Nowa Biblia Gdańska

Przypowieści Salomona 20

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Wino czyni szydercą, ostry napój – zgiełkliwym; nikt nie jest mądrym, kto się nim odurza.

ubg

Wino jest szydercą, mocny trunek wrzaskliwy, a każdy, kto zostaje zwiedziony przez nie, jest niemądry.

2
nbg

Niczym ryk lwa jest uniesienie króla; kto go jątrzy – zawinia przeciw sobie.

ubg

Strach, który budzi król, jest jak ryk lwa; kto go rozgniewa, grzeszy przeciwko swojej duszy.

3
nbg

Jest zaszczytem dla męża, gdy stroni od kłótni, bo każdy głupiec je wszczyna.

ubg

Zaprzestać sporu jest zaszczytem dla człowieka, ale każdy głupiec się w niego wdaje.

4
nbg

Leniwy nie orze z powodu zimna; lecz nic nie znajdzie, kiedy będzie szukał w trakcie żniwa.

ubg

Leniwy nie orze z powodu zimna; dlatego będzie żebrać we żniwa, ale nic nie otrzyma.

5
nbg

Zamiar spoczywa w ludzkim sercu niby głęboka woda; lecz mąż rozumny umie go wydobyć na wierzch.

ubg

Rada w sercu człowieka jest jak głęboka woda, lecz człowiek roztropny zaczerpnie jej.

6
nbg

Prawie każdy człowiek natrafia na człowieka mu życzliwego; ale wiernego przyjaciela – któż takiego znajdzie?

ubg

Większość ludzi przechwala się swoją dobrocią, ale wiernego człowieka któż znajdzie?

7
nbg

Gdy sprawiedliwy chodzi w swej nieskazitelności – szczęśliwe są po nim jego dzieci.

ubg

Sprawiedliwy postępuje uczciwie, błogosławione są po nim jego dzieci.

8
nbg

Kiedy król zasiada na tronie sprawiedliwości – rozwiewa swymi oczyma każdą niecność.

ubg

Król siedzący na swoim sędziowskim tronie rozprasza swoimi oczami wszelkie zło.

9
nbg

Kto może powiedzieć: Zdjąłem z mojego serca zmazę, jestem czysty od moich grzechów.

ubg

Któż może powiedzieć: Oczyściłem swoje serce, jestem czysty od swego grzechu?

10
nbg

Dwojaka waga i dwojaka miara – obie są ohydą dla WIEKUISTEGO.

ubg

Dwojakie odważniki i dwojaka miara obydwa budzą odrazę w PANU.

11
nbg

Już chłopiec daje się poznać w swych postępkach; czy jego działalność będzie czystą i prawą.

ubg

Nawet dziecko poznaje się po uczynkach, czy jego czyn jest czysty i prawy.

12
nbg

Ucho, które słyszy i oko, które widzi – oba utworzył WIEKUISTY.

ubg

Ucho, które słyszy, i oko, które widzi, oba uczynił PAN.

13
nbg

Nie kochaj się w spaniu, byś nie zubożał; trzymaj swe oczy otwarte, a nasycisz się chlebem.

ubg

Nie kochaj spania, byś nie zubożał; otwórz oczy, a nasycisz się chlebem.

14
nbg

Liche to, liche! – mówi kupujący; ale gdy odchodzi, chwali się zakupem.

ubg

To liche, to liche, mówi kupujący, ale chwali się, gdy odchodzi.

15
nbg

Jest mnóstwo złota i korali; lecz najcenniejszym klejnotem są rozumne usta.

ubg

Istnieje złoto i obfitość pereł, ale wargi rozumne są kosztownym klejnotem.

16
nbg

Zabierz mu jego szatę, bo za obcego zaręczył; zabierz mu ją w zastaw za tą cudzą sprawę.

ubg

Zabierz szatę tego, który ręczył za obcego, a od tego, który ręczył za cudzą kobietę, zabierz zastaw.

17
nbg

Słodkim jest dla człowieka chleb obłudy; lecz w następstwie jego usta napełniają się żwirem.

ubg

Chleb oszustwa smakuje człowiekowi, ale potem jego usta będą napełnione piaskiem.

18
nbg

Plany utwierdzają się przez wspólną radę; prowadź wojnę tylko rozważnymi sposobami.

ubg

Zamysły są utwierdzone dzięki radzie, a wojnę prowadź z rozwagą.

19
nbg

Kto zdradza tajemnice – krąży jako oszczerca; dlatego nie zadawaj się z takim, co tak otwiera swe usta.

ubg

Plotkarz zdradza tajemnice; dlatego nie zadawaj się z tym, który pochlebia wargami.

20
nbg

Kto złorzeczy ojcu, lub swojej matce – tego światło zgaśnie pośród ponurej ciemności.

ubg

Kto złorzeczy swemu ojcu albo matce, tego pochodnia zgaśnie w gęstych ciemnościach.

21
nbg

Spuścizna zdobyta z początku szybko – nie będzie błogosławiona na końcu.

ubg

Dziedzictwo prędko nabyte na początku nie będzie błogosławione na końcu.

22
nbg

Nie mów: Odpłacę złem! Ufaj WIEKUISTEMU, a ci dopomoże.

ubg

Nie mów: Odpłacę złem. Czekaj na PANA, a wybawi cię.

23
nbg

Ohydą dla WIEKUISTEGO jest dwojaka waga i fałszywe szale – niedobra to rzecz.

ubg

Dwojakie odważniki budzą odrazę w PANU, a fałszywa waga nie jest dobra.

24
nbg

Ludzkie kroki kierowane są przez WIEKUISTEGO; jakże człowiek mógłby zrozumieć swoją drogę?

ubg

Od PANA pochodzą drogi człowieka; jakże może człowiek zrozumieć własną drogę?

25
nbg

Zasadzką jest dla człowieka, gdy bez namysłu woła: Poświęcone! A dopiero potem rozważa śluby.

ubg

Sidłem dla człowieka jest pożreć to, co święte, i zastanowić się dopiero po złożeniu ślubów.

26
nbg

Mądry król oddziela niegodziwych, a następnie puszcza po nich koło młockarni.

ubg

Mądry król rozprasza niegodziwych i wywiera na nich zemstę.

27
nbg

Dusza człowieka jest światłem WIEKUISTEGO; ono przenika wszystkie tajniki wnętrza.

ubg

Duch człowieka jest pochodnią PANA, która bada wszystkie skrytości wnętrza.

28
nbg

Króla strzeże miłosierdzie i prawda; on wspiera miłosierdziem swój tron.

ubg

Miłosierdzie i prawda strzegą króla, a jego tron oparty jest na miłosierdziu.

29
nbg

Ozdobą młodzieńców jest ich siła, a strojem starców siwy włos.

ubg

Chlubą młodzieńców jest ich siła, a ozdobą starców sędziwość.

30
nbg

Wrzynające się pręgi leczą zło cięgi wnikające do tajników wnętrza.

ubg

Siność ran oczyszcza zło, a razy głębię wnętrza.