Nowa Biblia Gdańska

Przypowieści Salomona 1

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Przypowieści Salomona, syna Dawida, króla israelskiego.

bg

Przypowieści Salomona, syna Dawidowego, króla Izraelskiego,

2
nbg

By poznawano mądrość i pouczanie, by pojmowano rozumne słowa.

bg

Dla poznania mądrości i ćwiczenia, ku wyrozumieniu powieści roztropnych;

3
nbg

Aby przyswajano sobie przestrogę, która wpaja do rozumu sprawiedliwość, Prawo i sąd;

bg

Dla pojęcia ćwiczenia w rozumie, w sprawiedliwości, w sądzie i w prawości;

4
nbg

by prostym nadać roztropności, a młodzieńcowi poznanie oraz rozwagę.

bg

Dla podania prostakom ostrożności, młodemu umiejętności, i opatrzności.

5
nbg

Mądry posłucha, a więc pomnoży swoją wiedzę, a rozsądny pozyska sterowność.

bg

Tych gdy mądry słuchać będzie, przybędzie mu nauki, a roztropny w radach opatrzniejszy będzie,

6
nbg

By zrozumiano przypowieść i przenośnię, orzeczenia mędrców oraz ich głębokie mowy.

bg

Aby zrozumiał przypowieści, i wykłady ich, słowa mądrych i zagadki ich.

7
nbg

Bojaźń Boża jest początkiem oraz pierwiastkiem wiedzy, lecz głupcy pogardzają Mądrością i napomnieniem.

bg

Bojaźń Pańska jest początkiem umiejętności; ale głupi mądrością i ćwiczeniem gardzą.

8
nbg

Posłuchaj, Mój synu, napomnienia twojego ojca i nie zaniechaj nauki twojej matki.

bg

Słuchaj, synu mój! ćwiczenia ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.

9
nbg

Bo one są uroczym wieńcem dla twej głowy oraz zdobnym łańcuchem na twej szyi.

bg

Bo to przyda wdzięczności głowie twojej, i będzie łańcuchem kosztownym szyi twojej.

10
nbg

Mój synu, jeśli będą cię kusić grzesznicy – nie daj się uwieść.

bg

Synu mój! jeżliby cię namawiali grzesznicy, nie przyzwalaj.

11
nbg

Jeśli powiedzą: Pójdź z nami! Czyhamy na krew, bez przyczyny czatujemy na niewinnego.

bg

Jeźlićby rzekli: Pójdź z nami, czyhajmy na krew, zasadźmy się na niewinnego bez przyczyny;

12
nbg

Pochłoniemy ich żywcem jak Kraina Umarłych; ostatecznie, jak gdyby zstępujących do grobu.

bg

Pożremyż ich żywo, jako grób, a całkiem, jako zstępujących w dół;

13
nbg

Zdobędziemy wszelkie cenne mienie, nasze domy napełnimy łupem.

bg

Wszelkiej majętności kosztownej nabędziemy, napełnimy domy nasze korzyścią;

14
nbg

Wtedy będziesz miał między nami równy dział, jedna kasa będzie dla wszystkich.

bg

Rzuć między nas los twój; mieszek jeden wszyscy mieć będziemy.

15
nbg

Mój synu! Nie udawaj się z nimi w drogę, powstrzymuj swoją nogę od ich ścieżki!

bg

Synu mójâ nie chodźże z nimi w drogę; zawściągnij nogi twojej od ścieżek ich.

16
nbg

Gdyż ich nogi zdążają ku złemu oraz się śpieszą, by rozlać krew.

bg

Albowiem nogi ich ku złemu bieżą, i spieszą się na wylanie krwi.

17
nbg

Bo daremnie są zastawiane sidła przed oczami wszystkiego, co skrzydlate;

bg

Bo jako próżno zastawiają sieci przed oczyma wszelkiego ptaka skrzydlastego:

18
nbg

tak i ci czyhają na swoją własną krew, czatują na swoje własne życie.

bg

Tak i ci na krew swoję czyhają, a zasadzają się na duszę swoję.

