Nowa Biblia Gdańska

Przypowieści Salomona 14

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Mądrość kobiet buduje ich dom, lecz głupota burzy go swoimi rękami.

ubg

Mądra kobieta buduje swój dom, a głupia burzy go własnymi rękami.

2
nbg

Kto obawia się WIEKUISTEGO chodzi w swojej prostocie; lecz lekceważy Go ten, kto chodzi krzywymi drogami.

ubg

Kto postępuje w sposób prawy, boi się PANA, a przewrotny na swoich drogach gardzi nim.

3
nbg

W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.

ubg

W ustach głupiego jest rózga pychy, a mądrych strzegą ich wargi.

4
nbg

Gdzie nie ma bydła – tam pusty żłób; jednak obfitość plonów pochodzi z siły byka.

ubg

Gdzie nie ma wołów, żłób jest pusty, lecz dzięki sile wołów mnoży się obfitość zboża.

5
nbg

Wiarygodny świadek nie kłamie, a fałszywy świadek rozgłasza łgarstwa.

ubg

Wierny świadek nie kłamie, a fałszywy świadek mówi kłamstwa.

6
nbg

Szyderca daremnie szuka mądrości; jednak dla rozumnego poznanie jest możliwe.

ubg

Szyderca szuka mądrości, a nie znajduje, lecz rozumnemu wiedza przychodzi łatwo.

7
nbg

Trzymaj się z dala od głupiego człowieka, bowiem nie zauważysz tam niczego, co by pochodziło z rozsądnych ust.

ubg

Odsuń się od głupiego, gdyż nie znajdziesz u niego warg rozumnych.

8
nbg

Mądrością roztropnego jest zrozumienie swojej drogi, zaś obłuda jest niedorzecznością głupców.

ubg

Mądrość roztropnego to poznanie swojej drogi, a głupotą głupich jest oszustwo.

9
nbg

Wśród głupców panuje występek, a pośród prawych łagodność.

ubg

Głupcy szydzą z grzechu, a u prawych jest przychylność.

10
nbg

Tylko samo serce zna swoją własną gorycz, lecz także w jego radości obcy nie może brać udziału.

ubg

Serce zna własną gorycz, a obcy nie wtrąca się w jego radość.

11
nbg

Dom niegodziwych ulegnie zagładzie, a namiot prawych zakwitnie.

ubg

Dom niegodziwych będzie zgładzony, a mieszkanie prawych zakwitnie.

12
nbg

Niejedna droga wydaje się człowiekowi prostą, jednak jej koniec prowadzi do śmierci.

ubg

Jest droga, która człowiekowi wydaje się słuszna, lecz końcem jej jest droga do śmierci.

13
nbg

Nawet w śmiechu może zaboleć serce, a końcem radości bywa zgryzota.

ubg

Nawet w śmiechu serce boleje, a końcem takiej wesołości jest smutek.

14
nbg

Nasyci się ze swych dróg ten, kto jest przewrotnego serca; lecz zacny człowiek się przed nim chroni.

ubg

Serce odstępcy nasyci się jego drogami, a dobry człowiek swoimi.

15
nbg

Prostoduszny wierzy każdemu słowu; a roztropny zastanawia się nad każdym swoim krokiem.

ubg

Prosty wierzy każdemu słowu, a roztropny zważa na swoje kroki.

16
nbg

Mądry się obawia i stroni od złego; a głupi się unosi i czuje się bezpiecznym.

ubg

Mądry boi się i odwraca się od zła, ale głupi w swym szaleństwie jest pewny siebie.

17
nbg

Porywczy dopuszcza się niedorzeczności, ale podstępny człowiek jest znienawidzony.

ubg

Człowiek porywczy popełnia głupstwa, a podstępny jest znienawidzony.

18
nbg

Kpiący przyswajają sobie głupotę, a rozumni uwieńczają się wiedzą.

ubg

Prości ludzie dziedziczą głupotę, a roztropni są koronowani wiedzą.

