Nowa Biblia Gdańska
Księga Ijoba 41
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Jakże mylną by była twa nadzieja, bo już na jego widok byłbyś się zwalił.
Oto nadzieja ułowienia jego omylna jest; izali i wejrzawszy nań człowiek nie upada?
Canst thou draw out leviathan with an hook? or his tongue with a cord which thou lettest down?
Nie ma takiego śmiałka, który by go pobudził. Zatem kim jest ten, co chciałby się stawić przed Moim obliczem?
Niemasz tak śmiałego, coby go obudził; owszem któż się stawi przed twarzą moją?
Canst thou put an hook into his nose? or bore his jaw through with a thorn?
Kto Mnie wpierw zobowiązał, abym mu musiał odpłacić? Wszystko pod całym niebem jest Moje.
Któż mi co dał, abym mu oddał? cokolwiek jest pod wszystkiem niebem, moje jest.
Will he make many supplications unto thee? will he speak soft words unto thee?
Nie będę milczał o jego członkach, ani o jego sile, czy harmonii jego ustroju.
Nie zamilczę członków jego, ani silnej mocy jego, a grzecznego kształtu jego.
Will he make a covenant with thee? wilt thou take him for a servant for ever?
Kto kiedy odsłonił wierzch jego pancerza, kto wniknie w dwoiste jego czeluście?
Któż odkryje wierzch odzienia jego? z dwoistemi wędzidłami swemi któż przystąpi do niego?
Wilt thou play with him as with a bird? or wilt thou bind him for thy maidens?
Zwrotnice jego pyska – któż je otworzył? Postrachem są koliska jego zębów.
Wrota gęby jego któż otworzy? bo strach około zębów jego.
Shall the companions make a banquet of him? shall they part him among the merchants?
Wspaniałe są łuski jego kolczugi, zwartej jakby pieczęcią z krzemienia.
Łuski jego mocne jako tarcze, bardzo ściśle spojone.
Canst thou fill his skin with barbed irons? or his head with fish spears?
Jedna z drugą się spaja, więc wiatr między nie nie wnika.
Jedna z drugą tak spojona, że wiatr nie wchodzi między nie.
Lay thine hand upon him, remember the battle, do no more.
Jedna do drugiej przylega, sczepiają się nierozłącznie.
Jedna do drugiej przylgnęła, ujęły się, a nie dzielą się.
Behold, the hope of him is in vain: shall not one be cast down even at the sight of him?
Jego parskanie rzuca błyski, a jego oczy jak rzęsy zorzy.
Kichanie jego czyni blask, a oczy jego są jako powieki zorzy.
None is so fierce that dare stir him up: who then is able to stand before me?
Z jego czeluści rozchodzą się pochodnie, wypryskują ogniste iskry.
Z ust jego lampy wychodzą, a iskry ogniste wyrywają się.
Who hath prevented me, that I should repay him? whatsoever is under the whole heaven is mine.
Z jego nozdrzy bucha dym, jak z kipiącego garnka, czy kotła.
Z nozdrzy jego wychodzi dym, jako z garnca wrzącego, albo kotła.
I will not conceal his parts, nor his power, nor his comely proportion.
Jego dech rozżarza węgle, a z jego paszczy bije łuna.
Dech jego węgle rozpala, a płomień z ust jego wychodzi.
Who can discover the face of his garment? or who can come to him with his double bridle?
Na jego szyi zamieszkuje siła, a przed jego obliczem skacze trwoga.
W szyi jego przemieszkuje moc, a boleść przed nim ucieka.
Who can open the doors of his face? his teeth are terrible round about.
Szczelnie przylega jego sadło, jakby na nim ulane, niewzruszone.
Sztuki ciała jego spoiły się, całowite są w nim, że się nie porusza.
His scales are his pride, shut up together as with a close seal.
Jego serce stężałe jest jak głaz, tak stężałe jak spodni kamień młyński.
Serce jego twarde jako kamień, tak twarde, jako sztuka spodniego kamienia młyńskiego.
One is so near to another, that no air can come between them.
Przed jego szarżą truchleją najdzielniejsi, a kiedy orze fale tracą ducha.
Gdy się podnosi, drżą mocarze, a od strachu oczyszczają się.
They are joined one to another, they stick together, that they cannot be sundered.
Jeśli go ktoś zaczepi – ani oręż się nie ostoi, ani lanca, dzida, czy harpun.
Miecz, który go sięga, nie ostoi się, ani drzewce, ani strzała, ani pancerz.
By his neesings a light doth shine, and his eyes are like the eyelids of the morning.
Żelazo uważa za słomę, a mosiądz za zbutwiałe drzewo.
Żelazo poczyta sobie za plewę, a miedź za drzewo zbótwiałe.
Out of his mouth go burning lamps, and sparks of fire leap out.
Nie spłoszy go strzała z łuku; a kamienie procy zamieniają się przy nim w źdźbła.
Nie upłoszy go strzała, a jako źdźbło są u niego kamienie z procy.
Out of his nostrils goeth smoke, as out of a seething pot or caldron.
Niby źdźbła są też maczugi i drwi sobie ze świstu lancy.
Strzelbę sobie poczyta jako słomę, a pośmiewa się z szermowania włócznią.
His breath kindleth coals, and a flame goeth out of his mouth.
U spodu ma zębate skorupy, nimi zatacza ślad po mule.
Pod nim są ostre skorupy; ściele sobie na rzeczach ostrych jako na błocie.
In his neck remaineth strength, and sorrow is turned into joy before him.
Jak kocioł spienia głębię, a morze przeistacza jakby w wrzątek.
Czyni, że wre głębokość jako garniec, a że się mąci morze jako w moździerzu.
The flakes of his flesh are joined together: they are firm in themselves; they cannot be moved.
Za nim lśni jego ślad, jakby toń miała siwiznę.
Za sobą jasną ścieszkę czyni, tak, że się zdaje, iż przepaść ma siwiznę.
His heart is as firm as a stone; yea, as hard as a piece of the nether millstone.
Nie ma mu równego na ziemi; to on został stworzony, aby niczego się nie lękał.
Niemasz na ziemi równego mu, który tak stworzony jest, że się niczego nie boi.
When he raiseth up himself, the mighty are afraid: by reason of breakings they purify themselves.
Lekceważy wszystko, co wysokie; on jest królem wszystkich dzikich zwierząt.
Wszelką rzecz wysoką lekce waży; on jest królem nad wszystkiemi srogiemi zwierzętami.
The sword of him that layeth at him cannot hold: the spear, the dart, nor the habergeon.
—
—
He esteemeth iron as straw, and brass as rotten wood.
—
—
The arrow cannot make him flee: slingstones are turned with him into stubble.
—
—
Darts are counted as stubble: he laugheth at the shaking of a spear.
—
—
Sharp stones are under him: he spreadeth sharp pointed things upon the mire.
—
—
He maketh the deep to boil like a pot: he maketh the sea like a pot of ointment.
—
—
He maketh a path to shine after him; one would think the deep to be hoary.
—
—
Upon earth there is not his like, who is made without fear.
—
—
He beholdeth all high things: he is a king over all the children of pride.