Nowa Biblia Gdańska
Ewangelia Łukasza 1
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Ponieważ wielu podjęło się uporządkować opowiadanie o dokonanych wśród nas rzeczach,
Ponieważ wiele się ich podjęło sporządzić historyję o tych sprawach, o których my pewną wiadomość mamy;
Ponieważ wielu podjęło się sporządzić opis tych wydarzeń, co do których mamy zupełną pewność;
jak nam przekazali ci, którzy od początku stali się naocznymi świadkami oraz sługami Słowa,
Tak jako nam podali ci, którzy od początku sami widzieli, i sługami tego słowa byli;
Tak jak nam je przekazali ci, którzy od początku byli naocznymi świadkami i sługami słowa;
wydało się i mnie, dostojny Teofilu, uważnie prześledzić wszystko od początku i po kolei ci je opisać,
Zdało się też i mnie, którym tego wszystkiego z początku pilnie doszedł, tobie to porządnie wypisać, zacny Teofilu!
Postanowiłem i ja, który to wszystko od początku dokładnie wybadałem, opisać ci to po kolei, zacny Teofilu;
abyś poznał niezawodność słów o których zostałeś ustnie pouczony.
Abyś poznał pewność tych rzeczy, których cię nauczono.
Abyś nabrał pewności co do tego, czego cię nauczono.
W czasie dni Heroda króla Judei, był pewien kapłan imieniem Zachariasz ze zmiany Abiasza, i jego żona z córek Aarona, a jej imię brzmiało Elżbieta.
Był za dni Heroda, króla Judzkiego, kapłan niektóry, imieniem Zacharyjasz, z przemiany Abijaszowej, a żona jego była z córek Aaronowych, której imię było Elżbieta.
Za dni Heroda, króla Judei, żył pewien kapłan imieniem Zachariasz, ze zmiany Abiasza. Miał on za żonę jedną z córek Aarona, której na imię było Elżbieta.
Oboje byli sprawiedliwi przed obliczem Boga, chodząc nienaganni we wszystkich przykazaniach oraz sprawiedliwych czynach Pana.
A byli oboje sprawiedliwymi przed obliczem Bożem, chodząc we wszystkich przykazaniach i usprawiedliwieniach Pańskich bez nagany.
Oboje byli sprawiedliwi w oczach Boga, postępując nienagannie według wszystkich przykazań i nakazów Pana.
Lecz nie mieli potomstwa, ponieważ Elżbieta była bezpłodna, i oboje byli podeszłymi w swym wieku.
I nie mieli potomstwa, przeto iż Elżbieta była niepłodna, a byli oboje podeszłymi w latach swoich.
Nie mieli jednak dziecka, ponieważ Elżbieta była niepłodna, i oboje byli w podeszłym wieku.
Ale stało się, w czasie kiedy on był kapłanem, w porządku jego zmiany przed Bogiem,
Stało się tedy, gdy odprawiał urząd kapłański w porządku przemiany swojej przed Bogiem.
A gdy pełnił służbę kapłańską przed Bogiem w kolejności swojej zmiany;
że gdy wszedł do Przybytku Pana według zwyczaju kapłaństwa, dostał w udziale okadzić.
Że według zwyczaju urzędu kapłańskiego przypadł nań los, aby kadził, wszedłszy do kościoła Pańskiego.
Zgodnie ze zwyczajem urzędu kapłańskiego padł na niego los, aby wejść do świątyni Pana i palić kadzidło.
A cała rzesza ludu była na zewnątrz, modląc się w godzinie kadzenia.
A wszystko mnóstwo ludu było na dworze, modląc się w godzinę kadzenia.
A cała rzesza ludzi modliła się na zewnątrz w czasie kadzenia.
Ale ukazał mu się anioł Pana, który stał po prawej stronie ołtarza kadzenia.
Tedy mu się pokazał Anioł Pański, stojący po prawej stronie ołtarza, na którym kadzono.
Wtedy ukazał mu się anioł Pana stojący po prawej stronie ołtarza kadzenia.
