Nowa Biblia Gdańska
Księga Ijoba 39
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Czy znasz porę kiedy rodzą skalne kozice? Czy dozorowałeś czas porodu u łań?
Czy znasz porę, kiedy rodzą górskie kozice? Czy wiesz, kiedy rodzą łanie?
Czy możesz obliczyć miesiące, które muszą spełnić, i znasz czas, kiedy rodzą?
Czy możesz zliczyć miesiące, w których noszą młode? Czy znasz czas ich porodu?
Kurczą się, rzucają swoje młode i szybko pozbywają się swoich bólów.
Przykucają, rodzą swoje młode, pozbywają się ich z bólem;
Ich młode nabierają sił, odchowują się na otwartym polu; odbiegają i do nich już nie wracają.
Ich młode wzmacniają się, rosną wśród zboża, odchodzą i już do nich nie wracają.
Kto puścił na wolność dzikiego osła? A pęta szybkobiegacza – kto je rozwiązał?
Kto wypuścił dzikiego osła na wolność i kto rozwiązał jego pęta?
Na dom przeznaczyłem mu step, a ziemię bezpłodną na siedlisko.
Za dom dałem mu pustynię, a za jego mieszkanie słone miejsca.
Ze zgiełku miasta się wyśmiewa i wrzasku poganiacza nie słyszy.
On naśmiewa się ze zgiełku miejskiego i nie słucha głosu poganiacza.
Co wypatrzył po górach – to jest jego paszą, więc śledzi wszelką zieleń.
Wypatruje w górach paszy i szuka wszelkiej zielonej trawy.
Czy żubr zechce ci służyć, albo czy przenocuje u twego żłobu?
Czy jednorożec zechce ci służyć albo nocować przy twoim żłobie?
Czy twym sznurem zaprzęgniesz żubra do zagonu, lub czy za tobą będzie bronował bruzdy?
Czy możesz powrozem zaprzęgać jednorożca do bruzdy? Czy będzie bronował doliny za tobą?
Czy możesz na nim polegać oraz mu powierzyć swój trud, ponieważ wielką jest jego siła?
Czy zaufasz mu, ponieważ jego siła jest wielka? Czy powierzysz mu swoją pracę?
Czy możesz mu zawierzyć, że zwiezie ci twój wysiew i zgromadzi go do twojej stodoły?
Czy zawierzysz mu, że zwiezie twoje ziarno i zgromadzi je w twoim spichlerzu?
Rześkie jest skrzydło strusich samic, lecz czy są to bocianie lotki i upierzenie?
Czy dałeś pawiowi piękne skrzydła, a skrzydła i pióra strusiowi?
Ona znosi swe jaja na ziemi, po czym daje się im wygrzewać w piasku.
Składa swoje jaja na ziemię i ogrzewa je w prochu;
Nie pamięta, że może je zgnieść ludzka noga oraz zadeptać dzicz stepu.
I zapomina, że noga może je rozgnieść lub dzikie zwierzę może zdeptać.
Srogo postępuje ze swoimi młodymi, jakby były nie jej; a jeśli jej trud jest daremny – nie zaznaje trwogi.
Jest twardy dla swoich młodych, jakby nie były jego. Nie boi się, że jego trud jest próżny;
Bo Bóg pozbawił ją mądrości i nie użyczył jej rozumu.
Bo Bóg pozbawił go mądrości i nie udzielił mu rozumu.
Przy pierwszej sposobności unosi się wysoko, urąga z konia i jego jeźdźca.
Kiedy jednak podnosi się wysoko, naśmiewa się z konia i z jego jeźdźca.
Czy dajesz rumakowi dzielność? Czy jego szyję przystrajasz w falującą grzywę?
Czy możesz dać koniowi moc? Czy rżeniem ozdobiłeś jego szyję?
Czy puszczasz go w podskoki jak szarańczę? A przenikliwość jego rżenia wzbudza trwogę.
Czy przestraszysz go jak szarańczę? Parskanie jego nozdrzy jest straszne.
Jego kopyta ryją grunt, cieszy się swoją siłą i wyrusza na spotkanie zbroi.
Grzebie kopytem w ziemi i cieszy się swą siłą, biegnie przeciwko uzbrojonym.
Urąga trwodze i się nie lęka; nie ustępuje także przed ostrzem miecza.
Drwi sobie z lęku i nie boi się, i nie ustępuje przed ostrzem miecza.
Nad nim chrzęści kołczan, błyszczy włócznia i lanca.
Kołczan na nim chrzęści, błyszczy oszczep i dzida.
Z drżeniem i gniewem wchłania pył i nie daje się zatrzymywać na głos trąby.
Z grzmotem i z gniewem pochłania ziemię i nie staje spokojnie na głos trąby.
Kiedy uderzy trąba, zarży, że hej! Z daleka wyczuwa bój, gromkie okrzyki wodzów i wrzawę bitwy.
Na głos trąby mówi: Ha, ha; z daleka czuje bitwę, grom dowódców i okrzyk.
Czy mocą twego rozumu wzbija się jastrząb, rozwijając swe skrzydła ku południu?
Czy dzięki twojemu rozumowi lata jastrząb i rozciąga swe skrzydła ku południu?
Czy na twój rozkaz wzlatuje orzeł i wysoko ściele swoje gniazdo?
Czy na twój rozkaz orzeł wzbija się i zakłada swoje gniazdo wysoko?
Zamieszkuje na skale i przebywa na urwiskach skał, jakby w zamczysku.
Mieszka na skale, przebywa na iglicach jak na zamku.
Stamtąd wypatruje żeru, jego oczy śledzą daleko,
Stamtąd wypatruje sobie pokarmu, jego oczy widzą daleko.
a jego młode chlipią krew; bo gdzie polegli, tam i on.
Jego młode też piją krew, a gdzie są zabici, tam jest on.