Nowa Biblia Gdańska

Przypowieści Salomona 30

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Słowa Agura, syna Jaki, z Masy; oświadczenie mowy tego męża do Ityela i Uchala.

bg

Te są słowa Agóra, syna Jakiego, i zebranie mów tegoż męża do Ityjela, do Ityjela i Uchala.

2
nbg

Zaprawdę, ja jestem bardziej niedoświadczony, niż którykolwiek mąż i nie posiadam nawet rozumu pospolitego człowieka.

bg

Zaistem jest głupszy nad innych, a rozumu człowieczego nie mam.

3
nbg

Nie nauczyłem się też mądrości, więc jak miałbym posiadać wiedzę o Świętym?

bg

I nie nauczyłem się mądrości, a umiejętności świętych nie umiem.

4
nbg

Kto wstąpił do niebios i zeszedł? Kto zebrał wiatr w swoje garście? Kto zgarnął wody do szaty? Kto utwierdził wszystkie krańce ziemi? Jakie jest Jego Imię, albo jakie jest Imię Jego Syna – jeśli to wiesz!

bg

Któż wstąpił na niebo, i zasię zstąpił? któż zgromadził wiatr do garści swych? Któż zagarnął wody do szaty swej? któż utwierdził wszystkie kończyny ziemi? Cóż za imię jego? i co za imię syna jego? Wieszże?

5
nbg

Każde słowo Boga jest przeczyste; On jest tarczą dla tych, którzy się chronią do Niego.

bg

Wszelka mowa Boża jest czysta; on jest tarczą tym, którzy ufają w nim.

6
nbg

Nie dodawaj nic do Jego słów, by cię nie pociągnął do odpowiedzialności i abyś nie okazał się kłamcą.

bg

Nie przydawaj do słów jego, aby cię nie karał, a byłbyś znaleziony w kłamstwie.

7
nbg

Zanim umrę, żądam od Ciebie dwóch rzeczy; nie odmawiaj mi ich:

bg

Dwóch rzecz żądam od ciebie, nie odmawiajże mi pierwej niż umrę.

8
nbg

Oddal ode mnie fałsz oraz słowo kłamstwa; nie dawaj mi ubóstwa, ani bogactwa; użycz mi mego chleba powszedniego.

bg

Marność i słowo kłamliwe oddal odemnie; ubóstwa i bogactwa nie dawaj mi; żyw mię tylko pokarmem według potrzeby mojej;

9
nbg

Abym będąc za syty nie zaparł się i powiedział: Kto to jest WIEKUISTY? Czy też będąc za biedny – nie kradł i nie targnął się na Imię mojego Boga.

bg

Abym snać nasyconym będąc nie zaprzał się ciebie, i nie rzekł: Któż jest Pan? Albo zubożawszy żebym nie kradł, i nie brał nadaremno imienia Boga mego.

10
nbg

Nie spotwarzaj sługi przed jego panem, by cię ów sługa nie przeklął, a ty byś za to pokutował.

bg

Nie podwodź na sługę przed Panem jego, być snać nie złorzeczył, a ty abyś nie zgrzeszył.

11
nbg

Biada pokoleniu, które złorzeczy swemu ojcu i nie błogosławi swej matce;

bg

Jest rodzaj, który ojcu swemu złorzeczy, a matce swojej nie błogosławi.

12
nbg

pokoleniu czystemu w swoich oczach, które jest nieumyte ze swych brudów;

bg

Jest rodzaj, który się zda sobie być czystym, choć od plugastwa swego nie jest omyty.

13
nbg

pokoleniu, które wysoko trzyma swoje oczy oraz podnosi w górę swe rzęsy;

bg

Jest rodzaj, którego są wyniosłe oczy, i powieki jego wywyższone są.

14
nbg

pokoleniu, którego zęby są jak miecze, a kły jak noże, by wyżreć biednych z kraju oraz ubogich spośród ludzi!

bg

Jest rodzaj, którego zęby są jako miecze, a trzonowe zęby jego jako noże na pożarcie ubogich na ziemi, a nędzników między ludźmi.

15
nbg

Od Aluki. Dwie niewiasty: Dawaj, dawaj! Trzy – nie mogą być nasycone; cztery – nigdy nie powiedzą: Dosyć!

bg

Pijawka ma dwie córki, które mówią: Przynieś, przynieś.Trzy rzeczy są, które nie bywają nasycone, owszem cztery, które nie mówią: Dosyć.