Więc kiedy go zobaczył, Zachariasz się zaniepokoił oraz przypadła na niego bojaźń.
I zatrwożył się Zacharyjasz ujrzawszy go, a bojaźń przypadła nań.
I przeraził się Zachariasz na jego widok, i ogarnął go strach.
Zaś anioł powiedział do niego: Nie bój się, Zachariaszu, ponieważ została wysłuchana twoja prośba, więc twa żona Elżbieta urodzi ci syna i nazwiesz jego imię Jan.
I rzekł do niego Anioł: Nie bój się, Zacharyjaszu! boć jest wysłuchana modlitwa twoja, a Elżbieta, żona twoja, urodzi ci syna, i nazwiesz imię jego Jan,
Lecz anioł powiedział do niego: Nie bój się, Zachariaszu, bo twoja modlitwa została wysłuchana. Elżbieta, twoja żona, urodzi ci syna, któremu nadasz imię Jan.
Zdarzy ci się radość, wesele oraz liczni będą się cieszyć z jego narodzenia.
Z którego będziesz miał radość i wesele, i wiele ich radować się będą z narodzenia jego.
Będzie to dla ciebie radość i wesele; i wielu będzie się radować z jego narodzin.
Gdyż będzie wielkim przed obliczem Pana. Nie będzie pił wina oraz mocnego trunku, ale już w łonie swojej matki będzie napełniony Duchem Świętym.
Albowiem będzie wielkim przed obliczem Pańskiem; wina i napoju mocnego nie będzie pił, a Duchem Świętym będzie napełniony zaraz z żywota matki swojej.
Będzie bowiem wielki w oczach Pana. Nie będzie pił wina ani mocnego napoju i zostanie napełniony Duchem Świętym już w łonie swojej matki.
Także wielu synów Israela zwróci ku Panu, ich Bogu.
A wielu z synów Izraelskich obróci ku Panu, Bogu ich.
I wielu z synów Izraela nawróci do Pana, ich Boga.
I pójdzie przodem przed Jego obliczem w duchu oraz mocy Eliasza, by zwrócić serca ojców ku dzieciom, a nieposłusznych do świadomości sprawiedliwych i przysposobić Panu przygotowany lud.
Bo on pójdzie wprzód przed obliczem jego w duchu i w mocy Elijaszowej, aby obrócił serca ojców ku dzieciom, a odporne ku roztropności sprawiedliwych, aby sporządził Panu lud gotowy.
On bowiem pójdzie przed nim w duchu i mocy Eliasza, aby zwrócić serca ojców ku dzieciom, a opornych ku roztropności sprawiedliwych, aby przygotować Panu lud gotowy.
A Zachariasz powiedział do anioła: Po czym to poznam? Bo jestem starcem, a i moja żona podeszła w swoim wieku.
I rzekł Zacharyjasz do Anioła: Po czemże to poznam? bom ja jest stary, a żona moja podeszła w dniach swych.
I powiedział Zachariasz do anioła: Po czym to poznam? Bo ja jestem stary i moja żona jest w podeszłym wieku.
Zaś anioł odpowiadając, rzekł mu: Ja jestem Gabriel, który stoi przed obliczem Boga, a zostałem posłany, aby do ciebie przemówić i ogłosić ci o tym dobrą nowinę.
A odpowiadając Anioł, rzekł mu: Jam jest Gabryjel, który stoję przed obliczem Bożem, a posłanym jest, abym mówił do ciebie, a iżbym ci to wesołe poselstwo odniósł.
A anioł mu odpowiedział: Ja jestem Gabriel, który stoi przed Bogiem. Zostałem posłany, aby mówić do ciebie i przynieść ci tę radosną nowinę.
Ale oto będziesz milczący i nie będziesz mógł nic powiedzieć, aż do dnia, kiedy to się stanie. Za to, że nie uwierzyłeś moim słowom, które zostaną wypełnione w ich czasie.
