Nowa Biblia Gdańska
Przypowieści Salomona 10
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Przypowieści Salomona. Mądry syn sprawia ojcu radość; a syn głupi jest zgryzotą matki.
Syn mądry rozwesela ojca: ale syn głupi smutkiem jest matki swojej.
Nie przynoszą pożytku skarby zdobyte niegodziwością; jednak sprawiedliwość wybawia od śmierci.
Nie pomogą skarby niezbożności; ale sprawiedliwość wyrywa od śmierci.
WIEKUISTY nie pozwala łaknąć duszy sprawiedliwego, lecz odtrąca żądzę niegodziwych.
Nie dopuści Pan łaknąć duszy sprawiedliwego; ale majętność niezbożników rozproszy.
Opieszała dłoń czyni ubogim, a ręka skrzętnych wzbogaca.
Do nędzy przywodzi ręka zdradliwa; ale ręka pracowita ubogaca.
Roztropne dziecię zbiera w lecie, a gnuśne dziecię śpi w czasie żniwa.
Kto zbiera w lecie, jest syn roztropny; kto dosypia we żniwa, jest syn pohańbienia.
Na głowę sprawiedliwego spływają błogosławieństwa, a usta niegodziwych pokrywa krzywda.
Błogosławieństwo jest nad głową sprawiedliwego; ale usta bezbożnych pokrywają nieprawość.
Pamięć sprawiedliwego będzie błogosławiona, lecz sława niegodziwych zbutwieje.
Błogosławiona jest pamiątka sprawiedliwego; ale imię niezbożnych śmierdzi.
Rozumny sercem przyjmuje przykazania; kto jednak jest głupich ust – upada.
Mądre serce przyjmuje przykazanie; ale głupi od warg swoich upadnie.
Kto chodzi w niewinności – idzie bezpiecznie; kto jednak skrzywia swe drogi – ten będzie skarcony.
Kto chodzi w szczerości, chodzi bezpiecznie; ale kto jest przewrotnym w drogach swoich, wyjawion będzie.
Kto znacząco mruga okiem sprawia strapienie, a kto jest głupich ust – upada.
Kto mruga okiem, przynosi frasunek, ale głupi od warg swoich upadnie.
Usta sprawiedliwego są zdrojem życia, a usta niegodziwych pokrywa krzywda.
Usta sprawiedliwego są źródło żywota; ale usta niezbożników pokrywają nieprawość.
Nienawiść wznieca swary; a jednak wszystkie przewinienia przesłania miłość.
Nienawiść wzbudza swary; ale miłość wszystkie przestępstwa pokrywa.
Na ustach rozsądnego przebywa mądrość; a rózga jest przeznaczona dla bezmyślnego grzbietu.
W wargach roztropnego znajduje się mądrość; ale kij na grzbiecie szalonego.
Mędrcy ukrywają swą mądrość; a usta głupca to bliska ruina.
Mądrzy tają umiejętność; ale usta głupiego bliskie upadku.
Mienie możnego jest jego warownym grodem; a postrachem biednych ich ubóstwo.
Majętność bogatego jest miastem jego mocnem; ale nędza jest ubogich zniszczeniem.
Dorobek sprawiedliwego idzie na życie; zysk niegodziwego na grzech.
Praca sprawiedliwego jest ku żywotowi; ale dochód niepobożnych jest ku grzechowi.
Ścieżką ku życiu zdąża ten, kto przestrzega napomnienia; a kto na przestrogi nie zważa – błądzi.
Ścieszką żywota idzie, kto przyjmuje karność; ale kto gardzi strofowaniem, w błąd się zawodzi.
Kto tai nienawiść ten ma kłamliwe usta, a kto roznosi oszczerstwa jest głupcem.
Kto pokrywa nienawiść wargami kłamliwemi, i kto rozgłasza hańbę, głupi jest.
Przy mnóstwie słów nie uniknie się błędu; a kto swe usta powściąga – jest rozważnym.
Wielomowność nie bywa bez grzechu; ale kto powściąga wargi swoje, ostrożny jest.
Język sprawiedliwych to wyborowe srebro; rozum niegodziwych ma mało wartości.
Srebro wyborne jest język sprawiedliwego; ale serce niezbożnych za nic nie stoi.
Wielu żywią usta sprawiedliwych; zaś głupcy giną na skutek swej bezmyślności.
Wargi sprawiedliwego wiele ich żywią; ale głupi dla głupstwa umierają.
Błogosławieństwo WIEKUISTEGO – ono wzbogaca, a własny trud nie może do tego nic dodać.
Błogosławieństwo Pańskie ubogaca, a nie przynosi z sobą utrapienia.
Spełnienie sprośności jest dla głupca jakby zabawką; tak jak czynu mądrości dla roztropnego męża.
Za śmiech sobie ma głupi, popełnić niecnotę, ale mąż roztropny dzierży się mądrości.
Czego się obawia niegodziwy – to na niego przypadnie; a czego pragną sprawiedliwi – to im będzie dane.
Czego się boi niezbożnik, to nań przychodzi; ale czego żądają sprawiedliwi, Bóg im daje.
Jak burza, która przeciąga – tak znika niegodziwy; ale sprawiedliwy stoi na twardym gruncie.
Jako przemija wicher, tak się niepobożni nie ostoją; ale sprawiedliwy ma grunt wieczny.
Czym ocet dla zębów, a dym dla oczu – tym leniwy dla tych, którzy go posyłają.
Jako ocet zębom, i jako dym oczom, tak jest leniwy tym, którzy go posyłają.
Bojaźń WIEKUISTEGO przymnaża dni, a lata niegodziwych zostają skrócone.
Bojaźń Pańska dni przyczynia; ale lata niezbożnego ukrócone bywają.
Nadzieja sprawiedliwych uwieńczy się radością, a otucha niegodziwych zaginie.
Oczekiwanie sprawiedliwych jest wesele, ale nadzieja niezbożnych zginie.
Twierdzą dla niewinnych jest postanowienie WIEKUISTEGO lecz trwogą dla złoczyńców.
Droga Pańska jest mocą szczeremu; ale strachem tym, którzy broją złości.
Nie na zawsze zachwieje się sprawiedliwy; lecz niegodziwi nie będą mieszkali na ziemi.
Sprawiedliwy się na wieki nie poruszy; ale niezbożnicy nie będą mieszkali na ziemi.
Usta sprawiedliwego krzewią mądrość; a przewrotny język ulegnie zagładzie.
Usta sprawiedliwego rozmnażają mądrość; ale język przewrotny będzie wycięty.
Usta sprawiedliwego umieją się podobać; a w ustach niegodziwych są tylko matactwa.
Wargi sprawiedliwego znają, co się Bogu podoba; ale usta niepobożnych są przewrotne.