Nowa Biblia Gdańska

Przypowieści Salomona 18

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Uparty szuka swojej własnej żądzy; obrusza się na każdą zbawienną myśl.

bg

Człowiek swej myśli, szuka tego, co mu się podoba, a w każdą rzecz wtrąca się.

2
nbg

Głupiec nie pożąda rozsądku, a tylko tego, co mu objawia jego serce.

bg

Nie kocha się głupi w roztropności, ale w tem, co mu objawia serce jego.

3
nbg

Dokądkolwiek przychodzi niegodziwy – przychodzi też pogarda, oraz wraz z hańbą – sromota.

bg

Gdy przychodzi niezbożny, przychodzi też wzgarda, a z mężem lekkomyślnym urąganie.

4
nbg

Słowa z ust rozumnego męża są jak głębokie wody; to potok, który się rozlewa, zdrój mądrości.

bg

Słowa ust męża mądrego są jako wody głębokie, a źródło mądrości jako potok wylewający.

5
nbg

Wzgląd w sądzie na osobę niegodziwego jest równie niedobry jak uchylanie prawa sprawiedliwego.

bg

Nie dobra to, mieć wzgląd na osobę niezbożnego, aby był podwrócony sprawiedliwy w sądzie.

6
nbg

Wargi głupca wszczynają kłótnie, a jego usta pobudzają do bijatyk.

bg

Wargi głupiego zmierzają do swaru, a usta jego do bitwy wyzywają.

7
nbg

Usta głupca powodują jego ruinę, a jego wargi są zasadzką na jego życie.

bg

Usta głupiego są upadkiem jego, a wargi jego sidłem duszy jego.

8
nbg

Słowa plotkarza są jak łakocie i wnikają do tajników wnętrza.

bg

Słowa obmówcy są jako słowa zranionych, a wszakże przenikają do wnętrzności żywota.

9
nbg

Kto jest opieszały w swych sprawach – staje się marnotrawnym bratem.

bg

Kto niedbały w sprawach swoich, bratem jest utratnika.

10
nbg

Imię WIEKUISTEGO to silna baszta; do niej chroni się sprawiedliwy oraz zostaje ocalony.

bg

Imię Pańskie jest mocną wieżą; sprawiedliwy się do niej uciecze, a wywyższony będzie.

11
nbg

Mienie bogatego jest jego warownym miastem i niby wysokim murem w jego wyobraźni.

bg

Majętność bogatego jest miastem jego mocnem, a jako mur wysoki w myśli jego.

12
nbg

Serce człowieka wynosi się przed upadkiem, a chwałę poprzedza pokora.

bg

Przed upadkiem podnosi się serce człowiecze, a sławę uprzedza poniżenie.

13
nbg

Kto odpowiada zanim wysłuchał – temu poczytuje się to za głupotę oraz za wstyd.

bg

Kto odpowiada, pierwej niż wysłucha, głupstwo to jego i zelżywość.

14
nbg

Duch człowieka podtrzymuje go w jego cierpieniu; lecz jeśli duch jest zgnębiony, kto go podźwignie?

bg

Duch męża znosi niemoc swoję; ale ducha utrapionego któż zniesie?

15
nbg

Serce rozumnego przyswaja sobie wiedzę, a ucho mędrców dąży do poznania.

bg

Serce rozumne nabywa umiejętności, a ucho mądrych szuka jej.

16
nbg

Dar człowieka otwiera mu dostęp i prowadzi go przed oblicze wielkich.

bg

Dar człowieczy plac mu czyni, i przed wielmożnych przywodzi go.

17
nbg

Pierwszy mówca jak gdyby ma słuszność w swoim sporze, ale przychodzi drugi i go bada.

bg

Sprawiedliwym zda się ten, kto pierwszy w sprawie swojej; ale gdy przychodzi bliźni jego, dochodzi go.

18
nbg

Los kładzie koniec sporom oraz ustanawia rozejm między silnymi.

bg

Los uśmierza zwady, i między możnymi rozsądek czyni.

19
nbg

Zdradzony brat jest odporniejszy niż gród warowny, a ich kłótnie – niby zawory zamku.

bg

Brat krzywdą urażony trudniejszy nad miasto niedobyte, a swary są jako zawory u pałacu.

20
nbg

Z owoców ust człowieka nasyca się jego życie; nasyca się plonem swych warg.

bg

Z owocu ust każdego nasycon bywa żywot jego; urodzajem warg swych będzie nasycony.

21
nbg

W mocy języka jest śmierć i życie; kto się w nim kocha – karmi się jego owocem.

bg

Śmierć i żywot jest w mocy języka, a kto go miłuje, będzie jadł owoce jego.

22
nbg

Kto znalazł dobrą żonę – znalazł szczęście i dostąpił łaski od WIEKUISTEGO.

bg

Kto znalazł żonę, znalazł rzecz dobrą, i dostąpił łaski od Pana.

23
nbg

Biedny przemawia błagalnie, a bogaty odpowiada zuchwale.

bg

Ubogi pokornie mówi; ale bogaty odpowiada surowie.

24
nbg

Kto ma licznych towarzyszy – ma ich ku własnej zgubie; lecz przyjaciel bywa szczerzej przywiązany niż brat.

bg

Człowiek, który ma przyjaciół, ma się obchodzić po przyjacielsku, ponieważ przyjaciel bywa przychylniejszy nad brata.