A oto oniemiejesz, i nie będziesz mógł mówić aż do onego dnia, którego się to stanie, dlatego, żeś nie uwierzył słowom moim, które się wypełnią czasu swego.
I będziesz niemy, i nie będziesz mógł mówić aż do dnia, kiedy się to stanie, dlatego że nie uwierzyłeś moim słowom, które się wypełnią w swoim czasie.
A lud oczekiwał na Zachariasza; więc się dziwili, że zwleka on w Przybytku.
A lud oczekiwał Zacharyjasza; i dziwowali się, że tak długo bawił w kościele.
A ludzie czekali na Zachariasza i dziwili się, że tak długo przebywa w świątyni.
Zaś kiedy wyszedł, nie mógł nic powiedzieć, zatem poznali, że w Przybytku zobaczył widzenie. Kiwał im też głową, lecz trwał niemy.
A wyszedłszy nie mógł do nich mówić; i poznali, że widzenie widział w kościele; bo im przez znaki ukazywał, i został niemym.
Kiedy wyszedł, nie mógł do nich mówić. I zrozumieli, że miał widzenie w świątyni, bo dawał im znaki, i pozostał niemy.
I stało się, gdy wypełniły się dni jego służby, że odszedł do swojego domu.
I stało się, gdy się wypełniły dni posługiwania jego, odszedł do domu swego.
A gdy skończyły się dni jego posługi, wrócił do swego domu.
Zaś po owych dniach jego żona Elżbieta poczęła, ale kryła się przez pięć miesięcy, mówiąc:
A po onych dniach poczęła Elżbieta, żona jego, i kryła się przez pięć miesięcy, mówiąc:
Po tych dniach Elżbieta, jego żona, poczęła i ukrywała się przez pięć miesięcy, mówiąc:
Tak mi w tych dniach Pan uczynił; wejrzał, aby zdjąć moją hańbę u ludzi.
Iż mi tak Pan uczynił we dni, w które na mię wejrzał, aby odjął hańbę moję między ludźmi.
Tak mi uczynił Pan w dniach, kiedy wejrzał na mnie, aby zdjąć moją hańbę w oczach ludzi.
Zaś w szóstym miesiącu, od Boga do miasta Galilei o nazwie Nazaret został wysłany anioł Gabriel,
A w miesiącu szóstym posłany jest Anioł Gabryjel od Boga do miasta Galilejskiego, które zwano Nazaret,
A w szóstym miesiącu Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret;
do panny zaręczonej mężowi z domu Dawida, którego imię brzmi Józef; a imię dziewicy Maria.
Do Panny poślubionej mężowi, któremu imię było Józef, z domu Dawidowego, a imię Panny Maryja.
Do dziewicy zaślubionej mężczyźnie, któremu na imię było Józef, z rodu Dawida; a dziewicy było na imię Maria.
Więc anioł wszedł do niej i powiedział: Witaj, obdarowana łaską, Pan z tobą; błogosławionaś ty między niewiastami.
A wszedłszy Anioł do niej, rzekł: Bądź pozdrowiona, łaską udarowana, Pan jest z tobą; błogosławionaś ty między niewiastami.
Kiedy anioł przyszedł do niej, powiedział: Witaj, obdarowana łaską, Pan jest z tobą. Błogosławiona jesteś między kobietami.
Zaś gdy ona go zobaczyła, zmieszała się na to słowo i rozważała, cóż to było za pozdrowienie.
Ale ona ujrzawszy go, zatrwożyła się na słowa jego, i myślała, jakie by to było pozdrowienie.
Ale ona, ujrzawszy go, zlękła się z powodu jego słów i zastanawiała się, co miałoby znaczyć to pozdrowienie.
A anioł jej powiedział: Nie bój się, Mario, bowiem znalazłaś łaskę u Boga.
I rzekł jej Anioł: Nie bój się, Maryjo! albowiem znalazłaś łaskę u Boga.
Wtedy anioł powiedział do niej: Nie bój się, Mario, znalazłaś bowiem łaskę u Boga.
