Nowa Biblia Gdańska
Przypowieści Salomona 1
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Przypowieści Salomona, syna Dawida, króla israelskiego.
Przypowieści Salomona, syna Dawidowego, króla Izraelskiego,
Przysłowia Salomona, syna Dawida, króla Izraela;
By poznawano mądrość i pouczanie, by pojmowano rozumne słowa.
Dla poznania mądrości i ćwiczenia, ku wyrozumieniu powieści roztropnych;
Do poznania mądrości i karności, do zrozumienia słów roztropnych;
Aby przyswajano sobie przestrogę, która wpaja do rozumu sprawiedliwość, Prawo i sąd;
Dla pojęcia ćwiczenia w rozumie, w sprawiedliwości, w sądzie i w prawości;
Do zdobycia pouczenia w mądrości, w sprawiedliwości, w sądzie i w prawości;
by prostym nadać roztropności, a młodzieńcowi poznanie oraz rozwagę.
Dla podania prostakom ostrożności, młodemu umiejętności, i opatrzności.
Do udzielenia prostym rozwagi, a młodemu wiedzy i roztropności.
Mądry posłucha, a więc pomnoży swoją wiedzę, a rozsądny pozyska sterowność.
Tych gdy mądry słuchać będzie, przybędzie mu nauki, a roztropny w radach opatrzniejszy będzie,
Mądry posłucha i przybędzie mu wiedzy, a rozumny nabędzie rad;
By zrozumiano przypowieść i przenośnię, orzeczenia mędrców oraz ich głębokie mowy.
Aby zrozumiał przypowieści, i wykłady ich, słowa mądrych i zagadki ich.
Aby rozumieć przysłowia i ich wykładnię, słowa mądrych i ich zagadki.
Bojaźń Boża jest początkiem oraz pierwiastkiem wiedzy, lecz głupcy pogardzają Mądrością i napomnieniem.
Bojaźń Pańska jest początkiem umiejętności; ale głupi mądrością i ćwiczeniem gardzą.
Bojaźń PANA jest początkiem wiedzy, ale głupcy gardzą mądrością i karnością.
Posłuchaj, Mój synu, napomnienia twojego ojca i nie zaniechaj nauki twojej matki.
Słuchaj, synu mój! ćwiczenia ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.
Synu mój, słuchaj pouczenia swego ojca i nie odrzucaj nauki swojej matki;
Bo one są uroczym wieńcem dla twej głowy oraz zdobnym łańcuchem na twej szyi.
Bo to przyda wdzięczności głowie twojej, i będzie łańcuchem kosztownym szyi twojej.
Bo one będą wdzięczną ozdobą na twojej głowie i kosztownym łańcuchem na szyi.
Mój synu, jeśli będą cię kusić grzesznicy – nie daj się uwieść.
Synu mój! jeżliby cię namawiali grzesznicy, nie przyzwalaj.
Synu mój, jeśli grzesznicy cię namawiają, nie pozwalaj.
Jeśli powiedzą: Pójdź z nami! Czyhamy na krew, bez przyczyny czatujemy na niewinnego.
Jeźlićby rzekli: Pójdź z nami, czyhajmy na krew, zasadźmy się na niewinnego bez przyczyny;
Jeśli mówią: Chodź z nami, czyhajmy na krew, zaczajmy się na niewinnego bez powodu;
Pochłoniemy ich żywcem jak Kraina Umarłych; ostatecznie, jak gdyby zstępujących do grobu.
Pożremyż ich żywo, jako grób, a całkiem, jako zstępujących w dół;
Pożremy ich żywcem jak grób, całych, jak zstępujących do dołu;
Zdobędziemy wszelkie cenne mienie, nasze domy napełnimy łupem.
Wszelkiej majętności kosztownej nabędziemy, napełnimy domy nasze korzyścią;
Znajdziemy wszelkie kosztowności, napełnimy swoje domy łupem;
Wtedy będziesz miał między nami równy dział, jedna kasa będzie dla wszystkich.
Rzuć między nas los twój; mieszek jeden wszyscy mieć będziemy.
Dziel z nami swój los; miejmy wszyscy jedną sakiewkę.
Mój synu! Nie udawaj się z nimi w drogę, powstrzymuj swoją nogę od ich ścieżki!
Synu mójâ nie chodźże z nimi w drogę; zawściągnij nogi twojej od ścieżek ich.
Synu mój, nie wyruszaj z nimi w drogę; powstrzymaj swoją nogę od ich ścieżki.
Gdyż ich nogi zdążają ku złemu oraz się śpieszą, by rozlać krew.
Albowiem nogi ich ku złemu bieżą, i spieszą się na wylanie krwi.
Ich nogi bowiem biegną do zła i spieszą się do przelania krwi.
Bo daremnie są zastawiane sidła przed oczami wszystkiego, co skrzydlate;
Bo jako próżno zastawiają sieci przed oczyma wszelkiego ptaka skrzydlastego:
Na próżno zastawia się sieci na oczach wszelkiego ptactwa.
tak i ci czyhają na swoją własną krew, czatują na swoje własne życie.
Tak i ci na krew swoję czyhają, a zasadzają się na duszę swoję.
