Nowa Biblia Gdańska

Treny 3

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Ja jestem tym mężem, co widział nędzę pod biczem Jego zagniewania.

bg

Jam jest ten mąż, którym widział utrapienie od rózgi rozgniewania Bożego.

ubg

Ja jestem tym człowiekiem, który widział utrapienie pod rózgą jego gniewu.

2
nbg

On mnie prowadził i zaprowadził w mrok, bez światła.

bg

Zaprowadził mię, i zawiódł do ciemności, a nie do światłości;

ubg

Prowadził mnie i zawiódł do ciemności, a nie do światła.

3
nbg

To przeciw mnie się odwrócił i ustawicznie zwraca Swoją rękę.

bg

Tylko się na mię obórzył, a obrócił rękę swoję przez cały dzień.

ubg

Oburzył się na mnie, zwraca swoją rękę przeciwko mnie przez cały dzień.

4
nbg

Starł moją cielesną naturę, moją skórę i pogruchotał me kości.

bg

Do starości przywiódł ciało moje i skórę moję, a połamał kości moje.

ubg

Sprawił, że zestarzały się moje ciało i moja skóra, połamał moje kości.

5
nbg

Obudował mnie i ogarnął jadem oraz strapieniem.

bg

Obudował mię a ogarnął żółcią i pracą;

ubg

Obudował mnie i otoczył żółcią i trudem;

6
nbg

Osadził mnie w ciemnościach, tak, jak od dawna umarłych.

bg

W ciemnych miejscach posadził mię, jako tych, którzy dawno pomarli.

ubg

Posadził mnie w ciemnych miejscach jak dawno umarłych.

7
nbg

Zagrodził mnie bez wyjścia i obciążył moje kajdany.

bg

Ogrodził mię, abym nie wyszedł, obciążył okowy moje;

ubg

Ogrodził mnie, abym nie mógł wyjść, obciążył moje kajdany.

8
nbg

Chociaż krzyczę i wołam On tamuje moją modlitwę.

bg

A choć wołam i krzyczę, zatula uszy na modlitwę moję.

ubg

A choć wołam i krzyczę, zatyka uszy na moją modlitwę.

9
nbg

Moje drogi zagrodził ciosem, a me ścieżki wywrócił.

bg

Ogrodził drogę moję ciosanym kamieniem, ścieszki moje wywrócił.

ubg

Zagrodził moją drogę kamieniem ciosanym, poplątał moje ścieżki.

10
nbg

Stał się dla mnie czatującym niedźwiedziem, lwem przyczajonym w ukryciu.

bg

Jest jako niedźwiedziem czyhającym na mię, jako lwem w skrytościach.

ubg

Stał się dla mnie jak niedźwiedź czyhający na mnie, jak lew w ukryciu.

11
nbg

Moje drogi pokrzywił i mnie rozszarpał; wprawił mnie w zdrętwienie.

bg

Drogi moje odwrócił, owszem, rozszarpał mię, i uczynił mię spustoszoną.

ubg

Zmylił moje drogi, rozszarpał mnie i uczynił mnie spustoszonym.

12
nbg

Napiął Swój łuk, a mnie postawił jako cel dla strzały.

bg

Naciągnął łuk swój, a postawił mię jako cel strzałom swym.

ubg

Napiął swój łuk i uczynił ze mnie cel dla swej strzały.

13
nbg

Wbił w moje nerki dzieci Swojego kołczanu.

bg

Przestrzelił nerki moje strzałami z sajdaka swego.

ubg

Przebił moje nerki strzałami swego kołczana.

14
nbg

Stałem się pośmiewiskiem dla wszystkich ludów, ustawicznym przedmiotem ich pieśni.

bg

Jestem pośmiewiskiem ze wszystkim ludem moim, pieśnią ich przez cały dzień.

ubg

Stałem się pośmiewiskiem dla całego mojego ludu, tematem jego pieśni przez cały dzień.

15
nbg

Nasycił mnie goryczami oraz napełnił piołunem.

bg

Nasyca mię gorzkościami; upija mię piołunem.

ubg

Napełnił mnie goryczą, upoił mnie piołunem.

16
nbg

Krzemieniem wykruszył moje zęby oraz podeptał mnie w prochu.

bg

Nadto pokruszył o kamyczki zęby moje, i pogrążył mię w popiele.

ubg

Ponadto wykruszył żwirem moje zęby i pogrążył mnie w popiele.

17
nbg

Oddaliłeś od pokoju mą duszę, więc zapomniałem o szczęściu.

bg

Takeś oddalił, o Boże! od pokoju duszę moję, aż na wczasy zapominam.

ubg

Oddaliłeś moją duszę od pokoju. Zapomniałem, co to pomyślność.