Więc oto poczniesz w łonie oraz urodzisz syna, a jego imię nazwiesz Jezus.
A oto poczniesz w żywocie i porodzisz syna, i nazwiesz imię jego Jezus.
Oto poczniesz w swym łonie i urodzisz syna, któremu nadasz imię Jezus.
Ten będzie wielkim, będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da mu tron jego przodka Dawida.
Ten będzie wielki, a Synem Najwyższego będzie nazwany, i da mu Pan Bóg stolicę Dawida, ojca jego;
Będzie on wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da mu tron jego ojca Dawida.
Na wieki będzie królował nad domem Jakóba, a królestwu Jego nie będzie końca.
I będzie królował nad domem Jakóbowym na wieki, a królestwu jego nie będzie końca.
I będzie królował nad domem Jakuba na wieki, a jego królestwu nie będzie końca.
Zaś Maria powiedziała do anioła: Jak to będzie, skoro nie znam męża?
Zatem Maryja rzekła do Anioła: Jakoż to będzie, gdyż ja męża nie znam?
Wtedy Maria powiedziała do anioła: Jak to się stanie, skoro nie obcowałam z mężczyzną?
A anioł odpowiadając, rzekł jej: Duch Święty przyjdzie do ciebie i ocieni cię moc Najwyższego. Dlatego to narodzone, święte, zostanie nazwane Synem Boga.
A odpowiadając Anioł, rzekł jej: Duch Święty zstąpi na cię, a moc Najwyższego zacieni cię; przetoż i to, co się z ciebie święte narodzi, nazwane będzie Synem Bożym.
A anioł jej odpowiedział: Duch Święty zstąpi na ciebie i moc Najwyższego zacieni cię. Dlatego też to święte, co się z ciebie narodzi, będzie nazwane Synem Bożym.
A oto Elżbieta, twoja krewna nazywana bezpłodną, także ona poczęła syna w swej starości, a ten miesiąc jest dla niej szósty.
A oto Elżbieta, pokrewna twoja, i ona poczęła syna w starości swojej, a ten miesiąc jest szósty onej, którą nazywano niepłodną.
A oto Elżbieta, twoja krewna, także poczęła syna w swojej starości i jest w szóstym miesiącu ta, którą nazywano niepłodną.
Gdyż żadna sprawa od Boga nie będzie niemożliwa.
Bo nie będzie niemożne u Boga żadne słowo.
Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego.
Zaś Maria powiedziała: Oto ja, służebnica Pana; oby mi się stało według twojej mowy. I anioł od niej odszedł.
I rzekła Maryja: Oto służebnica Pańska; niechże mi się stanie według słowa twego. I odszedł od niej Anioł.
I powiedziała Maria: Oto służebnica Pana, niech mi się stanie według twego słowa. Wtedy odszedł od niej anioł.
A kiedy Maria powstała w owych dniach, z pośpiechem wyruszyła do górzystej krainy, do miasta Judy,
Tedy wstawszy Maryja w onych dniach, poszła w górną krainę z kwapieniem do miasta Judzkiego.
W tych dniach Maria wstała i poszła z pośpiechem w góry do miasta w Judei.
oraz weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę.
A wszedłszy w dom Zacharyjaszowy, pozdrowiła Elżbietę.
Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę.
Także zdarzyło się, gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Marii, że niemowlę w jej łonie skoczyło, a Elżbieta została napełniona Duchem Świętym.
I stało się, skoro usłyszała Elżbieta pozdrowienie Maryi, skoczyło niemowlątko w żywocie jej, i napełniona jest Elżbieta Duchem Świętym.
A gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Marii, poruszyło się dziecko w jej łonie i Elżbieta została napełniona Duchem Świętym.
Zawołała też wielkim głosem i powiedziała: Ty jesteś błogosławiona między niewiastami oraz błogosławiony owoc twojego łona.
I zawołała głosem wielkim, i rzekła: Błogosławionaś ty między niewiastami, i błogosławiony owoc żywota twego!
