Nowa Biblia Gdańska

Ewangelia Łukasza 1

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Ponieważ wielu podjęło się uporządkować opowiadanie o dokonanych wśród nas rzeczach,

bg

Ponieważ wiele się ich podjęło sporządzić historyję o tych sprawach, o których my pewną wiadomość mamy;

2
nbg

jak nam przekazali ci, którzy od początku stali się naocznymi świadkami oraz sługami Słowa,

bg

Tak jako nam podali ci, którzy od początku sami widzieli, i sługami tego słowa byli;

3
nbg

wydało się i mnie, dostojny Teofilu, uważnie prześledzić wszystko od początku i po kolei ci je opisać,

bg

Zdało się też i mnie, którym tego wszystkiego z początku pilnie doszedł, tobie to porządnie wypisać, zacny Teofilu!

4
nbg

abyś poznał niezawodność słów o których zostałeś ustnie pouczony.

bg

Abyś poznał pewność tych rzeczy, których cię nauczono.

5
nbg

W czasie dni Heroda króla Judei, był pewien kapłan imieniem Zachariasz ze zmiany Abiasza, i jego żona z córek Aarona, a jej imię brzmiało Elżbieta.

bg

Był za dni Heroda, króla Judzkiego, kapłan niektóry, imieniem Zacharyjasz, z przemiany Abijaszowej, a żona jego była z córek Aaronowych, której imię było Elżbieta.

6
nbg

Oboje byli sprawiedliwi przed obliczem Boga, chodząc nienaganni we wszystkich przykazaniach oraz sprawiedliwych czynach Pana.

bg

A byli oboje sprawiedliwymi przed obliczem Bożem, chodząc we wszystkich przykazaniach i usprawiedliwieniach Pańskich bez nagany.

7
nbg

Lecz nie mieli potomstwa, ponieważ Elżbieta była bezpłodna, i oboje byli podeszłymi w swym wieku.

bg

I nie mieli potomstwa, przeto iż Elżbieta była niepłodna, a byli oboje podeszłymi w latach swoich.

8
nbg

Ale stało się, w czasie kiedy on był kapłanem, w porządku jego zmiany przed Bogiem,

bg

Stało się tedy, gdy odprawiał urząd kapłański w porządku przemiany swojej przed Bogiem.

9
nbg

że gdy wszedł do Przybytku Pana według zwyczaju kapłaństwa, dostał w udziale okadzić.

bg

Że według zwyczaju urzędu kapłańskiego przypadł nań los, aby kadził, wszedłszy do kościoła Pańskiego.

10
nbg

A cała rzesza ludu była na zewnątrz, modląc się w godzinie kadzenia.

bg

A wszystko mnóstwo ludu było na dworze, modląc się w godzinę kadzenia.

11
nbg

Ale ukazał mu się anioł Pana, który stał po prawej stronie ołtarza kadzenia.

bg

Tedy mu się pokazał Anioł Pański, stojący po prawej stronie ołtarza, na którym kadzono.

12
nbg

Więc kiedy go zobaczył, Zachariasz się zaniepokoił oraz przypadła na niego bojaźń.

bg

I zatrwożył się Zacharyjasz ujrzawszy go, a bojaźń przypadła nań.

13
nbg

Zaś anioł powiedział do niego: Nie bój się, Zachariaszu, ponieważ została wysłuchana twoja prośba, więc twa żona Elżbieta urodzi ci syna i nazwiesz jego imię Jan.

bg

I rzekł do niego Anioł: Nie bój się, Zacharyjaszu! boć jest wysłuchana modlitwa twoja, a Elżbieta, żona twoja, urodzi ci syna, i nazwiesz imię jego Jan,

14
nbg

Zdarzy ci się radość, wesele oraz liczni będą się cieszyć z jego narodzenia.

bg

Z którego będziesz miał radość i wesele, i wiele ich radować się będą z narodzenia jego.

15
nbg

Gdyż będzie wielkim przed obliczem Pana. Nie będzie pił wina oraz mocnego trunku, ale już w łonie swojej matki będzie napełniony Duchem Świętym.

bg

Albowiem będzie wielkim przed obliczem Pańskiem; wina i napoju mocnego nie będzie pił, a Duchem Świętym będzie napełniony zaraz z żywota matki swojej.

