Nowa Biblia Gdańska
Przypowieści Salomona 19
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Lepszy biedny, co postępuje w swej prostocie niż taki, co ma przewrotne usta i jest głupcem.
Lepszy jest ubogi, który postępuje uczciwie, niż człowiek o przewrotnych wargach, który jest głupcem.
Bezrozumnej duszy jest niedobrze; a kto jest rączych nóg – chybi celu.
Nie jest też dobrze, by dusza nie miała wiedzy, a kto jest prędkich nóg, grzeszy.
Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.
Głupota człowieka wypacza jego drogę, a jego serce zapala się gniewem przeciwko PANU.
Bogactwo przysparza coraz więcej przyjaciół; a od ubogiego odłącza się i jego towarzysz.
Bogactwo przyciąga wielu przyjaciół, ale ubogi zostaje odłączony od przyjaciela.
Fałszywy świadek nie ujdzie bezkarnie; nie ocali się ten, co wygłasza kłamstwa.
Fałszywy świadek nie uniknie kary, a kto mówi kłamstwa, nie ujdzie.
Wielu głaszcze oblicze hojnego i każdy jest przyjacielem szczodrobliwego męża.
Wielu uprasza o przychylność dostojnika i każdy jest przyjacielem człowieka hojnego.
Wszyscy, nawet bracia ubogiego go nienawidzą; o ileż bardziej usuwają się od niego jego towarzysze. A on goni za ich przyrzeczeniami, ale ich nie ma.
Wszyscy bracia ubogiego nienawidzą go, tym bardziej oddalają się od niego jego przyjaciele; ściga ich słowami, ale ich nie ma.
Swoje życie miłuje ten, co nabiera rozumu; a kto zachowuje rozwagę, ten znajdzie szczęście.
Kto zdobywa rozum, miłuje swoją duszę, a kto strzeże roztropności, znajdzie dobro.
Fałszywy świadek nie ujdzie bezkarnie; a kto wygłasza kłamstwa – zginie.
Fałszywy świadek nie uniknie kary, a kto mówi kłamstwa, zginie.
Głupcowi nie przystoi rozkoszne życie; a tym mniej niewolnikom rządzić panami.
Głupiemu nie przystoi życie w rozkoszach, tym mniej słudze panować nad książętami.
Rozum człowieka hamuje jego porywczość i jest dla niego chwałą, kiedy przebaczy uchybienie.
Roztropność człowieka powściąga jego gniew, a jego chwałą jest darować wykroczenie.
Gniew króla jest jak ryk lwa, a jego łaska jak rosa na roślinności.
Gniew króla jest jak ryk lwa, a jego przychylność jak rosa na trawie.
Nieszczęściem dla ojca jest głupi syn, a swarliwość kobiety jak stale cieknąca rynna.
Głupi syn jest utrapieniem dla swego ojca, a kłótliwa żona jest jak nieustanne kapanie z dachu.
Dom i mienie jest spuścizną po ojcach; a darem WIEKUISTEGO jest rozumna żona.
Dom i bogactwo są dziedzictwem po ojcach, ale roztropna żona jest od PANA.
Lenistwo pogrąża w głęboki sen, więc dusza gnuśnego musi łaknąć.
Lenistwo pogrąża w twardym śnie, a leniwa dusza będzie cierpieć głód.
Kto zachowuje przykazanie – zachowuje swe życie; a kto nie zwraca uwagi na swoje drogi – zginie.
Kto przestrzega przykazania, zachowuje swoją duszę, ale kto gardzi swymi drogami, zginie.
Kto się lituje nad biednym – pożycza WIEKUISTEMU; On mu wynagrodzi jego zasługę.
Kto lituje się nad ubogim, pożycza PANU, a on mu odpłaci za jego dobrodziejstwo.
Karć syna dopóki jeszcze nadzieja, i nie zwracaj uwagi na jego krzyki.
Karz swego syna, dopóki jest nadzieja, i niech twoja dusza mu nie pobłaża z powodu jego płaczu.
Kto się unosi gniewem – musi odpuścić karę; bo zamiast ocalić, uczynisz go jeszcze gorszym.
Człowiek wielkiego gniewu poniesie karę, a jeśli go uwolnisz, znowu będziesz musiał to zrobić.
Słuchaj rady i przyjmuj napomnienie, abyś w swojej przyszłości nabrał mądrości.
Posłuchaj rady i przyjmij pouczenie, abyś był mądry u kresu swych dni.
Liczne są zamysły w sercu człowieka – ale postanowienie WIEKUISTEGO, tylko ono się utrzyma.
Wiele jest zamysłów w sercu człowieka, ale rada PANA się ostoi.
Rozkoszą człowieka jest miłość, którą świadczy; lepszy ubogi człowiek niż kłamliwy.
Pragnienie człowieka to jego dobroczynność i lepszy jest ubogi niż kłamca.
Bojaźń przed WIEKUISTYM prowadzi do życia; kto ją posiada – spocznie syty i nie będzie nawiedzony przez nieszczęście.
Bojaźń PANA prowadzi do życia, a kto ją ma, spocznie syty i nie nawiedzi go zło.
Gdy leniwy włoży rękę do misy – nawet wtedy nie poprowadzi jej do ust.
Leniwy kryje swą rękę pod pachę i do ust jej nie podnosi.
Kiedy uderzysz szydercę – prostak nabierze rozumu; a gdy przyganisz rozsądnemu – on pojmie, co należy wiedzieć.
Uderz szydercę, a prosty będzie roztropniejszy; strofuj rozumnego, a pojmie wiedzę.
Kto ograbia ojca oraz wypędza matkę – jest synem, który hańbi oraz przynosi wstyd.
Kto trwoni dobra ojca i wypędza matkę, ten jest synem, który przynosi wstyd i hańbę.
Mój synu, nie słuchaj takich nauk, które chcą odwieść od rozumnych przestróg.
Synu mój, przestań słuchać pouczeń, które cię odwodzą od słów rozumnych.
Nikczemny świadek urąga sprawiedliwości, a usta niegodziwych chciwie pochłaniają złość.
Nikczemny świadek naśmiewa się z sądu, a usta niegodziwych pożerają nieprawość.
Kary są przygotowane dla szyderców, a razy na grzbiet kpiarzy.
Sądy są przygotowane dla szyderców, a razy na grzbiet głupców.