Oni też czyhają na własną krew, czają się na własne życie.
Taki jest los wszystkich, którzy są żądni nieprawego zysku On zabiera ich własne życie.
Takieć są ścieszki każdego czyhającego na zysk, który duszę pana swego odbiera.
Takie są ścieżki każdego, który jest chciwy zysku; swojemu właścicielowi taki zysk odbiera życie.
Mądrość głośno woła na ulicy, na rynkach podnosi swój głos.
Mądrość na dworzu woła, głos swój na ulicach wydaje.
Mądrość woła na dworze, podnosi swój głos na ulicach.
Po zgiełkliwych rogach nawołuje, mówi przy wrotach bram, wszędzie w mieście wygłasza swoje mowy.
W największym zgiełku woła, u wrót bram, w miastach powieści swoje opowiada, mówiąc:
Woła w największym zgiełku, u wrót bram, w mieście wygłasza swoje słowa:
Bezmyślni! Jak długo będziecie miłowali bezmyślność? Szydercy! Jak długo będziecie mieli upodobanie w szyderstwie; a nierozsądni będą nienawidzić poznania?
Prostacy! dokądże się kochać będziecie w prostocie? a naśmiewcy pośmiewisko miłować będziecie? a głupi nienawidzieć umiejętności będziecie?
Jak długo, prości, będziecie kochać głupotę, szydercy lubować się w swoim szyderstwie, a głupi nienawidzić wiedzy?
Nawróćcie się na Moje napomnienie. Oto rozleję przed wami Mego Ducha i zapoznam was z Moimi słowami.
Nawróćcież się na karanie moje; oto wam wydam ducha mojego, a podam wam do znajomości słowa moje.
Nawróćcie się na moje upomnienie; oto wyleję na was mojego ducha, oznajmię wam moje słowa.
Ponieważ wołałem, a wyście się wzbraniali; wyciągałem Moją rękę, a nikt nie zważał.
Ponieważem wołała, a nie chcieliście; wyciągałam rękę moję, a nie był, ktoby uważał;
Ponieważ wołałam, a odmawialiście; wyciągałam rękę, a nikt nie zważał;
Odrzucaliście wszelką Moją radę oraz nie zważaliście na Mą przestrogę.
Owszem odrzuciliście wszystkę radę moję, a karności mojej nie chcieliście przyjąć;
Owszem, odrzuciliście całą moją radę i nie chcieliście przyjąć mojego upomnienia;
Dlatego i Ja się pośmieję, gdy nadejdzie wasze nieszczęście; będę urągał, kiedy przypadnie na was trwoga.
Przetoż ja w zginieniu waszem śmiać się będę, będę z was szydziła, gdy przyjdzie, czego się strachacie.
Dlatego będę się śmiać z waszego nieszczęścia, będę szydzić z was, gdy przyjdzie to, czego się boicie.
Kiedy przyjdzie na was jak burza, gdy jak wicher nadciągnie wasze nieszczęście, kiedy przyjdzie na was nędza i utrapienie.
Gdy przyjdzie jako spustoszenie, czego się strachacie, i gdy zginienie wasze przypadnie jako wicher, gdy przyjdzie na was ucisk i utrapienie;
Gdy nadejdzie jak spustoszenie to, czego się boicie, i gdy wasze nieszczęście nadciągnie jak wicher, gdy nadejdzie na was ucisk i cierpienie;
Wtedy będą Mnie wzywać, ale nie odpowiem; będą Mnie szukać, ale nie znajdą.
Tedy mię wzywać będą, a nie nie wysłucham; szukać mię będą z poranku, a nie znajdą mię.
Wtedy będą mnie wzywać, a nie wysłucham; będą mnie szukać pilnie, lecz mnie nie znajdą.
Dlatego, że w nienawiści mieli poznanie i nie upodobali sobie bojaźni WIEKUISTEGO.
Przeto, iż mieli w nienawiści umiejętność, a bojaźni Pańskiej nie obrali sobie,
Bo znienawidzili wiedzę i nie wybrali bojaźni PANA;
Nie chcieli wiedzieć o Mojej radzie i gardzili każdym Mym napomnieniem.
Ani przestawali na radzie mijej, ale gardzili wszelką karnością moją:
Ani nie chcieli mojej rady, ale gardzili każdym moim upomnieniem.
Więc przyjdzie im spożywać z owoców swojego postępowania i nasycić się swoimi własnymi knowaniami.
Przetoż będą używać owocu dróg swoich, a radami swemi nasyceni będą.
Dlatego spożyją owoc swoich dróg i będą nasyceni swymi radami.
Bowiem bezmyślnych zabija ich własny upór, a spokój gubi głupców.
Bo odwrócenie prostaków pozabija ich, a szczęście głupich wytraci ich.
Bo odstępstwo prostych zabije ich i szczęście głupich zgubi ich.
Ale kto Mnie słucha – zamieszka bezpiecznie i będzie wolny od trwogi przed złem.
Ale kto mię słucha, bezpiecznie mieszkać będzie, a będzie wolny od strachu złych rzeczy.
Ale kto mnie słucha, będzie mieszkać bezpiecznie i będzie wolny od strachu przed złem.