Nowa Biblia Gdańska

Treny 3

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Ja jestem tym mężem, co widział nędzę pod biczem Jego zagniewania.

bg

Jam jest ten mąż, którym widział utrapienie od rózgi rozgniewania Bożego.

2
nbg

On mnie prowadził i zaprowadził w mrok, bez światła.

bg

Zaprowadził mię, i zawiódł do ciemności, a nie do światłości;

3
nbg

To przeciw mnie się odwrócił i ustawicznie zwraca Swoją rękę.

bg

Tylko się na mię obórzył, a obrócił rękę swoję przez cały dzień.

4
nbg

Starł moją cielesną naturę, moją skórę i pogruchotał me kości.

bg

Do starości przywiódł ciało moje i skórę moję, a połamał kości moje.

5
nbg

Obudował mnie i ogarnął jadem oraz strapieniem.

bg

Obudował mię a ogarnął żółcią i pracą;

6
nbg

Osadził mnie w ciemnościach, tak, jak od dawna umarłych.

bg

W ciemnych miejscach posadził mię, jako tych, którzy dawno pomarli.

7
nbg

Zagrodził mnie bez wyjścia i obciążył moje kajdany.

bg

Ogrodził mię, abym nie wyszedł, obciążył okowy moje;

8
nbg

Chociaż krzyczę i wołam On tamuje moją modlitwę.

bg

A choć wołam i krzyczę, zatula uszy na modlitwę moję.

9
nbg

Moje drogi zagrodził ciosem, a me ścieżki wywrócił.

bg

Ogrodził drogę moję ciosanym kamieniem, ścieszki moje wywrócił.

10
nbg

Stał się dla mnie czatującym niedźwiedziem, lwem przyczajonym w ukryciu.

bg

Jest jako niedźwiedziem czyhającym na mię, jako lwem w skrytościach.

11
nbg

Moje drogi pokrzywił i mnie rozszarpał; wprawił mnie w zdrętwienie.

bg

Drogi moje odwrócił, owszem, rozszarpał mię, i uczynił mię spustoszoną.

12
nbg

Napiął Swój łuk, a mnie postawił jako cel dla strzały.

bg

Naciągnął łuk swój, a postawił mię jako cel strzałom swym.

13
nbg

Wbił w moje nerki dzieci Swojego kołczanu.

bg

Przestrzelił nerki moje strzałami z sajdaka swego.

14
nbg

Stałem się pośmiewiskiem dla wszystkich ludów, ustawicznym przedmiotem ich pieśni.

bg

Jestem pośmiewiskiem ze wszystkim ludem moim, pieśnią ich przez cały dzień.

15
nbg

Nasycił mnie goryczami oraz napełnił piołunem.

bg

Nasyca mię gorzkościami; upija mię piołunem.

16
nbg

Krzemieniem wykruszył moje zęby oraz podeptał mnie w prochu.

bg

Nadto pokruszył o kamyczki zęby moje, i pogrążył mię w popiele.

17
nbg

Oddaliłeś od pokoju mą duszę, więc zapomniałem o szczęściu.

bg

Takeś oddalił, o Boże! od pokoju duszę moję, aż na wczasy zapominam.

18
nbg

Powiedziałem: Zniknęła moja żywotna siła i ma nadzieja od WIEKUISTEGO.

bg

I mówię: Zginęła siła moja, i nadzieja moja, którąm miał w Panu.

19
nbg

Wspomnij na moją nędzę i tułactwo, na piołun oraz truciznę.

bg

Wszakże wspominając na utrapienie moje, i na płacz mój, na piołun, i na żółć.

20
nbg

Pamięta, o, pamięta; lecz we mnie jest pognębiona moja dusza.

bg

Wspominając ustawicznie, uniża się we mnie dusza moja.

21
nbg

To wezmę do mojego serca oraz z tego powodu będę ufał:

bg

Przywodząc to sobie do serca swego, mam nadzieję.

22
nbg

To są łaski WIEKUISTEGO, że jeszcze nie zginęliśmy, bowiem nie wyczerpało się Jego miłosierdzie.

bg

Wielkie jest miłosierdzie Pańskie, żeśmy do szczętu nie zginęli; nie ustawają zaiste litości jego.