I zawołała donośnym głosem: Błogosławiona jesteś między kobietami i błogosławiony jest owoc twego łona.
A skąd mi to, że przyszła do mnie matka mojego Pana?
A skądże mi to, iż przyszła matka Pana mego do mnie?
A skądże mi to, że matka mego Pana przyszła do mnie?
Bo oto, gdy głos twojego pozdrowienia doszedł do moich uszu, z radością podskoczyło niemowlę w moim łonie.
Albowiem jako doszedł głos pozdrowienia twego do uszów moich, podskoczyło od radości niemowlątko w żywocie moim.
Gdy bowiem głos twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dziecko w moim łonie.
Zatem szczęśliwa, co uwierzyła, że będzie spełnienie tych rzeczy, które zapowiedziano jej od Pana.
A błogosławiona, która uwierzyła: Gdyż się wykonają te rzeczy, które jej są opowiedziane od Pana.
A błogosławiona, która uwierzyła. Spełni się bowiem to, co zostało jej powiedziane przez Pana.
A Maria powiedziała: Chwali moja dusza Pana;
Tedy rzekła Maryja: Wielbi dusza moja Pana;
Wtedy Maria powiedziała: Wielbi moja dusza Pana;
i rozweselił się mój duch w Bogu, moim Zbawicielu,
I rozradował się duch mój w Bogu, zbawicielu moim,
I rozradował się mój duch w Bogu, moim Zbawicielu;
że spojrzał na poniżenie jego służebnicy. Oto bowiem, od teraz, zwać mnie będą szczęśliwą wszystkie pokolenia,
Iż wejrzał na uniżenie służebnicy swojej; albowiem oto odtąd błogosławioną mię zwać będą wszystkie narody.
Bo wejrzał na uniżenie swojej służebnicy. Oto bowiem wszystkie pokolenia będą mnie odtąd nazywać błogosławioną.
gdyż Potężny uczynił mi wielkie rzeczy, a Jego Imię święte.
Bo mi uczynił wielkie rzeczy ten, który mocny jest, i święte imię jego;
Bo uczynił mi wielkie rzeczy ten, który jest mocny, i święte jest jego imię.
Jego też miłosierdzie dla rodu bojących się Go pokoleń.
I którego miłosierdzie zostaje od narodu do narodu nad tymi, co się go boją.
A jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie nad tymi, którzy się go boją.
Sprawił panowanie Jego ramieniu, rozproszył pysznych w zamysłach ich serca;
Dokazał mocy ramieniem swojem, i rozproszył pyszne w myślach serca ich.
Okazał moc swoim ramieniem i rozproszył pysznych w myślach ich serc.
powalił władców z tronów, a poniżonych wywyższył.
Ściągnął mocarze z stolic ich, a wywyższył uniżone.
Strącił mocarzy z tronów, a wywyższył pokornych.
Łaknących nasycił dobrami, a tych, którzy się bogacą odesłał jako bezwartościowych.
Łaknące napełnił dobremi rzeczami, a bogacze rozpuścił próżne.
Głodnych napełnił dobrami, a bogaczy odprawił z niczym.
Mocno trzymał swojego sługę Israela, by pamiętać o miłosierdziu na wieczność dla Abrahama i jego potomstwa,
Przyjął Izraela, sługę swego, pamiętając na miłosierdzie swoje.
Ujął się za Izraelem, swym sługą, pomny na swoje miłosierdzie;
tak jak mówił do naszych ojców.
Jako mówił do ojców naszych, do Abrahama i nasienia jego na wieki.
Jak mówił do naszych ojców, do Abrahama i jego potomstwa na wieki.
Więc Maria została z nią około trzy miesiące, i wróciła do swojego domu.
I została z nią Maryja jakoby trzy miesiące; potem się wróciła do domu swego.
I została z nią Maria około trzech miesięcy, a potem wróciła do swego domu.
Zaś Elżbiecie wypełnił się czas jej rodzenia oraz wydała syna.
A Elżbiecie wypełnił się czas, aby porodziła, i porodziła syna.
