Nowa Biblia Gdańska

Księga Ijoba 9

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Zatem Ijob odparł, mówiąc:

bg

I odpowiedział Ijob, a rzekł:

ubg

A Hiob odpowiedział:

2
nbg

Zaiste, ja wiem, że tak jest – bo jak człowiek ma być pełny sprawiedliwości wobec Boga?

bg

Prawdziwieć wiem, że tak jest; bo jakożby miał być usprawiedliwiony człowiek przed Bogiem?

ubg

Doprawdy, wiem, że tak jest. Lecz jak człowiek miałby być usprawiedliwiony przed Bogiem?

3
nbg

Gdyby zechciał toczyć z Nim spór, nie zdoła Mu odpowiedzieć na jedno z tysiąca pytań.

bg

Jeźliby się z nim chciał spierać, nie odpowie mu z tysiąca na jednę rzecz.

ubg

Gdyby chciał się z nim spierać, nie odpowie mu ani raz na tysiąc.

4
nbg

Temu, który jest wszechmądrej myśli oraz przemożnej potęgi. Kto kiedy Mu się sprzeciwił, a potem wyszedł nietknięty?

bg

Mądry jest sercem, i mocny siłą; któż użył pokoju, stawiwszy się mu upornie?

ubg

Ma on mądre serce i potężną siłę. Kto mu się sprzeciwił i powodziło mu się?

5
nbg

Jemu, który przesuwa góry, przewracając je w swoim gniewie;

bg

On przenosi góry, a nie wiedzą ludzie, kto je podwraca w gniewie swym.

ubg

On przenosi góry, a ludzie nie zauważają, przewraca je w swoim gniewie.

6
nbg

który ze swego miejsca wstrząsa ziemią, tak, że drżą jej filary;

bg

On wzrusza ziemię z miejsca swego, a słupy jej trzęsą się.

ubg

On wstrząsa ziemią z jej miejsca i trzęsą się jej filary.

7
nbg

który rozkazuje słońcu, by nie świeciło, a gwiazdy kładzie pod pieczęć;

bg

Gdy on zakaże słońcu, nie wschodzi; i gwiazdy pieczętuje.

ubg

On rozkaże słońcu i ono nie wschodzi, zamyka też gwiazdy pieczęcią.

8
nbg

który sam, Jeden, rozpościera niebiosa i kroczy po wzdętych falach morza;

bg

On sam rozpościera niebiosa, i depcze po wałach morskich.

ubg

On sam rozciąga niebiosa i kroczy po falach morza.

9
nbg

który stworzył Wielką Niedźwiedzicę, Oriona, plejady oraz tajniki południa;

bg

On sprawił wóz niebieski z gwiazd, Oryjona i Hyjady, i inne gwiazdy skryte na południe.

ubg

On stworzył Niedźwiedzicę, Oriona, Plejady i gwiazdozbiory południa.

10
nbg

który czyni wielkie i niezbadane rzeczy, oraz dziwy, które nie mają liczby.

bg

On czyni rzeczy wielkie, a niewybadane i dziwne, którym niemasz liczby.

ubg

On czyni rzeczy wielkie i niezbadane, cuda, których zliczyć nie można.

11
nbg

Oto przechodzi obok mnie, a Go nie widzę; idzie, a tego nie zauważam.

bg

Oto, idzieli mimo mię, nie widzę go; a przychodzili, nie baczę go.

ubg

Oto przechodzi obok mnie, a nie widzę go; mija mnie, a ja go nie dostrzegam.

12
nbg

Gdy porywa – któż Go powstrzyma? Kto Mu powie: Co czynisz?

bg

Oto gdy co porwie, któż go przymusi, aby przywrócił? Albo któż mu rzecze: Cóż czynisz?

ubg

Oto gdy zabiera, któż go powstrzyma? Któż mu powie: Co czynisz?

