Nowa Biblia Gdańska

Księga Ijoba 9

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Zatem Ijob odparł, mówiąc:

bg

I odpowiedział Ijob, a rzekł:

2
nbg

Zaiste, ja wiem, że tak jest – bo jak człowiek ma być pełny sprawiedliwości wobec Boga?

bg

Prawdziwieć wiem, że tak jest; bo jakożby miał być usprawiedliwiony człowiek przed Bogiem?

3
nbg

Gdyby zechciał toczyć z Nim spór, nie zdoła Mu odpowiedzieć na jedno z tysiąca pytań.

bg

Jeźliby się z nim chciał spierać, nie odpowie mu z tysiąca na jednę rzecz.

4
nbg

Temu, który jest wszechmądrej myśli oraz przemożnej potęgi. Kto kiedy Mu się sprzeciwił, a potem wyszedł nietknięty?

bg

Mądry jest sercem, i mocny siłą; któż użył pokoju, stawiwszy się mu upornie?

5
nbg

Jemu, który przesuwa góry, przewracając je w swoim gniewie;

bg

On przenosi góry, a nie wiedzą ludzie, kto je podwraca w gniewie swym.

6
nbg

który ze swego miejsca wstrząsa ziemią, tak, że drżą jej filary;

bg

On wzrusza ziemię z miejsca swego, a słupy jej trzęsą się.

7
nbg

który rozkazuje słońcu, by nie świeciło, a gwiazdy kładzie pod pieczęć;

bg

Gdy on zakaże słońcu, nie wschodzi; i gwiazdy pieczętuje.

8
nbg

który sam, Jeden, rozpościera niebiosa i kroczy po wzdętych falach morza;

bg

On sam rozpościera niebiosa, i depcze po wałach morskich.

9
nbg

który stworzył Wielką Niedźwiedzicę, Oriona, plejady oraz tajniki południa;

bg

On sprawił wóz niebieski z gwiazd, Oryjona i Hyjady, i inne gwiazdy skryte na południe.

10
nbg

który czyni wielkie i niezbadane rzeczy, oraz dziwy, które nie mają liczby.

bg

On czyni rzeczy wielkie, a niewybadane i dziwne, którym niemasz liczby.

11
nbg

Oto przechodzi obok mnie, a Go nie widzę; idzie, a tego nie zauważam.

bg

Oto, idzieli mimo mię, nie widzę go; a przychodzili, nie baczę go.

12
nbg

Gdy porywa – któż Go powstrzyma? Kto Mu powie: Co czynisz?

bg

Oto gdy co porwie, któż go przymusi, aby przywrócił? Albo któż mu rzecze: Cóż czynisz?

13
nbg

Bóg nie powstrzymuje swojego gniewu przed Nim ukorzyli się pomocnicy Rahaba.

bg

Gdyby Bóg nie odwrócił gniewu swego, upadliby przed nim pomocnicy hardzi.

14
nbg

Jakże ja zdołam Mu odpowiedzieć, czy wobec Niego dobrać słowa.

bg

Jakoż mu ja tedy odpowiem? Jakie słowa obiorę przeciwko niemu?

15
nbg

Jemu choćbym miał słuszność – nie wolno odpowiedzieć, więc Tego, co mnie potępia, muszę błagać o miłosierdzie.

bg

Któremu, chociażbym był sprawiedliwym, nie odpowiem; owszem się sędziemu memu upokorzę.

16
nbg

Gdybym Go wzywał oraz gdyby mi odpowiedział – jeszcze nie uwierzyłbym, że wysłucha mojego głosu.

bg

Choćbym go wzywał, a onby mi się ozwał, przecię nie wierzę, aby przypuścił do uszów głos mój:

17
nbg

Raczej rozsrożyłby się na mnie w burzy i bez przyczyny mnożył me rany.

bg

Bo mię starł w wichrze, i rozmnożył rany moje bez przyczyny;

18
nbg

Nie dopuścił abym odetchnął, lecz nasycił mnie gorzkim bólem.

bg

Nie dopuszcza mi odetchnąć, owszem mię nasyca gorzkościami.