19
nbg

Taki jest los wszystkich, którzy są żądni nieprawego zysku On zabiera ich własne życie.

bg

Takieć są ścieszki każdego czyhającego na zysk, który duszę pana swego odbiera.

20
nbg

Mądrość głośno woła na ulicy, na rynkach podnosi swój głos.

bg

Mądrość na dworzu woła, głos swój na ulicach wydaje.

21
nbg

Po zgiełkliwych rogach nawołuje, mówi przy wrotach bram, wszędzie w mieście wygłasza swoje mowy.

bg

W największym zgiełku woła, u wrót bram, w miastach powieści swoje opowiada, mówiąc:

22
nbg

Bezmyślni! Jak długo będziecie miłowali bezmyślność? Szydercy! Jak długo będziecie mieli upodobanie w szyderstwie; a nierozsądni będą nienawidzić poznania?

bg

Prostacy! dokądże się kochać będziecie w prostocie? a naśmiewcy pośmiewisko miłować będziecie? a głupi nienawidzieć umiejętności będziecie?

23
nbg

Nawróćcie się na Moje napomnienie. Oto rozleję przed wami Mego Ducha i zapoznam was z Moimi słowami.

bg

Nawróćcież się na karanie moje; oto wam wydam ducha mojego, a podam wam do znajomości słowa moje.

24
nbg

Ponieważ wołałem, a wyście się wzbraniali; wyciągałem Moją rękę, a nikt nie zważał.

bg

Ponieważem wołała, a nie chcieliście; wyciągałam rękę moję, a nie był, ktoby uważał;

25
nbg

Odrzucaliście wszelką Moją radę oraz nie zważaliście na Mą przestrogę.

bg

Owszem odrzuciliście wszystkę radę moję, a karności mojej nie chcieliście przyjąć;

26
nbg

Dlatego i Ja się pośmieję, gdy nadejdzie wasze nieszczęście; będę urągał, kiedy przypadnie na was trwoga.

bg

Przetoż ja w zginieniu waszem śmiać się będę, będę z was szydziła, gdy przyjdzie, czego się strachacie.

27
nbg

Kiedy przyjdzie na was jak burza, gdy jak wicher nadciągnie wasze nieszczęście, kiedy przyjdzie na was nędza i utrapienie.

bg

Gdy przyjdzie jako spustoszenie, czego się strachacie, i gdy zginienie wasze przypadnie jako wicher, gdy przyjdzie na was ucisk i utrapienie;

28
nbg

Wtedy będą Mnie wzywać, ale nie odpowiem; będą Mnie szukać, ale nie znajdą.

bg

Tedy mię wzywać będą, a nie nie wysłucham; szukać mię będą z poranku, a nie znajdą mię.

29
nbg

Dlatego, że w nienawiści mieli poznanie i nie upodobali sobie bojaźni WIEKUISTEGO.

bg

Przeto, iż mieli w nienawiści umiejętność, a bojaźni Pańskiej nie obrali sobie,

30
nbg

Nie chcieli wiedzieć o Mojej radzie i gardzili każdym Mym napomnieniem.

bg

Ani przestawali na radzie mijej, ale gardzili wszelką karnością moją:

31
nbg

Więc przyjdzie im spożywać z owoców swojego postępowania i nasycić się swoimi własnymi knowaniami.

bg

Przetoż będą używać owocu dróg swoich, a radami swemi nasyceni będą.

32
nbg

Bowiem bezmyślnych zabija ich własny upór, a spokój gubi głupców.

bg

Bo odwrócenie prostaków pozabija ich, a szczęście głupich wytraci ich.

33
nbg

Ale kto Mnie słucha – zamieszka bezpiecznie i będzie wolny od trwogi przed złem.

bg

Ale kto mię słucha, bezpiecznie mieszkać będzie, a będzie wolny od strachu złych rzeczy.