23
nbg

One się odświeżają każdego poranku, gdyż wielką jest Twoja niezawodność.

bg

Ale się na każdy poranek odnawiają; wielka jest prawda twoja.

24
nbg

Moim udziałem jest WIEKUISTY mówi moja dusza, dlatego Mu ufam.

bg

Pan jest działem moim, mówi dusza moja, dlatego mam w nim nadzieję.

25
nbg

Dobrotliwym jest WIEKUISTY dla tych, co na Nim polegają; dla duszy, która Go szuka.

bg

Dobry jest Pan tym, którzy nań oczekują, duszy takowej, która go szuka.

26
nbg

I dobrze jest czekać w milczeniu na pomoc WIEKUISTEGO.

bg

Dobrze jest, cierpliwie oczekiwać na zbawienie Pańskie.

27
nbg

Dobrze też człowiekowi w jego młodości dźwigać jarzmo.

bg

Dobrze jest mężowi nosić jarzmo od dzieciństwa swego;

28
nbg

Niechaj siedzi samotnie i milczy, kiedy go jarzmem obarczył.

bg

Który będąc opuszczony, cierpliwym jest w tem, co nań włożono;

29
nbg

Niech położy na prochu swoje usta może jest jeszcze nadzieja.

bg

Kładzie w prochu usta swe, ażby się okazała nadzieja;

30
nbg

Niech nadstawi policzki Temu, co go uderza i niech się nasyca hańbą.

bg

Nadstawia bijącemu policzka, a nasycony bywa obelżeniem.

31
nbg

Gdyż Pan nie odtrąca na wieki.

bg

Bo Pan na wieki nie odrzuca;

32
nbg

A jeżeli zasmucił znowu się zmiłuje, według pełni Swej łaski.

bg

Owszem, jeźli zasmuca, zasię się zmiłuje według mnóstwa miłosierdzia swego.

33
nbg

Bo nie ze Swojego serca trapi oraz zasmuca synów ludzkich.

bg

Zaiste nie z serca trapi i zasmuca synów ludzkich.

34
nbg

Kiedy się pod stopami gnębi wszystkich więźniów ziemi,

bg

Aby kto starł nogami swemi wszystkich więźniów w ziemi;

35
nbg

gdy się uchyla prawo człowieka przed obliczem Najwyższego,

bg

Aby kto niesprawiedliwie sądził męża przed obliczem Najwyższego;

36
nbg

gdy się wykrzywia czyjkolwiek spór czy WIEKUISTY tego nie widzi?

bg

Aby kto wywrócił człowieka w sprawie jego, Pan się w tem nie kocha.

37
nbg

Czy ktoś coś wypowiedział a się spełniło, jeśli Pan tego nie rozkazał?

bg

Któż jest, coby rzekł: Stało się, a Pan nie przykazał?

38
nbg

Czyż nie z ust Najwyższego wychodzi zarówno bolesne, jak i szlachetne?

bg

Izali z ust Najwyższego nie pochodzi złe i dobre?

39
nbg

Czemu człowiek utyskuje póki żyje mąż, co cierpi za swoje grzechy?

bg

Przeczżeby tedy sobie utyskiwać miał człowiek żyjący, a mąż nad kaźnią za grzechy swoje.

40
nbg

Rozważmy nasze drogi i je zbadajmy, nawrócimy się do WIEKUISTEGO.

bg

Dowiadujmy się raczej, a badajmy się dróg naszych, nawróćmy się do Pana;

41
nbg

Podnieśmy serce do Boga w Niebie, nie tylko nasze ręce.

bg

Podnieśmy serca i ręce nasze w niebo do Boga.

42
nbg

Myśmy wykroczyli i byli przekorni, a Ty nie wybaczyłeś.

bg

Myśmy wstąpili i staliśmy się odpornymi; przetoż ty nie odpuszczasz.

43
nbg

Okryłeś się gniewem oraz nas ścigałeś; zabijałeś nas bez litości.

bg

Okryłeś się zapalczywością, i gonisz nas, mordujesz, a nie szanujesz.

44
nbg

Przesłoniłeś się chmurą tak, że nie przeniknęła modlitwa.

bg

Okryłeś się obłokiem, aby cię nie dochodziła modlitwa.

45
nbg

Pośród ludów uczyniłeś nas podmiotem oraz przedmiotem wstrętu.

bg

Za śmieci i za pomiotło położyłeś nas w pośrodku tych narodów.