Dla Elżbiety zaś nadszedł czas porodu i urodziła syna.
A sąsiedzi i krewni usłyszeli, że Pan wyniósł swe miłosierdzie razem z nią, i razem z nią się cieszyli.
A usłyszawszy sąsiedzi i pokrewni jej, iż Pan z nią uczynił wielkie miłosierdzie swoje, radowali się pospołu z nią.
A gdy jej sąsiedzi i krewni usłyszeli, że Pan okazał jej swoje wielkie miłosierdzie, cieszyli się razem z nią.
Także wydarzyło się, że w ósmym dniu przyszli obrzezać dziecko, oraz je nazwali dzięki imieniu jego ojca Zachariaszem.
I stało się, że ósmego dnia przyszli, aby obrzezali dzieciątko; i nazwali je imieniem ojca jego, Zacharyjaszem.
A ósmego dnia przyszli, aby obrzezać dziecko, i chcieli nadać mu imię jego ojca, Zachariasza.
A jego matka odpowiadając, rzekła: Nie, lecz będzie nazwany Jan.
Ale odpowiadając matka jego rzekła: Nie tak; lecz nazwany będzie Janem.
Ale jego matka powiedziała: Nie tak, lecz będzie się nazywał Jan.
Więc do niej powiedzieli: Nie istnieje nikt z twojej rodziny, kto nazywa się tym imieniem.
I rzekli do niej: Żadnego nie masz w rodzinie twojej, co by go zwano tem imieniem.
I powiedzieli do niej: Nie ma nikogo w twoim rodzie, kogo by nazwano tym imieniem.
Ale dawali też znaki jego ojcu, jakby chciał, aby je nazwać.
I skinęli na ojca jego, jako by go chciał nazwać.
Pytali więc znakami jego ojca, jak chce go nazwać.
Zatem poprosił tabliczkę oraz napisał nazywając: Jego imię jest Jan. Więc wszyscy się zdziwili.
A on kazawszy sobie podać tabliczkę, napisał mówiąc: Jan jest imię jego. I dziwowali się wszyscy.
A on poprosił o tabliczkę i napisał: Jan jest jego imię. I dziwili się wszyscy.
Zarazem też zostały otwarte jego usta i jego język, więc mówił, wielbiąc Boga.
A zarazem otworzyły się usta jego, i język jego, i mówił, wielbiąc Boga.
Natychmiast otworzyły się jego usta i rozwiązał się jego język, i mówił, wielbiąc Boga.
A przy wszystkich, co z nimi sąsiadowali powstał strach, oraz wszystkie te sprawy były rozpowiadane w całej górnej Judei.
I przyszedł strach na wszystkie sąsiady ich, i po wszystkiej górnej krainie Judzkiej rozgłoszone są wszystkie te słowa.
I padł strach na wszystkich ich sąsiadów, i po całej górskiej krainie judzkiej rozgłoszone zostały wszystkie te słowa.
Zaś wszyscy, którzy słyszeli, składali to sobie do ich serca, mówiąc: Kim zatem, będzie to dziecko? A była z nim ręka Pana.
Tedy wszyscy, którzy o tem słyszeli, składali to do serca swego, mówiąc: Cóż to wżdy za dziecię będzie? I była z nim ręka Pańska.
Wszyscy zaś, którzy o tym słyszeli, brali to sobie do serca i mówili: Cóż to będzie za dziecko? I była z nim ręka Pańska.
Zaś jego ojciec Zachariasz został napełniony Duchem Świętym i prorokował, mówiąc:
A Zacharyjasz, ojciec jego, napełniony będąc Duchem Świętym, prorokował mówiąc:
A Zachariasz, jego ojciec, będąc napełniony Duchem Świętym, prorokował:
Uwielbiony Pan, Bóg Israela, ponieważ spojrzał oraz sprawił wykupienie swojemu ludowi.
