Nowa Biblia Gdańska
Przypowieści Salomona 21
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Serce króla jest w ręku WIEKUISTEGO, tak jak potoki wody; kieruje nim, dokądkolwiek Mu się podoba.
Serce królewskie jest w ręce Pańskiej jako potoki wód; kędy chce, nakłoni je.
Człowiek uważa za prostą każdą swoją drogę, ale to WIEKUISTY jest tym, który waży serca.
Wszelka droga człowieka prosta jest przed oczyma jego; ale Pan, jest który serca waży.
Milsze jest dla WIEKUISTEGO pełnienie sprawiedliwości i słuszności – niż rzeźne ofiary.
Czynić sprawiedliwość i sąd, bardziej się Panu podoba, niżeli ofiara.
Wyniosłość oczu i nadętość serca – ta rola niegodziwych sama już jest winą.
Wyniosłość oczu i nadętość serca, i oranie niepobożnych są grzechem.
Zamysły skrzętnego prowadzą do dostatku; a każdy, kto się gorączkuje, dochodzi tylko do nędzy.
Myśli pracowitego pewne dostatki przynoszą; ale każdego skwapliwego przynoszą pewną nędzę.
Skarby zdobyte kłamliwym językiem są jak ulotne tchnienie tych, co szukają śmierci.
Zebrane skarby językiem kłamliwym są marnością pomijającą tych, którzy szukają śmierci.
Łupiestwo niegodziwych pociągnie ich za sobą; bo wzbraniają się pełnić słuszność.
Drapiestwo niezbożnych potrwoży ich; bo nie chcieli czynić to, co było sprawiedliwego.
Kręta jest droga wyrodnego człowieka; a czystego – prawą jest jego działalność.
Mąż, którego droga przewrotna, obcym jest; ale sprawa czystego jest prosta.
Lepiej mieszkać na okapie dachu, niż we wspólnym domu ze swarliwą kobietą.
Lepiej jest mieszkać w kącie pod dachem, niżeli z żoną swarliwą w domu przestronnym.
Dusza niegodziwca łaknie złego; nie znajdzie u niego zmiłowania nawet własny towarzysz.
Dusza niezbożnego pragnie złego, a przyjaciel jego nie bywa wdzięczny w oczach jego.
Gdy nakłada się karę na szydercę – kiep nabiera rozumu; a gdy się naucza mądrego nabywa on doświadczenia.
Gdy karzą naśmiewcę, prostak mędrszym bywa; a gdy roztropnie postępują z mądrym, przyjmuje naukę.
Sprawiedliwy zastanawia się nad domem niegodziwego, kiedy On wtrąci niegodziwych w niedolę.
Bóg daje przestrogę sprawiedliwemu na domie niezbożnika, który podwraca niezbożnych dla złości ich.
Kto zatyka swe ucho na wołanie biednego – ten sam będzie wołał i nie znajdzie posłuchu.
Kto zatula ucho swe na wołanie ubogiego, i on sam będzie wołał, a nie będzie wysłuchany.
Skryty dar uśmierza gniew, a datek w zanadrzu silną zapalczywość.
Dar potajemnie dany uśmierza zapalczywość, i upominek w zanadrza włożony gniew wielki uspokaja.
Dla sprawiedliwego radością jest spełnić sprawiedliwość; lecz zgrozą dla złoczyńców.
Radość się mnoży sprawiedliwemu, gdy się sąd odprawuje; ale strach tym, którzy czynią nieprawość.
Człowiek, który zbacza z drogi rozsądku, niedługo spocznie w zgromadzeniu cieni.
Człowiek błądzący z drogi mądrości w zebraniu umarłych odpoczywać będzie.
Kto lubuje się w rozkoszach – wpada w niedostatek; nie wzbogaci się ten, co miłuje wino oraz olejki.
Mąż, który dobrą myśl miłuje, staje się ubogim; a kto miłuje wino i olejki, nie zbogaci się.
Okupem za sprawiedliwego będzie niegodziwy, a za prawych – oszust.
Niezbożnik będzie okupem za sprawiedliwego, a za uprzejmych przewrotnik.
Lepiej zamieszkać w pustej ziemi, niż z kobietą swarliwą i złośliwą.
Lepiej mieszkać w ziemi pustej, niż z żoną swarliwą i gniewliwą.
W siedzibie mędrca jest drogocenny skarb i oliwa, a głupi człowiek go marnuje.
Skarb pożądany i olej są w przybytku mądrego; ale głupi człowiek pożera go.
Kto podąża za sprawiedliwością i miłosierdziem – znajduje życie, sprawiedliwość i cześć.
Kto naśladuje sprawiedliwości i miłosierdzia, znajduje żywot, sprawiedliwość i sławę.
Mędrzec nachodzi miasto mocarzy oraz burzy warownię, na której polegało.
Mądry ubiega miasto mocarzy, a burzy potęgę ufności ich.
Kto strzeże ust oraz swojego języka – ochrania od utrapień swoje życie.
Kto strzeże ust swoich i języka swego, strzeże od ucisków duszy swojej.
Butny i zuchwały, zwany szydercą, działa w szale pychy.
Hardego i pysznego imię jest naśmiewca, który wszysko poniewoli i z pychą czyni.
Pożądliwość próżniaka go zabija, bo jego ręce wzdragają się, by pracować,
Leniwego żądość zabija; bo ręce jego robić nie chcą.
a nieustannie pała on pożądliwością; zaś sprawiedliwy użycza i nie szczędzi.
Każdego dnia pała pożądliwością; ale sprawiedliwy udziela, a nie szczędzi.
Ofiara niegodziwego jest ohydą, zwłaszcza gdy ją składa za sprośny czyn.
Ofiara niepobożnych jest obrzydliwością , a dopieroż gdyby ją w grzechu ofiarował.
Kłamliwy świadek zginie; kto jednak świadczy, co słyszał – będzie statecznie mówił.
Świadek fałszywy zaginie; ale mąż dobry to, co słyszy, statecznie mówić będzie.
Niegodziwy człowiek czyni zuchwałym swe oblicze, zaś prawy prostuje swoje postępowanie.
Mąż niezbożny zatwardza twarz swoję; ale uprzejmy sam sprawuje drogę swoję.
Nie ma mądrości, rozumu, ani rady wobec WIEKUISTEGO.
Niemasz mądrości, ani rozumu, ani rady przeciwko Panu.
Rumak został przygotowany na dzień boju, ale zwycięstwo przychodzi od WIEKUISTEGO.
Konia gotują na dzień bitwy; ale od Pana jest wybawienie.