swoje usta.

6
nbg

Tak, kiedy o tym pomyślę – przerażam się, a dreszcz przenika moje ciało.

ubg

Gdy tylko sobie przypomnę, jestem przerażony i strach ogarnia moje ciało.

7
nbg

Czemu niegodziwi zachowują życie; starzeją się, i wręcz wzmagają na sile?

ubg

Czemu niegodziwi żyją, starzeją się, a nawet wzrastają w bogactwie?

8
nbg

Razem z nimi, w ich obliczu rozwija się ich potomstwo, więc mają swe latorośle przed oczyma.

ubg

Ich potomstwo utrwala się przed nimi, a ich rodzina wzrasta na ich oczach.

9
nbg

Ich domy są bezpieczne, wolne od trwogi, nie dotyka ich Boża rózga.

ubg

Ich domy są bezpieczne, bez strachu i nie dotyka ich rózga Boga.

10
nbg

Jego byk się parzy oraz nie psuje nasienia; jego krowa lekko zrzuca i nie roni.

ubg

Ich byk zapładnia i nie zawodzi, ich krowa cieli się i nie roni.

11
nbg

Wypuszczają swoje pacholęta niby trzodę, zatem ich dzieci hasają.

ubg

Wypuszczają swe malutkie dzieci jak trzodę, a ich synowie podskakują.

12
nbg

Wyśpiewują głośno przy bębnie i cytrze oraz cieszą się przy dźwiękach fletu.

ubg

Chwytają za bęben i harfę i weselą się przy dźwięku fletu.

13
nbg

W szczęściu spędzają swoje dni, po czym w mgnieniu oka zstępują do Krainy Umarłych.

ubg

Spędzają swoje dni w dobrobycie, a w mgnieniu oka zstępują do grobu.

14
nbg

A przecież mawiali do Boga: Usuń się od nas, bo nie chcemy poznania Twoich dróg.

ubg

Dlatego mówią do Boga: Odejdź od nas, bo nie chcemy poznać twoich dróg.

15
nbg

Kto jest tym Wszechmocnym, abyśmy mu służyli i jaki będzie dla nas pożytek, gdy do niego zwrócimy się z prośbą?

ubg

Kim jest Wszechmocny, abyśmy mieli mu służyć? Cóż nam pomoże to, że będziemy się modlić do niego?

16
nbg

Zaprawdę, nie w ich mocy było ich szczęście – mówię to, chociaż myśl niegodziwych jest daleka ode mnie.

ubg

Oto ich dobra nie są w ich rękach. Rada niegodziwych daleka jest ode mnie.

17
nbg

Czy często gaśnie pochodnia niegodziwych oraz przypada na nich zguba? Czy często wydziela im losy w swoim gniewie?

ubg

Jak często gaśnie pochodnia niegodziwych? Jak często przychodzi na nich zguba? Bóg im wydziela cierpienie w swoim gniewie.

18
nbg

A przecież są jak źdźbło wobec wiatru; jak plewa, którą porywa wicher.

ubg

Są jak słoma na wietrze i jak plewa, którą wicher porywa.

19
nbg

Bóg składa utrapienie dla swych dzieci. Niech mu samemu zapłaci, by to odczuł.

ubg

Bóg zachowuje jego nieprawość dla jego synów; odpłaca mu, aby to poczuł.

20
nbg

Niech jego własne oczy zobaczą zgubę i niech sam pije z zapalczywości Wszechmocnego.

ubg

Jego oczy ujrzą jego nieszczęście i będzie pił z gniewu Wszechmocnego.

21
nbg

Bo cóż go obejdzie jego dom, gdy będzie po nim, kiedy liczba jego miesięcy zostanie obliczoną?

ubg

Jaką bowiem ma on rozkosz w swoim domu, po swojej śmierci, gdy liczba jego miesięcy zostanie skrócona?

22
nbg

Czy Boga można uczyć poznania; Jego, który sądzi niebiosa?

ubg

Czy ktoś może uczyć Boga wiedzy, wiedząc, że on sam sądzi najwyższych?

23
nbg

Jeden umiera w pełni pomyślności, zewsząd bezpieczny i spokojny;

ubg

Jeden umiera w pełni swoich sił, bezpieczny ze wszystkich stron i spokojny;

24
nbg

jego kadzie napełnione są mlekiem, a szpik jego kości – napojony.

ubg

Jego piersi są pełne mleka, a jego kości zwilża szpik.

25
nbg

A inny umiera w goryczy duszy, gdyż nigdy nie zakosztował szczęścia.

ubg

Drugi zaś umiera w goryczy ducha i nigdy nie jadał z uciechą.

26
nbg

Wspólnie ułożyli się w prochu i obu pokrywa robactwo.

ubg

Razem będą leżeć w prochu i okryją ich robaki.

27
nbg

Oto znam wasze myśli i zamysły, którymi mnie krzywdzicie.

ubg

Oto znam wasze myśli i zamiary, jakie przeciwko mnie złośliwie obmyślacie.

28
nbg

Bo powiadacie: Gdzie jest dom tyrana? Gdzie namiot, co niegodziwcom służy za schronienie?

ubg

Mówicie bowiem: Gdzie jest dom księcia? A gdzie mieszkanie niegodziwych?

29
nbg

Czemu więc po drodze nie pytaliście przechodniów oraz nie poznaliście ich dowodów,

ubg

Czy nie pytaliście podróżnych? Czy nie chcecie poznać ich znaków;

30
nbg

że w dzień klęski zły bywa oszczędzany, a w dzień gniewu zostają uprowadzeni na bezpieczne miejsce?

ubg

Że niegodziwy jest zachowany na dzień zatracenia? Zostanie przyprowadzony na dzień gniewu.

31
nbg

Kto mu w twarz wytyka jego drogę? Spełnił – któż mu za to odpłaci?

ubg

Któż mu wypomni w oczy jego drogę? A kto mu odpłaci za to, co uczynił?

32
nbg

A kiedy zostanie wyprowadzony do grobów, jeszcze trzymają straż przy jego kurhanie.

ubg

Zaprowadzą go do grobu i zostanie w grobowcu.

33
nbg

Słodkie są mu skiby doliny, a za nim, jak i przed nim, ciągnie się niezliczony tłum.

ubg

Słodkie mu będą bryły ziemi z doliny i pociągnie za sobą wszystkich ludzi; a ci, którzy szli przed nim, są niezliczeni.

34
nbg

Więc jakże możecie mnie tak błaho pocieszać; przecież wasze odpowiedzi pozostają obłudą.

ubg

Czemu więc daremnie mnie pocieszacie, skoro w waszych odpowiedziach pozostaje fałsz?