18
nbg

Powiedziałem: Zniknęła moja żywotna siła i ma nadzieja od WIEKUISTEGO.

bg

I mówię: Zginęła siła moja, i nadzieja moja, którąm miał w Panu.

ubg

I powiedziałem: Zginęła moja siła i moja nadzieja, jaką pokładałem w PANU.

19
nbg

Wspomnij na moją nędzę i tułactwo, na piołun oraz truciznę.

bg

Wszakże wspominając na utrapienie moje, i na płacz mój, na piołun, i na żółć.

ubg

Wspominam swoje utrapienie i swój płacz, piołun i żółć.

20
nbg

Pamięta, o, pamięta; lecz we mnie jest pognębiona moja dusza.

bg

Wspominając ustawicznie, uniża się we mnie dusza moja.

ubg

Moja dusza nieustannie to wspomina i uniża się we mnie.

21
nbg

To wezmę do mojego serca oraz z tego powodu będę ufał:

bg

Przywodząc to sobie do serca swego, mam nadzieję.

ubg

Biorę to sobie do serca, dlatego mam nadzieję.

22
nbg

To są łaski WIEKUISTEGO, że jeszcze nie zginęliśmy, bowiem nie wyczerpało się Jego miłosierdzie.

bg

Wielkie jest miłosierdzie Pańskie, żeśmy do szczętu nie zginęli; nie ustawają zaiste litości jego.

ubg

To wielkie miłosierdzie PANA, że nie zginęliśmy, gdyż nie ustaje jego litość.

23
nbg

One się odświeżają każdego poranku, gdyż wielką jest Twoja niezawodność.

bg

Ale się na każdy poranek odnawiają; wielka jest prawda twoja.

ubg

Każdego poranka się odnawia, wielka jest twoja wierność.

24
nbg

Moim udziałem jest WIEKUISTY mówi moja dusza, dlatego Mu ufam.

bg

Pan jest działem moim, mówi dusza moja, dlatego mam w nim nadzieję.

ubg

PAN jest moim działem mówi moja dusza dlatego mam w nim nadzieję.

25
nbg

Dobrotliwym jest WIEKUISTY dla tych, co na Nim polegają; dla duszy, która Go szuka.

bg

Dobry jest Pan tym, którzy nań oczekują, duszy takowej, która go szuka.

ubg

Dobry jest PAN dla tych, którzy go oczekują, dla duszy, która go szuka.

26
nbg

I dobrze jest czekać w milczeniu na pomoc WIEKUISTEGO.

bg

Dobrze jest, cierpliwie oczekiwać na zbawienie Pańskie.

ubg

Dobrze jest cierpliwie oczekiwać na zbawienie PANA.

27
nbg

Dobrze też człowiekowi w jego młodości dźwigać jarzmo.

bg

Dobrze jest mężowi nosić jarzmo od dzieciństwa swego;

ubg

Dobrze jest człowiekowi nosić jarzmo od swej młodości.

28
nbg

Niechaj siedzi samotnie i milczy, kiedy go jarzmem obarczył.

bg

Który będąc opuszczony, cierpliwym jest w tem, co nań włożono;

ubg

Siedzi samotnie w milczeniu, gdyż na niego je włożono.

29
nbg

Niech położy na prochu swoje usta może jest jeszcze nadzieja.

bg

Kładzie w prochu usta swe, ażby się okazała nadzieja;

ubg

Kładzie swe usta w prochu, może jest jeszcze nadzieja.

30
nbg

Niech nadstawi policzki Temu, co go uderza i niech się nasyca hańbą.

bg

Nadstawia bijącemu policzka, a nasycony bywa obelżeniem.

ubg

Nadstawia bijącemu policzek, jest nasycony zniewagą.

31
nbg

Gdyż Pan nie odtrąca na wieki.

bg

Bo Pan na wieki nie odrzuca;

ubg

Pan bowiem nie odrzuca na wieki;

32
nbg

A jeżeli zasmucił znowu się zmiłuje, według pełni Swej łaski.

bg

Owszem, jeźli zasmuca, zasię się zmiłuje według mnóstwa miłosierdzia swego.

ubg

A jeśli zasmuca, znów się lituje według obfitości swego miłosierdzia;

33
nbg

Bo nie ze Swojego serca trapi oraz zasmuca synów ludzkich.

bg

Zaiste nie z serca trapi i zasmuca synów ludzkich.

ubg

Gdyż nie trapi chętnie ani nie zasmuca synów ludzkich.