13
nbg

Bóg nie powstrzymuje swojego gniewu przed Nim ukorzyli się pomocnicy Rahaba.

bg

Gdyby Bóg nie odwrócił gniewu swego, upadliby przed nim pomocnicy hardzi.

ubg

Gdyby Bóg nie odwrócił swego gniewu, zuchwali pomocnicy upadliby pod nim.

14
nbg

Jakże ja zdołam Mu odpowiedzieć, czy wobec Niego dobrać słowa.

bg

Jakoż mu ja tedy odpowiem? Jakie słowa obiorę przeciwko niemu?

ubg

Jakże ja mu odpowiem? Jakie słowa wybiorę, aby się z nim spierać?

15
nbg

Jemu choćbym miał słuszność – nie wolno odpowiedzieć, więc Tego, co mnie potępia, muszę błagać o miłosierdzie.

bg

Któremu, chociażbym był sprawiedliwym, nie odpowiem; owszem się sędziemu memu upokorzę.

ubg

Choćbym był sprawiedliwy, nie odpowiedziałbym mu, lecz błagałbym swojego sędziego.

16
nbg

Gdybym Go wzywał oraz gdyby mi odpowiedział – jeszcze nie uwierzyłbym, że wysłucha mojego głosu.

bg

Choćbym go wzywał, a onby mi się ozwał, przecię nie wierzę, aby przypuścił do uszów głos mój:

ubg

Choćbym go wzywał, a on by się odezwał, jeszcze nie uwierzyłbym, że mnie wysłuchał;

17
nbg

Raczej rozsrożyłby się na mnie w burzy i bez przyczyny mnożył me rany.

bg

Bo mię starł w wichrze, i rozmnożył rany moje bez przyczyny;

ubg

Kruszy mnie bowiem burzą i pomnaża moje rany bez powodu.

18
nbg

Nie dopuścił abym odetchnął, lecz nasycił mnie gorzkim bólem.

bg

Nie dopuszcza mi odetchnąć, owszem mię nasyca gorzkościami.

ubg

Nie pozwala mi odetchnąć, raczej napełnia mnie goryczą.

19
nbg

Gdybym się udał do siły – oto On mocniejszy; a jeżeli do sądu – kto mnie z Nim sprowadzi na rozprawę?

bg

Jeźli się udam do mocy, oto on najmocniejszy; a jeźli do sądu, któż mię z nim sprowadzi?

ubg

Jeśli chodzi o siłę, oto jest potężny, a jeśli chodzi o sąd, któż mnie przed niego przyprowadzi?

20
nbg

Choćbym miał słuszność – moje własne usta musiałyby mnie potępić, i choćbym się czynił niewinnym – jednak On wykazałby mi przewrotność.

bg

Jeźlibym się usprawiedliwiał, usta moje potępią mię; jeźlibym się doskonałym czynił, tedy mię przewrotnym być pokaże.

ubg

Jeśli się usprawiedliwię, moje usta mnie potępią. Jeśli powiem, że jestem doskonały, to one wykażą, że jestem przewrotny.

21
nbg

Ja jestem niewinny! Co mi po moim życiu? Gardzę moim istnieniem!

bg

Chociażbym był doskonały, przecież ja tego do siebie znać nie będę; ale dam naganę żywotowi memu.

ubg

Choćbym był doskonały, przecież nie znałbym swojej duszy; gardziłbym swoim życiem.

22
nbg

Wszystko mi jedno, dlatego to wypowiadam: On zgładza zarówno pobożnego, jak i niegodziwego.

bg

Jedno jest, dla czegom to mówił: że tak doskonałego, jako i niezbożnego on niszczy;

ubg

Jedno jest pewne, dlatego powiedziałem: On niszczy zarówno doskonałego, jak i niegodziwego;

23
nbg

Gdy Jego bicz nagle zabija, jeszcze urąga rozpaczy niewinnych.

bg

Jeźli biczem nagle zabija, z pokuszenia niewinnych naśmiewa się;

ubg

Jeśli bicz nagle zabija, śmieje się on z doświadczenia niewinnych.