46
nbg

Otwierali na nas usta wszyscy nasi wrogowie.

bg

Otworzyli na nas usta swoje wszyscy nieprzyjaciele nasi.

47
nbg

Naszym działem były trwoga i dół, spustoszenie oraz zniszczenie.

bg

Strach i dół przyszedł na nas, spustoszenie i skruszenie.

48
nbg

Potoki wód wylewa moje oko nad spustoszeniem córy mojego ludu.

bg

Strumienie wód płyną z oczów moich, dla skruszenia córki ludu mojego.

49
nbg

Moje oko wycieka i nie ustaje, bo nie znajduje wytchnienia,

bg

Oczy moje płyną bez przestanku, przeto, że niemasz żadnej ulgi,

50
nbg

dopóki WIEKUISTY nie spojrzy z Nieba i się nie przyjrzy.

bg

Ażby wejrzał i obaczył Pan z nieba.

51
nbg

Łza mojego oka dręczy mą duszę z powodu wszystkich cór mojego ludu.

bg

Oczy moje trapią duszę moję dla wszystkich córek miasta mojego.

52
nbg

Ścigali, moi wrogowie ścigali mnie bez przyczyny jak ptaka.

bg

Łowili mię ustawicznie jako ptaka nieprzyjaciele moi bez przyczyny.

53
nbg

W dole zadławili me życie i zatoczyli na mnie kamień.

bg

Wrzucili do dołu żywot mój, a przywalili mię kamieniem.

54
nbg

Wody wezbrały nad mą głową, zatem sądziłem, żem zginął.

bg

Wezbrały wody nad głową moją, i rzekłem: Jużci po mnie!

55
nbg

Z najgłębszego dołu wzywałem Twojego Imienia WIEKUISTY.

bg

Wzywam imienia twego, o Panie! z dołu bardzo głębokiego.

56
nbg

Usłyszałeś mój głos, więc nie zatulaj Twojego ucha przed westchnieniem i moim krzykiem.

bg

Głos mój wysłuchiwałeś; nie zatulajże ucha twego przed wzdychaniem mojem, i przed wołaniem mojem.

57
nbg

W dniu w którym Cię wołałem byłeś bliskim, powiedziałeś: Nie obawiaj się.

bg

Przybliżając się do mnie w dzień, któregom cię wzywał, mawiałeś: Nie bój się.

58
nbg

Prowadziłeś, Panie, sprawę mej duszy i wybawiłeś moje życie.

bg

Zastawiałeś się, Panie! o sprawę duszy mojej, a wybawiałeś żywot mój.

59
nbg

Spojrzałeś, WIEKUISTY, na moją krzywdę uczyń mi oczyszczenie z zarzutów.

bg

Widzisz, o Panie! bezprawie, które mi się dzieje, osądźże sprawę moję.

60
nbg

Widziałeś całą ich zawziętość i wszystkie ich zamysły przeciw mnie.

bg

Widzisz wszystkę pomstę ich, i wszystkie zamysły ich przeciwko mnie.

61
nbg

Słyszałeś ich obelgi, WIEKUISTY i wszystkie ich plany przeciw mnie.

bg

Słyszysz urąganie ich, o Panie! i wszystkie zamysły ich przeciwko mnie.

62
nbg

Słyszałeś mowy mych przeciwników i ustawiczne ich knowania przeciw mnie;

bg

Słyszysz wargi powstawających przeciwko mnie, i przemyśliwanie ich przeciwko mnie przez cały dzień.

63
nbg

gdy siadają i kiedy wstają; patrz, ja jestem przedmiotem ich pieśni.

bg

Obacz siadanie ich, i wstawanie ich; jam zawżdy jest pieśnią ich.

64
nbg

Oddasz ich zapłatę, WIEKUISTY, według działania ich rąk.

bg

Oddajże im nagrodę, Panie! według sprawy rąk ich;

65
nbg

Dasz im zamroczenie serca na nich Twoje przekleństwo.

bg

Dajże im zatwardziałe serce, i przeklęstwo swe na nich;

66
nbg

Będziesz ich ścigał w gniewie oraz wytępisz ich spod nieba, o WIEKUISTY!

bg

Goń ich w zapalczywości, a zgładź ich, aby nie byli pod niebem twojem, o Panie!