16
nbg

Także wielu synów Israela zwróci ku Panu, ich Bogu.

bg

A wielu z synów Izraelskich obróci ku Panu, Bogu ich.

17
nbg

I pójdzie przodem przed Jego obliczem w duchu oraz mocy Eliasza, by zwrócić serca ojców ku dzieciom, a nieposłusznych do świadomości sprawiedliwych i przysposobić Panu przygotowany lud.

bg

Bo on pójdzie wprzód przed obliczem jego w duchu i w mocy Elijaszowej, aby obrócił serca ojców ku dzieciom, a odporne ku roztropności sprawiedliwych, aby sporządził Panu lud gotowy.

18
nbg

A Zachariasz powiedział do anioła: Po czym to poznam? Bo jestem starcem, a i moja żona podeszła w swoim wieku.

bg

I rzekł Zacharyjasz do Anioła: Po czemże to poznam? bom ja jest stary, a żona moja podeszła w dniach swych.

19
nbg

Zaś anioł odpowiadając, rzekł mu: Ja jestem Gabriel, który stoi przed obliczem Boga, a zostałem posłany, aby do ciebie przemówić i ogłosić ci o tym dobrą nowinę.

bg

A odpowiadając Anioł, rzekł mu: Jam jest Gabryjel, który stoję przed obliczem Bożem, a posłanym jest, abym mówił do ciebie, a iżbym ci to wesołe poselstwo odniósł.

20
nbg

Ale oto będziesz milczący i nie będziesz mógł nic powiedzieć, aż do dnia, kiedy to się stanie. Za to, że nie uwierzyłeś moim słowom, które zostaną wypełnione w ich czasie.

bg

A oto oniemiejesz, i nie będziesz mógł mówić aż do onego dnia, którego się to stanie, dlatego, żeś nie uwierzył słowom moim, które się wypełnią czasu swego.

21
nbg

A lud oczekiwał na Zachariasza; więc się dziwili, że zwleka on w Przybytku.

bg

A lud oczekiwał Zacharyjasza; i dziwowali się, że tak długo bawił w kościele.

22
nbg

Zaś kiedy wyszedł, nie mógł nic powiedzieć, zatem poznali, że w Przybytku zobaczył widzenie. Kiwał im też głową, lecz trwał niemy.

bg

A wyszedłszy nie mógł do nich mówić; i poznali, że widzenie widział w kościele; bo im przez znaki ukazywał, i został niemym.

23
nbg

I stało się, gdy wypełniły się dni jego służby, że odszedł do swojego domu.

bg

I stało się, gdy się wypełniły dni posługiwania jego, odszedł do domu swego.

24
nbg

Zaś po owych dniach jego żona Elżbieta poczęła, ale kryła się przez pięć miesięcy, mówiąc:

bg

A po onych dniach poczęła Elżbieta, żona jego, i kryła się przez pięć miesięcy, mówiąc:

25
nbg

Tak mi w tych dniach Pan uczynił; wejrzał, aby zdjąć moją hańbę u ludzi.

bg

Iż mi tak Pan uczynił we dni, w które na mię wejrzał, aby odjął hańbę moję między ludźmi.

26
nbg

Zaś w szóstym miesiącu, od Boga do miasta Galilei o nazwie Nazaret został wysłany anioł Gabriel,

bg

A w miesiącu szóstym posłany jest Anioł Gabryjel od Boga do miasta Galilejskiego, które zwano Nazaret,

27
nbg

do panny zaręczonej mężowi z domu Dawida, którego imię brzmi Józef; a imię dziewicy Maria.

bg

Do Panny poślubionej mężowi, któremu imię było Józef, z domu Dawidowego, a imię Panny Maryja.

28
nbg

Więc anioł wszedł do niej i powiedział: Witaj, obdarowana łaską, Pan z tobą; błogosławionaś ty między niewiastami.

bg

A wszedłszy Anioł do niej, rzekł: Bądź pozdrowiona, łaską udarowana, Pan jest z tobą; błogosławionaś ty między niewiastami.