16
nbg

Kraina Umarłych, niepłodne łono, ziemia nienasycona wodą oraz ogień, nigdy nie mówią: Dosyć!

bg

Grób, i żywot niepłodny, ziemia też nie bywa nasycona wodą, a ogień nie mówi: Dosyć.

17
nbg

Oko, które wyśmiewa ojca i gardzi posłuszeństwem wobec matki – niech je wykłują kruki z nad strumienia oraz wyżrą młode orlęta.

bg

Oko, które się naśmiewa z ojca, i wzgardza posłuszeństwem macierzyńskiem, wykłują kruki u potoków, i orlęta je wyjedzą.

18
nbg

Trzy rzeczy są dla mnie zbyt dziwne, a nawet cztery, których nie pojmuję:

bg

Te trzy rzeczy są ukryte przedemną, owszem cztery, których nie wiem:

19
nbg

Ślad orła pod niebem, ślad węża na skale, ślad okrętu wśród morza oraz ślad mężczyzny do niewiasty.

bg

Drogi orlej na powietrzu, drogi wężowej na skale, drogi okrętowej w pośród morza, i drogi mężowej z panną.

20
nbg

Taką jest droga wiarołomnej kobiety: Zjada, obciera usta i mówi: Nie popełniłam nieprawości!

bg

Takać jest droga niewiasty cudzołożącej: je, a uciera usta swoje, i mówi: Nie popełniłam złego uczynku.

21
nbg

Pod trzema rzeczami ziemia drży, a pod czterema nie może wytrzymać:

bg

Dla trzech rzeczy porusza się ziemia, owszem dla czterech, których znieść nie może:

22
nbg

Pod niewolnikiem, który zostaje królem; pod nikczemnikiem, który jest syty chleba;

bg

Dla sługi, kiedy panuje, i dla głupiego, kiedy się nasyci chleba;

23
nbg

pod nienawidzącą, gdy jeszcze idzie za mąż i służebnicą, gdy odziedzicza po swej pani.

bg

Dla przemierzłej niewiasty, kiedy za mąż idzie, i dla dziewki, kiedy dziedziczy po pani swojej.

24
nbg

Są na ziemi cztery drobne istoty, a jednak przemądre:

bg

Teć są cztery rzeczy najmniejsze na ziemi, wszakże są mędrsze nad mędrców:

25
nbg

Mrówki – lud bezsilny, co latem przygotowuje swoją żywność;

bg

Mrówki, huf słaby, które sobie jednak w lecie gotują pokarm swój;

26
nbg

góralki – lud słaby, a jednak w skale urządza swoje mieszkania;

bg

Króliki, twór słaby, którzy jednak budują w skale dom swój;

27
nbg

szarańcza, która nie ma króla, a jednak cała występuje w szyku;

bg

Szarańcze króla nie mają, a wszakże wszystkie hufami wychodzą;

28
nbg

jaszczurka, którą możesz złapać ręką, a jednak przebywa w królewskich pałacach.

bg

Pająk rękoma robi, a bywa w pałacach królewskich.

29
nbg

Są trzy stworzenia, które wspaniale kroczą; cztery, co mają wspaniały chód:

bg

Te trzy rzeczy są, które wspaniale chodzą, owszem cztery, które zmężyle chodzą:

30
nbg

Lew – mocarz pomiędzy zwierzętami, który nie cofa się przed nikim;

bg

Lew najmocniejszy między zwierzętami, który przed nikim nie ustępuje:

31
nbg

rumak opasany w biodrach; kozioł, i król, któremu nikt się nie oprze.

bg

Koń na biodrach przepasany, i kozieł, i król, przeciw któremu żaden nie powstaje.

32
nbg

Jeżeli byłeś głupim – wywyższając się, chodź z namysłem, z ręką na ustach.

bg

Jeźliś głupio uczynił, gdyś się wynosił, albo jeźliś źle myślił, połóżże rękę na usta.

33
nbg

Jak ten, co ubija mleko i wydobywa masło; bo ten, co wygniata nos i wydobywa krew – wygniata kłótnię i wydobywa gniew.

bg

Kto tłucze śmietanę, wybija masło; a kto bardzo nos wyciera, wyciska krew; tak kto wzbudza gniew, wszczyna zwadę.