19
nbg

Gdybym się udał do siły – oto On mocniejszy; a jeżeli do sądu – kto mnie z Nim sprowadzi na rozprawę?

bg

Jeźli się udam do mocy, oto on najmocniejszy; a jeźli do sądu, któż mię z nim sprowadzi?

20
nbg

Choćbym miał słuszność – moje własne usta musiałyby mnie potępić, i choćbym się czynił niewinnym – jednak On wykazałby mi przewrotność.

bg

Jeźlibym się usprawiedliwiał, usta moje potępią mię; jeźlibym się doskonałym czynił, tedy mię przewrotnym być pokaże.

21
nbg

Ja jestem niewinny! Co mi po moim życiu? Gardzę moim istnieniem!

bg

Chociażbym był doskonały, przecież ja tego do siebie znać nie będę; ale dam naganę żywotowi memu.

22
nbg

Wszystko mi jedno, dlatego to wypowiadam: On zgładza zarówno pobożnego, jak i niegodziwego.

bg

Jedno jest, dla czegom to mówił: że tak doskonałego, jako i niezbożnego on niszczy;

23
nbg

Gdy Jego bicz nagle zabija, jeszcze urąga rozpaczy niewinnych.

bg

Jeźli biczem nagle zabija, z pokuszenia niewinnych naśmiewa się;

24
nbg

Ziemia jest wydana w moc niegodziwych, wzrok jej sędziów też się zakrywa; jeśli On tego nie sprawia – to któż inny?

bg

Ziemia podana bywa w ręce niezbożnika, oblicze sędziów jej zakrywa. A jeźliż nie on, któż tedy inny jest, co to czyni?

25
nbg

Lecz moje dni przeminęły chyżej niż goniec, przeleciały i nie doznały szczęścia.

bg

Ale dni moje prędsze były niż poseł; uciekły, a nie widziały nic dobrego.

26
nbg

Przemknęły jak czółna z trzciny; niby orzeł, co spuszcza się do żeru.

bg

Przeminęły jako prędkie łodzie, jako orzeł lecący do żeru.

27
nbg

Kiedy sobie pomyślę: Zapomnę o moim żalu, zaniecham mojej niechęci oraz spojrzę pogodnie.

bg

Jeźli rzekę: Zapomnę narzekania mego, zaniecham gniewu swego, a posilę się:

28
nbg

Wtedy lękam się wszystkich utrapień; bowiem wiem, że mi nie przepuści.

bg

Tedy się lękam wszystkich boleści moich, widząc, że mię z nich nie wypuścisz.

29
nbg

Ja, przecież ja muszę być niegodziwym! Czemu jeszcze na próżno się wysilać?

bg

Jeźlim ja niezbożny, przeczże próżno pracuję?

30
nbg

Choćbym się wykąpał w śnieżnej wodzie i moje ręce mył ługiem –

bg

A choćbym się umywał wodami śnieżnemi, i oczyściłbym mydłem ręce moje:

31
nbg

to byś jednak zanurzył mnie w kałuży i brzydziły by się mnie moje szaty.

bg

Wszakże w dole zanurzysz mię, i brzydzić się mną będą szaty moje.

32
nbg

Gdyż On nie jest jak ja – człowiekiem, abym Mu mógł odpowiedzieć, byśmy razem stanęli do sądu.

bg

Albowiem on nie jest człowiekiem jako ja, abym mu śmiał odpowiedzieć, albo żebym z nim miał iść w prawo.

33
nbg

Nie ma między nami rozjemcy, co by rękę położył na nas obu.

bg

Bo nie masz między nami rozjemcy, któryby mógł rozwieść sprawę naszę.

34
nbg

Niech odejmie ode mnie swój bat i niech mnie nie trwoży Jego groza.

bg

Niech tylko zdejmie zemnie rózgę swoję, a strach jego niech mię nie straszy;

35
nbg

Wtedy potrafię mówić, nie obawiając się Go – gdyż nie czuję się takim u siebie.

bg

Tedy będę mówił, a nie będę się go bał; bom ja nie jest taki sam u siebie.