Nowa Biblia Gdańska

Księga Koheleta 3

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Wszystko ma swoją porę, a każde przedsięwzięcie swój czas pod niebem.

ubg

Jest pora na wszystko i czas na każdą sprawę pod niebem.

2
nbg

Jest czas rodzenia się i czas umierania; jest czas sadzenia oraz czas wyrywania tego, co sadzono.

ubg

Jest czas rodzenia i czas umierania, czas sadzenia i czas wyrywania tego, co zasadzono;

3
nbg

Ma swój czas zabijanie i ma swój czas leczenie; ma swój czas burzenie oraz ma swój czas budowanie.

ubg

Czas zabijania i czas leczenia, czas burzenia i czas budowania;

4
nbg

Jest czas płaczu i czas śmiechu; czas biadania i czas pląsania.

ubg

Czas płaczu i czas śmiechu, czas smutku i czas pląsów;

5
nbg

Czas rzucania kamieni oraz czas zbierania kamieni; czas pieszczoty i czas oddalania się od pieszczot.

ubg

Czas rzucania kamieni i czas zbierania kamieni, czas uścisków i czas powstrzymywania się od uścisków;

6
nbg

Czas szukania i czas tracenia; czas chowania i czas odrzucania.

ubg

Czas szukania i czas tracenia, czas zachowania i czas wyrzucania;

7
nbg

Czas rozdzierania i czas zszywania; czas milczenia i czas mówienia.

ubg

Czas rozdzierania i czas zszywania, czas milczenia i czas mówienia;

8
nbg

Czas miłowania i czas nienawidzenia; czas wojny i czas pokoju.

ubg

Czas miłowania i czas nienawiści, czas wojny i czas pokoju.

9
nbg

Jaką więc, ma korzyść z całej swojej pracy ten, co pracuje?

ubg

Jaki pożytek ma ten, kto pracuje, z całego swego trudu?

10
nbg

Widziałem popęd, który Bóg złożył w synach ludzkich, aby się nim trapili.

ubg

Widziałem pracę, którą Bóg dał synom ludzkim, aby się nią trudzili.

11
nbg

W swoim czasie wszystko pięknie urządził, także wieczność złożył w ich sercu. Jednak człowiek nie jest zdolny dojść od początku do końca tego dzieła, które urządził Bóg.

ubg

Wszystko dobrze uczynił w swoim czasie. Włożył także świat w ich serca, mimo że człowiek nie zdoła pojąć dzieła, którego Bóg dokonuje od początku do końca.

12
nbg

Stąd się przekonałem, że nie mają dla siebie nic lepszego niż to, aby każdy się cieszył oraz dogadzał sobie w swoim życiu.

ubg

Dlatego wiem, że dla nich nie ma nic lepszego nad to, by się radowali i czynili dobrze za swego życia.

13
nbg

Ale również, że i to jest darem Bożym, jeśli ktoś je, pije oraz sobie dogadza przy całym swoim trudzie.

ubg

Również i to, gdy każdy człowiek je i pije, i cieszy się dobrem całego swego trudu, jest darem Boga.

14
nbg

Przekonałem się, że cokolwiek Bóg uczynił trwa na wieki; że nie można do tego nic dodać, ani od tego ująć; a Bóg to dlatego tak uczynił, aby Go się obawiano.

ubg

Wiem i to, że cokolwiek czyni Bóg, będzie trwać na wieki. Nie można do tego nic dodać ani z tego odjąć, a Bóg czyni to, aby ludzie się go bali.

15
nbg

To co się teraz odbywa jest już od dawna, a co ma być dawno już istniało; Bóg odszukuje to, co zostało wyparte.

ubg

To, co było, jest teraz, a to, co będzie, już było. Bóg bowiem żąda tego, co przeminęło.

16
nbg

Nadto widziałem pod słońcem, że na miejscu sądu było bezprawie; a na miejscu sprawiedliwości niesprawiedliwość.

ubg

Widziałem jeszcze pod słońcem niegodziwość w miejscu sądu, a w miejscu sprawiedliwości nieprawość.

17
nbg

Więc powiedziałem sam do siebie: Bóg rozsądzi sprawiedliwego i niegodziwego, gdyż jest czas dla każdego przedsięwzięcia i dla każdej tam czynności.

ubg

I powiedziałem w sercu: Bóg osądzi zarówno sprawiedliwego, jak i niegodziwego, gdyż tam będzie czas na osądzenie każdego zamiaru i uczynku.

18
nbg

I powiedziałem sam do siebie: To bywa z uwagi na synów ludzkich, aby Bóg ich doświadczył oraz aby poznali, że są tylko podobni do bydła.

ubg

Powiedziałem w sercu o sprawie synów ludzkich: Oby Bóg im pokazał, aby wiedzieli, że są tylko zwierzętami.

19
nbg

Jednakowe ich przeznaczenie przeznaczenie ludzi i przeznaczenie bydła; bo jaka śmierć jednego taka też śmierć drugiego, gdyż wszyscy mają jedno tchnienie. Nie ma wyższości człowieka nad bydlęciem, bo wszystko jest marnością.

ubg

Bo jednakowy jest los synów ludzkich i los zwierząt. Jak umiera ten, tak umiera i tamto. Wszyscy mają jednakowe tchnienie, a nie ma człowiek przewagi nad zwierzęciem, gdyż wszystko jest marnością.

20
nbg

Wszystko idzie na jedno miejsce; wszystko powstaje z prochu i znowu wszystko w proch się zamienia.

ubg

Wszystko to idzie do jednego miejsca; wszystko jest z prochu i wszystko w proch się obraca.

21
nbg

Kto wie, czy duch synów ludzkich wznosi się w górę, a duch bydlęcia zstępuje na dół, do ziemi?

ubg

A któż wie, że duch synów ludzkich idzie w górę, a duch zwierzęcia zstępuje do ziemi?

22
nbg

Zatem widziałem, że nie ma nic lepszego dla człowieka nad to, aby się cieszył swoimi sprawami, gdyż to jest jego udział. Bo kto go poprowadzi, by zobaczył, co będzie po nim?

ubg

Dlatego zobaczyłem, że nie ma nic lepszego nad to, żeby człowiek się radował ze swoich dzieł, gdyż to jest jego dział. Któż bowiem doprowadzi go do tego, aby poznał to, co ma być po nim?