29
nbg

Zaś gdy ona go zobaczyła, zmieszała się na to słowo i rozważała, cóż to było za pozdrowienie.

bg

Ale ona ujrzawszy go, zatrwożyła się na słowa jego, i myślała, jakie by to było pozdrowienie.

30
nbg

A anioł jej powiedział: Nie bój się, Mario, bowiem znalazłaś łaskę u Boga.

bg

I rzekł jej Anioł: Nie bój się, Maryjo! albowiem znalazłaś łaskę u Boga.

31
nbg

Więc oto poczniesz w łonie oraz urodzisz syna, a jego imię nazwiesz Jezus.

bg

A oto poczniesz w żywocie i porodzisz syna, i nazwiesz imię jego Jezus.

32
nbg

Ten będzie wielkim, będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da mu tron jego przodka Dawida.

bg

Ten będzie wielki, a Synem Najwyższego będzie nazwany, i da mu Pan Bóg stolicę Dawida, ojca jego;

33
nbg

Na wieki będzie królował nad domem Jakóba, a królestwu Jego nie będzie końca.

bg

I będzie królował nad domem Jakóbowym na wieki, a królestwu jego nie będzie końca.

34
nbg

Zaś Maria powiedziała do anioła: Jak to będzie, skoro nie znam męża?

bg

Zatem Maryja rzekła do Anioła: Jakoż to będzie, gdyż ja męża nie znam?

35
nbg

A anioł odpowiadając, rzekł jej: Duch Święty przyjdzie do ciebie i ocieni cię moc Najwyższego. Dlatego to narodzone, święte, zostanie nazwane Synem Boga.

bg

A odpowiadając Anioł, rzekł jej: Duch Święty zstąpi na cię, a moc Najwyższego zacieni cię; przetoż i to, co się z ciebie święte narodzi, nazwane będzie Synem Bożym.

36
nbg

A oto Elżbieta, twoja krewna nazywana bezpłodną, także ona poczęła syna w swej starości, a ten miesiąc jest dla niej szósty.

bg

A oto Elżbieta, pokrewna twoja, i ona poczęła syna w starości swojej, a ten miesiąc jest szósty onej, którą nazywano niepłodną.

37
nbg

Gdyż żadna sprawa od Boga nie będzie niemożliwa.

bg

Bo nie będzie niemożne u Boga żadne słowo.

38
nbg

Zaś Maria powiedziała: Oto ja, służebnica Pana; oby mi się stało według twojej mowy. I anioł od niej odszedł.

bg

I rzekła Maryja: Oto służebnica Pańska; niechże mi się stanie według słowa twego. I odszedł od niej Anioł.

39
nbg

A kiedy Maria powstała w owych dniach, z pośpiechem wyruszyła do górzystej krainy, do miasta Judy,

bg

Tedy wstawszy Maryja w onych dniach, poszła w górną krainę z kwapieniem do miasta Judzkiego.

40
nbg

oraz weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę.

bg

A wszedłszy w dom Zacharyjaszowy, pozdrowiła Elżbietę.

41
nbg

Także zdarzyło się, gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Marii, że niemowlę w jej łonie skoczyło, a Elżbieta została napełniona Duchem Świętym.

bg

I stało się, skoro usłyszała Elżbieta pozdrowienie Maryi, skoczyło niemowlątko w żywocie jej, i napełniona jest Elżbieta Duchem Świętym.

42
nbg

Zawołała też wielkim głosem i powiedziała: Ty jesteś błogosławiona między niewiastami oraz błogosławiony owoc twojego łona.

bg

I zawołała głosem wielkim, i rzekła: Błogosławionaś ty między niewiastami, i błogosławiony owoc żywota twego!

43
nbg

A skąd mi to, że przyszła do mnie matka mojego Pana?

bg

A skądże mi to, iż przyszła matka Pana mego do mnie?

44
nbg

Bo oto, gdy głos twojego pozdrowienia doszedł do moich uszu, z radością podskoczyło niemowlę w moim łonie.

bg

Albowiem jako doszedł głos pozdrowienia twego do uszów moich, podskoczyło od radości niemowlątko w żywocie moim.

45
nbg

Zatem szczęśliwa, co uwierzyła, że będzie spełnienie tych rzeczy, które zapowiedziano jej od Pana.

bg

A błogosławiona, która uwierzyła: Gdyż się wykonają te rzeczy, które jej są opowiedziane od Pana.