34
nbg

Kiedy się pod stopami gnębi wszystkich więźniów ziemi,

bg

Aby kto starł nogami swemi wszystkich więźniów w ziemi;

ubg

Miażdżenie pod nogami wszystkich więźniów ziemi;

35
nbg

gdy się uchyla prawo człowieka przed obliczem Najwyższego,

bg

Aby kto niesprawiedliwie sądził męża przed obliczem Najwyższego;

ubg

Naginanie prawa człowieka przed obliczem Najwyższego;

36
nbg

gdy się wykrzywia czyjkolwiek spór czy WIEKUISTY tego nie widzi?

bg

Aby kto wywrócił człowieka w sprawie jego, Pan się w tem nie kocha.

ubg

Krzywdzenie człowieka w jego sprawie Pan nie ma w tym upodobania.

37
nbg

Czy ktoś coś wypowiedział a się spełniło, jeśli Pan tego nie rozkazał?

bg

Któż jest, coby rzekł: Stało się, a Pan nie przykazał?

ubg

Któż może powiedzieć, że coś się stanie, gdy Pan tego nie rozkazał?

38
nbg

Czyż nie z ust Najwyższego wychodzi zarówno bolesne, jak i szlachetne?

bg

Izali z ust Najwyższego nie pochodzi złe i dobre?

ubg

Czyż z ust Najwyższego nie pochodzi zło i dobro?

39
nbg

Czemu człowiek utyskuje póki żyje mąż, co cierpi za swoje grzechy?

bg

Przeczżeby tedy sobie utyskiwać miał człowiek żyjący, a mąż nad kaźnią za grzechy swoje.

ubg

Czemu więc żali się człowiek żyjący, człowiek z powodu kary za swoje grzechy?

40
nbg

Rozważmy nasze drogi i je zbadajmy, nawrócimy się do WIEKUISTEGO.

bg

Dowiadujmy się raczej, a badajmy się dróg naszych, nawróćmy się do Pana;

ubg

Doświadczajmy i badajmy nasze drogi, nawróćmy się do PANA.

41
nbg

Podnieśmy serce do Boga w Niebie, nie tylko nasze ręce.

bg

Podnieśmy serca i ręce nasze w niebo do Boga.

ubg

Wznieśmy swoje serca i ręce do Boga w niebiosach.

42
nbg

Myśmy wykroczyli i byli przekorni, a Ty nie wybaczyłeś.

bg

Myśmy wstąpili i staliśmy się odpornymi; przetoż ty nie odpuszczasz.

ubg

Zgrzeszyliśmy i zbuntowaliśmy się, a ty nie przebaczyłeś.

43
nbg

Okryłeś się gniewem oraz nas ścigałeś; zabijałeś nas bez litości.

bg

Okryłeś się zapalczywością, i gonisz nas, mordujesz, a nie szanujesz.

ubg

Okryłeś się gniewem i prześladowałeś nas, zabiłeś bez litości.

44
nbg

Przesłoniłeś się chmurą tak, że nie przeniknęła modlitwa.

bg

Okryłeś się obłokiem, aby cię nie dochodziła modlitwa.

ubg

Okryłeś się obłokiem, aby nie dotarła do ciebie modlitwa.

45
nbg

Pośród ludów uczyniłeś nas podmiotem oraz przedmiotem wstrętu.

bg

Za śmieci i za pomiotło położyłeś nas w pośrodku tych narodów.

ubg

Uczyniłeś nas śmieciem i pogardą pośród tych narodów.

46
nbg

Otwierali na nas usta wszyscy nasi wrogowie.

bg

Otworzyli na nas usta swoje wszyscy nieprzyjaciele nasi.

ubg

Otworzyli na nas swoje usta wszyscy nasi wrogowie.

47
nbg

Naszym działem były trwoga i dół, spustoszenie oraz zniszczenie.

bg

Strach i dół przyszedł na nas, spustoszenie i skruszenie.

ubg

Spadły na nas strach i pułapka, spustoszenie i zniszczenie.

48
nbg

Potoki wód wylewa moje oko nad spustoszeniem córy mojego ludu.

bg

Strumienie wód płyną z oczów moich, dla skruszenia córki ludu mojego.

ubg

Strumienie wód płyną z moich oczu z powodu zniszczenia córki mojego ludu.

49
nbg

Moje oko wycieka i nie ustaje, bo nie znajduje wytchnienia,

bg

Oczy moje płyną bez przestanku, przeto, że niemasz żadnej ulgi,

ubg

Z moich oczu bez przerwy spływają łzy, bo nie ma żadnej ulgi;

50
nbg

dopóki WIEKUISTY nie spojrzy z Nieba i się nie przyjrzy.

bg

Ażby wejrzał i obaczył Pan z nieba.

ubg

Póki nie spojrzy i nie zobaczy PAN z nieba.

51
nbg

Łza mojego oka dręczy mą duszę z powodu wszystkich cór mojego ludu.

bg

Oczy moje trapią duszę moję dla wszystkich córek miasta mojego.

ubg

Moje oczy trapią moją duszę z powodu wszystkich córek mojego miasta.