Błogosławiony niech będzie Pan, Bóg Izraelski, iż nawiedził i sprawił odkupienie ludowi swojemu;
Błogosławiony niech będzie Pan, Bóg Izraela, bo nawiedził i odkupił swój lud;
Także w domu swojego sługi Dawida wzniósł nam róg zbawienia,
I wystawił nam róg zbawienia w domu Dawida, sługi swego,
I wzbudził nam róg zbawienia w domu Dawida, swego sługi;
jak od wieczności zapowiedział przez usta Jego świętych proroków.
Tak jako mówił przez usta świętych proroków swoich, którzy byli od wieku:
Jak mówił przez usta swoich świętych proroków, którzy byli od wieków;
Wybawienie od naszych nieprzyjaciół oraz z ręki wszystkich, co nas nienawidzą.
Iż im miał dać wybawienie od nieprzyjaciół naszych i z ręki wszystkich, którzy nas nienawidzili;
Że nas wybawi od naszych nieprzyjaciół i z ręki wszystkich, którzy nas nienawidzą;
Aby uczynić miłosierdzie za naszych ojców i pamiętać o Jego świętym przymierzu;
Aby uczynił miłosierdzie z ojcami naszymi, i wspomniał na przymierze swoje święte,
Aby okazać miłosierdzie naszym ojcom i przypomnieć swoje święte przymierze;
przysiędze, którą potwierdził względem naszego ojca Abrahama. By nam dać
I na przysięgę, którą przysiągł Abrahamowi, ojcu naszemu, że nam to dać miał,
I przysięgę, którą złożył Abrahamowi, naszemu ojcu;
wybawionym z ręki wrogów bez lęku Mu służyć
Iżbyśmy mu bez bojaźni, z ręki nieprzyjaciół naszych będąc wybawieni, służyli;
Że nam da, abyśmy mu służyli bez lęku, wybawieni z ręki naszych nieprzyjaciół;
przed Jego obliczem w bogobojności i sprawiedliwości, przez wszystkie nasze dni życia.
W świętobliwości i w sprawiedliwości przed obliczem jego, po wszystkie dni żywota naszego.
W świętości i sprawiedliwości przed nim po wszystkie dni naszego życia.
A ty, dziecko, będziesz nazwane prorokiem Najwyższego; bo pójdziesz wcześniej przed obliczem Pana, by przygotować Jego drogi,
A ty dzieciątko! Prorokiem Najwyższego nazwane będziesz; bo pójdziesz wprzód przed obliczem Pańskiem, abyś gotował drogi jego,
A ty, dziecko, będziesz nazwane prorokiem Najwyższego, bo pójdziesz przed obliczem Pana, aby przygotować jego drogi;
oraz dać poznanie ratunku Jego ludowi, przez uwolnienie ich od grzechów.
A iżbyś dał znajomość zbawienia ludowi jego przez odpuszczenie grzechów ich.
I żeby jego ludowi dać poznać zbawienie przez przebaczenie mu grzechów;
To wszystko dzięki miłosierdziu naszego Boga, przez które nawiedziło nas wzejście z wysokości,
Przez wnętrzności miłosierdzia Boga naszego, w których nawiedził nas Wschód z wysokości.
Dzięki serdecznemu miłosierdziu naszego Boga, przez które nawiedził nas wschód słońca z wysoka;
by ukazać się tym, którzy siedzą w ciemności i w cieniu śmierci, oraz poprowadzić nasze nogi na drogę pokoju.
Aby się ukazał siedzącym w ciemności i w cieniu śmierci ku wyprostowaniu nóg naszych na drogę pokoju.
Aby oświecić siedzących w ciemności i w cieniu śmierci, aby skierować nasze kroki na drogę pokoju.
Zaś dziecko rosło i umacniało się Duchem. A było na pustkowiach, aż do dnia ukazania go przed Israelem.
A ono dzieciątko rosło, i umacniało się w duchu, i było na pustyniach aż do onego dnia, którego się okazało przed Izraelem.
A dziecko rosło i umacniało się w duchu, i przebywało na pustyniach aż do dnia ukazania się przed Izraelem.