Nowa Biblia Gdańska
Treny 5
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Wspomnij WIEKUISTY na to, co się nam stało; popatrz i zobacz nasze poniżenie.
Wspomnij, PANIE, na to, co nas spotkało. Spójrz i zobacz nasze pohańbienie.
Nasze dziedzictwo przypadło obcym, a nasze domy cudzoziemcom.
Nasze dziedzictwo przypadło obcym, a nasze domy cudzoziemcom.
Staliśmy się sierotami bez Ojca, a nasze matki są jak wdowy.
Staliśmy się sierotami, bez ojca; nasze matki są jak wdowy.
Za pieniądze pijamy naszą wodę; nasze drzewo gromadzimy za opłatą.
Własną wodę pijemy za pieniądze, nasze drwa za pieniądze kupujemy.
Na szyi nosimy prześladowania, pomdleliśmy, ale nie dają nam wytchnienia.
Prześladowanie ciąży na naszym karku. Pracujemy, a nie dają nam odpocząć.
Wyciągaliśmy dłoń do Micraimu i do Aszuru, by się nasycić chlebem.
Podawaliśmy rękę Egipcjanom i Asyryjczykom, aby nasycić się chlebem.
Zgrzeszyli nasi ojcowie i już ich nie ma, a my dźwigamy ich winy.
Nasi ojcowie zgrzeszyli, nie ma ich, a my nosimy ich nieprawość.
Panują nad nami niewolnicy i nie ma takiego, kto by nas wybawił z ich mocy.
Niewolnicy panują nad nami, nie ma nikogo, kto by nas wybawił z ich ręki.
W obliczu miecza na pustyni, z narażeniem naszego życia zdobywamy nasz chleb.
Z narażeniem życia szukamy swego chleba z powodu miecza na pustyni.
Od żarów głodu nasza skóra sczerniała jak piec.
Nasza skóra jak piec zaciemniła się od strasznego głodu.
W Cyonie zhańbiono kobiety i dziewice w miastach Judei.
Kobiety na Syjonie hańbiono, a panny w miastach Judy.
Ich ręką byli wieszani przywódcy, nawet osoby starców nie były oszczędzane.
Książęta byli wieszani ich rękami, oblicza starszych nie uszanowano.
Młodzieńców wlekli do żaren, a chłopcy upadali pod drwami.
Młodzieńców wzięli do młócenia, dzieci padały pod ciężarem drewna.
Starszyzna odstąpiła od bram, młodzież od swoich igrzysk.
Starcy w bramach już nie siadają, młodzieńcy przestali śpiewać swoje pieśni.
Ucichło wesele serca i w żałobę zamieniły się nasze pląsy.
Radość zniknęła z naszych serc, nasze pląsanie zamieniło się w żałobę.
Spadła nasza korona; biada nam, bo zgrzeszyliśmy.
Spadła korona z naszej głowy. Biada nam, bo zgrzeszyliśmy!
Nad tym boleje nasze serce, z tego powodu zaćmiły się nasze oczy.
Dlatego nasze serce omdlewa, dlatego nasze oczy są zaćmione.
Biadamy nad górą Cyon, która opustoszała i krążą po niej szakale.
Z powodu spustoszonej góry Syjonu lisy chodzą po niej.
Ty, WIEKUISTY, zasiadasz na wieki, Twój tron od pokolenia do pokolenia.
Ty, PANIE, trwasz na wieki, twój tron z pokolenia na pokolenie.
Czemu miałbyś na zawsze o nas zapomnieć, opuścić nas na tak długie czasy?
Czemu zapominasz o nas na wieki i opuszczasz nas na tak długi czas?
Nawróć nas do Siebie, WIEKUISTY, a będziemy nawróceni; odnów nasze dni, by były jak dawniej.
Nawróć nas do siebie, PANIE, a będziemy nawróceni; odnów nasze dni, jak dawniej.
Czyżbyś nas zupełnie miał porzucić i gniewał się na nas bez miary?
Czy odrzuciłeś nas całkowicie? Czy bardzo się na nas gniewałeś?