52
nbg

Ścigali, moi wrogowie ścigali mnie bez przyczyny jak ptaka.

bg

Łowili mię ustawicznie jako ptaka nieprzyjaciele moi bez przyczyny.

ubg

Moi wrogowie polowali na mnie nieustannie jak na ptaka, bez powodu.

53
nbg

W dole zadławili me życie i zatoczyli na mnie kamień.

bg

Wrzucili do dołu żywot mój, a przywalili mię kamieniem.

ubg

Wyniszczyli moje życie w lochu i przywalili mnie kamieniem.

54
nbg

Wody wezbrały nad mą głową, zatem sądziłem, żem zginął.

bg

Wezbrały wody nad głową moją, i rzekłem: Jużci po mnie!

ubg

Wezbrały wody nad moją głową i powiedziałem: Już po mnie!

55
nbg

Z najgłębszego dołu wzywałem Twojego Imienia WIEKUISTY.

bg

Wzywam imienia twego, o Panie! z dołu bardzo głębokiego.

ubg

Wzywałem twego imienia, PANIE, z głębokiego lochu.

56
nbg

Usłyszałeś mój głos, więc nie zatulaj Twojego ucha przed westchnieniem i moim krzykiem.

bg

Głos mój wysłuchiwałeś; nie zatulajże ucha twego przed wzdychaniem mojem, i przed wołaniem mojem.

ubg

Usłyszałeś mój głos, nie zakrywaj swego ucha przed moim wzdychaniem i przed moim wołaniem.

57
nbg

W dniu w którym Cię wołałem byłeś bliskim, powiedziałeś: Nie obawiaj się.

bg

Przybliżając się do mnie w dzień, któregom cię wzywał, mawiałeś: Nie bój się.

ubg

Zbliżyłeś się do mnie w dniu, kiedy cię wzywałem, i powiedziałeś: Nie bój się.

58
nbg

Prowadziłeś, Panie, sprawę mej duszy i wybawiłeś moje życie.

bg

Zastawiałeś się, Panie! o sprawę duszy mojej, a wybawiałeś żywot mój.

ubg

Broniłeś, Panie, sprawy mojej duszy, wybawiłeś moje życie.

59
nbg

Spojrzałeś, WIEKUISTY, na moją krzywdę uczyń mi oczyszczenie z zarzutów.

bg

Widzisz, o Panie! bezprawie, które mi się dzieje, osądźże sprawę moję.

ubg

PANIE, widzisz moją krzywdę, osądź moją sprawę.

60
nbg

Widziałeś całą ich zawziętość i wszystkie ich zamysły przeciw mnie.

bg

Widzisz wszystkę pomstę ich, i wszystkie zamysły ich przeciwko mnie.

ubg

Widzisz całą ich zemstę i wszystkie ich zamysły przeciwko mnie.

61
nbg

Słyszałeś ich obelgi, WIEKUISTY i wszystkie ich plany przeciw mnie.

bg

Słyszysz urąganie ich, o Panie! i wszystkie zamysły ich przeciwko mnie.

ubg

Słyszysz ich urąganie, PANIE, i wszystkie ich zamysły przeciwko mnie;

62
nbg

Słyszałeś mowy mych przeciwników i ustawiczne ich knowania przeciw mnie;

bg

Słyszysz wargi powstawających przeciwko mnie, i przemyśliwanie ich przeciwko mnie przez cały dzień.

ubg

Słyszysz słowa z warg tych, którzy powstają przeciwko mnie, i ich zamiary, jakie obmyślają przeciwko mnie przez cały dzień.

63
nbg

gdy siadają i kiedy wstają; patrz, ja jestem przedmiotem ich pieśni.

bg

Obacz siadanie ich, i wstawanie ich; jam zawżdy jest pieśnią ich.

ubg

Zobacz gdy siedzą i gdy wstają, jestem treścią ich pieśni.

64
nbg

Oddasz ich zapłatę, WIEKUISTY, według działania ich rąk.

bg

Oddajże im nagrodę, Panie! według sprawy rąk ich;

ubg

Oddaj im zapłatę, PANIE, według dzieła ich rąk.

65
nbg

Dasz im zamroczenie serca na nich Twoje przekleństwo.

bg

Dajże im zatwardziałe serce, i przeklęstwo swe na nich;

ubg

Daj im zatwardziałe serce i ześlij na nich twoje przekleństwo;

66
nbg

Będziesz ich ścigał w gniewie oraz wytępisz ich spod nieba, o WIEKUISTY!

bg

Goń ich w zapalczywości, a zgładź ich, aby nie byli pod niebem twojem, o Panie!

ubg

Ścigaj ich w gniewie i zgładź ich spod niebios, PANIE!