46
nbg

A Maria powiedziała: Chwali moja dusza Pana;

bg

Tedy rzekła Maryja: Wielbi dusza moja Pana;

47
nbg

i rozweselił się mój duch w Bogu, moim Zbawicielu,

bg

I rozradował się duch mój w Bogu, zbawicielu moim,

48
nbg

że spojrzał na poniżenie jego służebnicy. Oto bowiem, od teraz, zwać mnie będą szczęśliwą wszystkie pokolenia,

bg

Iż wejrzał na uniżenie służebnicy swojej; albowiem oto odtąd błogosławioną mię zwać będą wszystkie narody.

49
nbg

gdyż Potężny uczynił mi wielkie rzeczy, a Jego Imię święte.

bg

Bo mi uczynił wielkie rzeczy ten, który mocny jest, i święte imię jego;

50
nbg

Jego też miłosierdzie dla rodu bojących się Go pokoleń.

bg

I którego miłosierdzie zostaje od narodu do narodu nad tymi, co się go boją.

51
nbg

Sprawił panowanie Jego ramieniu, rozproszył pysznych w zamysłach ich serca;

bg

Dokazał mocy ramieniem swojem, i rozproszył pyszne w myślach serca ich.

52
nbg

powalił władców z tronów, a poniżonych wywyższył.

bg

Ściągnął mocarze z stolic ich, a wywyższył uniżone.

53
nbg

Łaknących nasycił dobrami, a tych, którzy się bogacą odesłał jako bezwartościowych.

bg

Łaknące napełnił dobremi rzeczami, a bogacze rozpuścił próżne.

54
nbg

Mocno trzymał swojego sługę Israela, by pamiętać o miłosierdziu na wieczność dla Abrahama i jego potomstwa,

bg

Przyjął Izraela, sługę swego, pamiętając na miłosierdzie swoje.

55
nbg

tak jak mówił do naszych ojców.

bg

Jako mówił do ojców naszych, do Abrahama i nasienia jego na wieki.

56
nbg

Więc Maria została z nią około trzy miesiące, i wróciła do swojego domu.

bg

I została z nią Maryja jakoby trzy miesiące; potem się wróciła do domu swego.

57
nbg

Zaś Elżbiecie wypełnił się czas jej rodzenia oraz wydała syna.

bg

A Elżbiecie wypełnił się czas, aby porodziła, i porodziła syna.

58
nbg

A sąsiedzi i krewni usłyszeli, że Pan wyniósł swe miłosierdzie razem z nią, i razem z nią się cieszyli.

bg

A usłyszawszy sąsiedzi i pokrewni jej, iż Pan z nią uczynił wielkie miłosierdzie swoje, radowali się pospołu z nią.

59
nbg

Także wydarzyło się, że w ósmym dniu przyszli obrzezać dziecko, oraz je nazwali dzięki imieniu jego ojca Zachariaszem.

bg

I stało się, że ósmego dnia przyszli, aby obrzezali dzieciątko; i nazwali je imieniem ojca jego, Zacharyjaszem.

60
nbg

A jego matka odpowiadając, rzekła: Nie, lecz będzie nazwany Jan.

bg

Ale odpowiadając matka jego rzekła: Nie tak; lecz nazwany będzie Janem.

61
nbg

Więc do niej powiedzieli: Nie istnieje nikt z twojej rodziny, kto nazywa się tym imieniem.

bg

I rzekli do niej: Żadnego nie masz w rodzinie twojej, co by go zwano tem imieniem.

62
nbg

Ale dawali też znaki jego ojcu, jakby chciał, aby je nazwać.

bg

I skinęli na ojca jego, jako by go chciał nazwać.

63
nbg

Zatem poprosił tabliczkę oraz napisał nazywając: Jego imię jest Jan. Więc wszyscy się zdziwili.

bg

A on kazawszy sobie podać tabliczkę, napisał mówiąc: Jan jest imię jego. I dziwowali się wszyscy.

64
nbg

Zarazem też zostały otwarte jego usta i jego język, więc mówił, wielbiąc Boga.

bg

A zarazem otworzyły się usta jego, i język jego, i mówił, wielbiąc Boga.

