Nowa Biblia Gdańska
Treny 5
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Wspomnij WIEKUISTY na to, co się nam stało; popatrz i zobacz nasze poniżenie.
Wspomnij, Panie! na to, co się nam przydało; wejrzyj a obacz pohańbienie nasze.
Nasze dziedzictwo przypadło obcym, a nasze domy cudzoziemcom.
Dziedzictwo nasze obrócone jest do obcych, a domy nasze do cudzoziemców.
Staliśmy się sierotami bez Ojca, a nasze matki są jak wdowy.
Sierotamiśmy a bez ojca; matki nasze są jako wdowy.
Za pieniądze pijamy naszą wodę; nasze drzewo gromadzimy za opłatą.
Wody nasze za pieniądze pijemy, drwa nasze za pieniądze kupujemy.
Na szyi nosimy prześladowania, pomdleliśmy, ale nie dają nam wytchnienia.
Na szyi swej prześladowanie cierpiemy, pracujemy, a nie dadzą nam odpocząć.
Wyciągaliśmy dłoń do Micraimu i do Aszuru, by się nasycić chlebem.
Egipczykom podajemy rękę i Assyryjczykom, żebyśmy się nasycili chleba.
Zgrzeszyli nasi ojcowie i już ich nie ma, a my dźwigamy ich winy.
Ojcowie nasi zgrzeszyli, niemasz ich, a my nieprawość ich ponosimy.
Panują nad nami niewolnicy i nie ma takiego, kto by nas wybawił z ich mocy.
Niewolnicy panują nad nami, niemasz, ktoby nas wybawił z ręki ich.
W obliczu miecza na pustyni, z narażeniem naszego życia zdobywamy nasz chleb.
Z odwagą duszy naszej szukamy chleba swego dla strachu miecza i na puszczy.
Od żarów głodu nasza skóra sczerniała jak piec.
Skóra nasza jako piec zczerniała od srogości głodu.
W Cyonie zhańbiono kobiety i dziewice w miastach Judei.
Niewiasty w Syonie pogwałcono; i panny w miastach Judzkich.
Ich ręką byli wieszani przywódcy, nawet osoby starców nie były oszczędzane.
Książęta ręką ich powieszeni są, a osoby starszych nie mają w uczciwości.
Młodzieńców wlekli do żaren, a chłopcy upadali pod drwami.
Młodzięców do żarn biorą, a młodzieniaszkowie po drwami padają.
Starszyzna odstąpiła od bram, młodzież od swoich igrzysk.
Starcy w bramach więcej nie siadają, a młodzieńcy przestali pieśni swoje.
Ucichło wesele serca i w żałobę zamieniły się nasze pląsy.
Ustało wesele serca naszego, pląsanie nasze w kwilenie się obróciło.
Spadła nasza korona; biada nam, bo zgrzeszyliśmy.
Spadła korona z głowy naszej; biada nam, żeśmy zgrzeszyli!
Nad tym boleje nasze serce, z tego powodu zaćmiły się nasze oczy.
Dlategoż mdłe jest serce nasze, dlatego zaćmione są oczy nasze;
Biadamy nad górą Cyon, która opustoszała i krążą po niej szakale.
Dla góry Syońskiej, że jest spustoszona, liszki chodzą po niej.
Ty, WIEKUISTY, zasiadasz na wieki, Twój tron od pokolenia do pokolenia.
Ty, Panie! trwasz na wieki, a stolica twoja od narodu do narodu.
Czemu miałbyś na zawsze o nas zapomnieć, opuścić nas na tak długie czasy?
Przeczże nas na wieki zapominasz, a opuszczasz nas przez tak długi czas?
Nawróć nas do Siebie, WIEKUISTY, a będziemy nawróceni; odnów nasze dni, by były jak dawniej.
Nawróć nas do siebie, o Panie! a nawróceni będziemy; odnów dni nasze, jako z dawna były.
Czyżbyś nas zupełnie miał porzucić i gniewał się na nas bez miary?
Bo izali nas cale odrzucisz, a gniewać się będziesz na nas tak bardzo?