24
nbg

Ziemia jest wydana w moc niegodziwych, wzrok jej sędziów też się zakrywa; jeśli On tego nie sprawia – to któż inny?

bg

Ziemia podana bywa w ręce niezbożnika, oblicze sędziów jej zakrywa. A jeźliż nie on, któż tedy inny jest, co to czyni?

ubg

Ziemia została wydana w ręce niegodziwego. On zakrywa oblicze sędziów. A jeśli nie on, któż to czyni?

25
nbg

Lecz moje dni przeminęły chyżej niż goniec, przeleciały i nie doznały szczęścia.

bg

Ale dni moje prędsze były niż poseł; uciekły, a nie widziały nic dobrego.

ubg

Ale moje dni są szybsze niż goniec, uciekły i nie widziały nic dobrego.

26
nbg

Przemknęły jak czółna z trzciny; niby orzeł, co spuszcza się do żeru.

bg

Przeminęły jako prędkie łodzie, jako orzeł lecący do żeru.

ubg

Przeminęły jak szybkie łodzie, jak orzeł, który rzuca się na żer.

27
nbg

Kiedy sobie pomyślę: Zapomnę o moim żalu, zaniecham mojej niechęci oraz spojrzę pogodnie.

bg

Jeźli rzekę: Zapomnę narzekania mego, zaniecham gniewu swego, a posilę się:

ubg

Jeśli powiem: Zapomnę o swojej skardze, zaniecham swego gniewu i pocieszę się;

28
nbg

Wtedy lękam się wszystkich utrapień; bowiem wiem, że mi nie przepuści.

bg

Tedy się lękam wszystkich boleści moich, widząc, że mię z nich nie wypuścisz.

ubg

Wtedy przerażają mnie wszystkie moje cierpienia, bo wiem, że nie uznasz mnie za niewinnego.

29
nbg

Ja, przecież ja muszę być niegodziwym! Czemu jeszcze na próżno się wysilać?

bg

Jeźlim ja niezbożny, przeczże próżno pracuję?

ubg

Jeśli jestem niegodziwy, to czemu trudzę się na próżno?

30
nbg

Choćbym się wykąpał w śnieżnej wodzie i moje ręce mył ługiem –

bg

A choćbym się umywał wodami śnieżnemi, i oczyściłbym mydłem ręce moje:

ubg

Choćbym się umył wodą ze śniegu i oczyścił mydłem swoje ręce;

31
nbg

to byś jednak zanurzył mnie w kałuży i brzydziły by się mnie moje szaty.

bg

Wszakże w dole zanurzysz mię, i brzydzić się mną będą szaty moje.

ubg

Ty i tak zanurzysz mnie w dole i moje szaty będą się mną brzydzić.

32
nbg

Gdyż On nie jest jak ja – człowiekiem, abym Mu mógł odpowiedzieć, byśmy razem stanęli do sądu.

bg

Albowiem on nie jest człowiekiem jako ja, abym mu śmiał odpowiedzieć, albo żebym z nim miał iść w prawo.

ubg

On bowiem nie jest człowiekiem jak ja, abym śmiał mu odpowiedzieć i abyśmy razem stanęli przed sądem.

33
nbg

Nie ma między nami rozjemcy, co by rękę położył na nas obu.

bg

Bo nie masz między nami rozjemcy, któryby mógł rozwieść sprawę naszę.

ubg

Nie ma między nami rozjemcy, który mógłby położyć rękę na nas obu.

34
nbg

Niech odejmie ode mnie swój bat i niech mnie nie trwoży Jego groza.

bg

Niech tylko zdejmie zemnie rózgę swoję, a strach jego niech mię nie straszy;

ubg

Niech tylko zdejmie ze mnie swoją rózgę, a jego groza niech mnie już nie przeraża;

35
nbg

Wtedy potrafię mówić, nie obawiając się Go – gdyż nie czuję się takim u siebie.

bg

Tedy będę mówił, a nie będę się go bał; bom ja nie jest taki sam u siebie.

ubg

Wtedy będę mówił i nie będę się go bać; ale tak nie jest ze mną.