65
nbg

A przy wszystkich, co z nimi sąsiadowali powstał strach, oraz wszystkie te sprawy były rozpowiadane w całej górnej Judei.

bg

I przyszedł strach na wszystkie sąsiady ich, i po wszystkiej górnej krainie Judzkiej rozgłoszone są wszystkie te słowa.

66
nbg

Zaś wszyscy, którzy słyszeli, składali to sobie do ich serca, mówiąc: Kim zatem, będzie to dziecko? A była z nim ręka Pana.

bg

Tedy wszyscy, którzy o tem słyszeli, składali to do serca swego, mówiąc: Cóż to wżdy za dziecię będzie? I była z nim ręka Pańska.

67
nbg

Zaś jego ojciec Zachariasz został napełniony Duchem Świętym i prorokował, mówiąc:

bg

A Zacharyjasz, ojciec jego, napełniony będąc Duchem Świętym, prorokował mówiąc:

68
nbg

Uwielbiony Pan, Bóg Israela, ponieważ spojrzał oraz sprawił wykupienie swojemu ludowi.

bg

Błogosławiony niech będzie Pan, Bóg Izraelski, iż nawiedził i sprawił odkupienie ludowi swojemu;

69
nbg

Także w domu swojego sługi Dawida wzniósł nam róg zbawienia,

bg

I wystawił nam róg zbawienia w domu Dawida, sługi swego,

70
nbg

jak od wieczności zapowiedział przez usta Jego świętych proroków.

bg

Tak jako mówił przez usta świętych proroków swoich, którzy byli od wieku:

71
nbg

Wybawienie od naszych nieprzyjaciół oraz z ręki wszystkich, co nas nienawidzą.

bg

Iż im miał dać wybawienie od nieprzyjaciół naszych i z ręki wszystkich, którzy nas nienawidzili;

72
nbg

Aby uczynić miłosierdzie za naszych ojców i pamiętać o Jego świętym przymierzu;

bg

Aby uczynił miłosierdzie z ojcami naszymi, i wspomniał na przymierze swoje święte,

73
nbg

przysiędze, którą potwierdził względem naszego ojca Abrahama. By nam dać

bg

I na przysięgę, którą przysiągł Abrahamowi, ojcu naszemu, że nam to dać miał,

74
nbg

wybawionym z ręki wrogów bez lęku Mu służyć

bg

Iżbyśmy mu bez bojaźni, z ręki nieprzyjaciół naszych będąc wybawieni, służyli;

75
nbg

przed Jego obliczem w bogobojności i sprawiedliwości, przez wszystkie nasze dni życia.

bg

W świętobliwości i w sprawiedliwości przed obliczem jego, po wszystkie dni żywota naszego.

76
nbg

A ty, dziecko, będziesz nazwane prorokiem Najwyższego; bo pójdziesz wcześniej przed obliczem Pana, by przygotować Jego drogi,

bg

A ty dzieciątko! Prorokiem Najwyższego nazwane będziesz; bo pójdziesz wprzód przed obliczem Pańskiem, abyś gotował drogi jego,

77
nbg

oraz dać poznanie ratunku Jego ludowi, przez uwolnienie ich od grzechów.

bg

A iżbyś dał znajomość zbawienia ludowi jego przez odpuszczenie grzechów ich.

78
nbg

To wszystko dzięki miłosierdziu naszego Boga, przez które nawiedziło nas wzejście z wysokości,

bg

Przez wnętrzności miłosierdzia Boga naszego, w których nawiedził nas Wschód z wysokości.

79
nbg

by ukazać się tym, którzy siedzą w ciemności i w cieniu śmierci, oraz poprowadzić nasze nogi na drogę pokoju.

bg

Aby się ukazał siedzącym w ciemności i w cieniu śmierci ku wyprostowaniu nóg naszych na drogę pokoju.

80
nbg

Zaś dziecko rosło i umacniało się Duchem. A było na pustkowiach, aż do dnia ukazania go przed Israelem.

bg

A ono dzieciątko rosło, i umacniało się w duchu, i było na pustyniach aż do onego dnia, którego się okazało przed Izraelem.