19
nbg

Źli muszą się ukorzyć przed cennymi, niegodziwi u bram sprawiedliwych.

ubg

Źli kłaniają się przed dobrymi, a niegodziwi u bram sprawiedliwego.

20
nbg

Biedny bywa znienawidzony nawet przez swego najbliższego, a przyjaciół możnego jest wielu.

ubg

Ubogi jest znienawidzony nawet przez swego bliźniego, a bogaty ma wielu przyjaciół.

21
nbg

Kto pomiata swoim bliźnim – grzeszy; a szczęśliwy jest ten, co się lituje nad ubogimi.

ubg

Kto gardzi swym bliźnim, ten grzeszy, a kto lituje się nad ubogimi, jest błogosławiony.

22
nbg

Zaprawdę, przyjdzie się tułać tym, co knują zło; ale miłości i wierności doświadczą ci, którzy myślą o słusznym.

ubg

Czyż nie błądzą ci, którzy obmyślają zło? Ale miłosierdzie i prawda są z tymi, którzy obmyślają dobro.

23
nbg

Po każdym trudzie przyjdzie pożytek, lecz puste słowa prowadzą tylko do niedostatku.

ubg

Każda praca przynosi pożytek, a puste słowa prowadzą do nędzy.

24
nbg

Koroną mądrych jest ich bogactwo, a głupota głupich pozostaje głupotą.

ubg

Koroną mądrych jest ich bogactwo, ale głupota głupich pozostaje głupotą.

25
nbg

Prawdomówny świadek ratuje życie; lecz kto wygłasza kłamstwa – szerzy szalbierstwo.

ubg

Prawdomówny świadek ocala dusze, a fałszywy mówi kłamstwa.

26
nbg

W bojaźni WIEKUISTEGO spoczywa silna ufność; będzie jeszcze obroną jego dzieci.

ubg

W bojaźni PANA jest mocne zaufanie, a jego synowie będą mieć ucieczkę.

27
nbg

Bojaźń WIEKUISTEGO jest źródłem życia; pozwala uniknąć sideł śmierci.

ubg

Bojaźń PANA jest źródłem życia, by uniknąć sideł śmierci.

28
nbg

Wspaniałość króla opiera się na wielkości ludu; nicość narodu jest ruiną władcy.

ubg

Liczny lud to chwała króla, a brak ludu to zguba władcy.

29
nbg

Pobłażliwy jest bogaty w zastanowienie; a popędliwy wysoko podnosi głupstwo.

ubg

Nieskory do gniewu jest bardzo roztropny, lecz porywczy wywyższa głupotę.

30
nbg

Życiem dla ciała jest spokojne serce, a namiętność zgnilizną w kościach.

ubg

Zdrowe serce jest życiem ciała, a zazdrość jest zgnilizną kości.

31
nbg

Kto uciemięża biednego – bluźni jego Stwórcy; zaś czci Go ten, co się lituje nad ubogimi.

ubg

Kto gnębi ubogiego, uwłacza jego Stwórcy, a czci go ten, kto lituje się nad ubogim.

32
nbg

Przez swą złość bywa strącony niegodziwy; lecz sprawiedliwy ufa jeszcze przy swojej śmierci.

ubg

Niegodziwy zostaje wygnany z powodu swojego zła, a sprawiedliwy ma nadzieję nawet w czasie swojej śmierci.

33
nbg

W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.

ubg

Mądrość spoczywa w sercu rozumnego, a co jest w sercu głupich, wychodzi na jaw.

34
nbg

Sprawiedliwość wywyższa naród, a hańbą ludów jest grzech.

ubg

Sprawiedliwość wywyższa naród, a grzech jest hańbą narodów.

35
nbg

Roztropny sługa znajduje przychylność króla, lecz jego oburzenia doświadczy ten, który przynosi wstyd.

ubg

Król jest przychylny dla roztropnego sługi, lecz gniewa się na tego, który przynosi hańbę.