Nowa Biblia Gdańska

Księga Psalmów 104

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Uwielbiaj WIEKUISTEGO moja duszo! WIEKUISTY, mój Boże, Ty jesteś bardzo wielki, przyodziałeś się majestatem i wspaniałością.

bg

Błogosław, duszo moja! Panu. Panie, Boże mój! wielceś jest wielmożnym; chwałę i ozdobę przyoblokłeś.

kjv

Bless the LORD, O my soul. O LORD my God, thou art very great; thou art clothed with honour and majesty.

2
nbg

Odziewasz się światłem jak szatą, rozpościerasz niebiosa jak zasłonę.

bg

Przyodziałeś się światłością jako szatą; rozciągnąłeś niebiosa jako oponę.

kjv

Who coverest thyself with light as with a garment: who stretchest out the heavens like a curtain:

3
nbg

Twoje górne sklepienia pokrywasz wodami, Twym wozem czynisz obłoki i unosisz się na skrzydłach wiatru.

bg

Któryś zasklepił na wodach pałace swoje; który używasz obłoków miasto wozów; który chodzisz na skrzydłach wiatrowych;

kjv

Who layeth the beams of his chambers in the waters: who maketh the clouds his chariot: who walketh upon the wings of the wind:

4
nbg

Wichry czynisz Twoimi posłańcami, a Twoimi sługami gorejące płomienie.

bg

Który czynisz duchy posłami swymi; ty czynisz sługi swe ogniem pałającym.

kjv

Who maketh his angels spirits; his ministers a flaming fire:

5
nbg

Utwierdziłeś ziemię na jej podstawach nie zachwieje się na wieki wieków.

bg

Ugruntowałeś ziemię na słupach jej, tak, że się nie poruszy na wieki wieczne.

kjv

Who laid the foundations of the earth, that it should not be removed for ever.

6
nbg

Otchłań zakryła się jak szatą, wody stanęły nad górami.

bg

Przepaścią jako szatą przyodziałeś ją był, tak, że wody stały nad górami.

kjv

Thou coveredst it with the deep as with a garment: the waters stood above the mountains.

7
nbg

Na Twoją groźbę uciekły i na Twój piorunujący głos pomknęły.

bg

Na zgromienie twojerozbiegły się, a na głos pogromu twego prędko zuciekały.

kjv

At thy rebuke they fled; at the voice of thy thunder they hasted away.

8
nbg

Wzniosły się ponad góry, a doliny zstąpiły do miejsca, które im ustanowiłeś.

bg

Wstąpiły góry, zniżyły się doliny na miejsce, któreś im założył.

kjv

They go up by the mountains; they go down by the valleys unto the place which thou hast founded for them.

9
nbg

Ty wytyczyłeś granicę, by jej nie przekroczyły; by nie wróciły, aby pokryć ziemię.

bg

Zamierzyłeś im kres, aby go nie przestępowały, ani się wracały na okrycie ziemi.

kjv

Thou hast set a bound that they may not pass over; that they turn not again to cover the earth.

10
nbg

Ty rozprowadzasz źródła po dolinach, więc się toczą między górami.

bg

Który wypuszczasz źródła po dolinach, aby płynęły między górami,

kjv

He sendeth the springs into the valleys, which run among the hills.

11
nbg

Dają napój wszystkim dzikim zwierzętom, z nich leśne osły gaszą swe pragnienie.

bg

A napój dawały wszystkiemu zwierzowi polnemu; a z nich gaszą leśne osły pragnienie swoje.

kjv

They give drink to every beast of the field: the wild asses quench their thirst.

12
nbg

Ponad nimi mieszka ptactwo nieba i z gałęzi wydaje głos.

bg

Przy nich mieszka ptastwo niebieskie, a z pośród gałązek głos wydaje.

kjv

By them shall the fowls of the heaven have their habitation, which sing among the branches.

13
nbg

Z Twoich sklepień zraszasz góry a ziemia nasyca się owocem Twoich dzieł.

bg

Który pokrapiasz góry z pałaców swoich, aby się z owoców spraw twoich nasycała ziemia.

kjv

He watereth the hills from his chambers: the earth is satisfied with the fruit of thy works.

14
nbg

Wyprowadzasz trawę dla bydła i rośliny na użytek człowieka, aby z ziemi wydobył chleb.

bg

Za twoją sprawą rośnie trawa dla bydła, a zioła na pożytek człowieczy; ty wywodzisz chleb z ziemi:

kjv

He causeth the grass to grow for the cattle, and herb for the service of man: that he may bring forth food out of the earth;

15
nbg

I by wino rozweselało serca ludzi, ich oblicze jaśniało od oliwy, a chleb posilał wnętrze człowieka.

bg

I wino, które uwesela serce człowiecze, od którego się lśni twarz jako od oleju; i chleb, który zatrzymuje żywot ludzki.

kjv

And wine that maketh glad the heart of man, and oil to make his face to shine, and bread which strengtheneth man's heart.

16
nbg

Napojone są drzewa WIEKUISTEGO, cedry Libanu, które zasadził.

bg

Nasycone bywają i drzewa Pańskie, i cedry Libanu, których nasadził;

kjv

The trees of the LORD are full of sap; the cedars of Lebanon, which he hath planted;

17
nbg

Na nich gnieżdżą się ptaki; bocian, którego domem są cyprysy.

bg

Na których ptaki gniazda swe mają, i bocian na jedlinach ma dom swój.

kjv

Where the birds make their nests: as for the stork, the fir trees are her house.

18
nbg

Wysokie góry dla kozic, skały schronienia dla królików.

bg

Góry wysokie dzikim kozom, a skały są ucieczką królikom.

kjv

The high hills are a refuge for the wild goats; and the rocks for the conies.

19
nbg

Ustanowił księżyc na pewne czasy, a słońcu wyznaczył jego zachód.

bg

Uczynił miesiąc dla pewnych czasów, a słońce zna zachód swój.

kjv

He appointed the moon for seasons: the sun knoweth his going down.

20
nbg

Ty sprawiasz ciemność i nastaje noc, w niej poruszają się wszelkie dzikie zwierzęta lasu.

bg

Przywodzisz ciemność, i bywa noc, w którą wychodzą wszystkie zwierzęta leśne.

kjv

Thou makest darkness, and it is night: wherein all the beasts of the forest do creep forth.

21
nbg

Lwięta ryczą o żer, od Boga żądając swojego pożywienia.

bg

Lwięta ryczą do łupu, i szukają od Boga pokarmu swego.

kjv

The young lions roar after their prey, and seek their meat from God.

22
nbg

Kiedy zajaśnieje słońce ustępują i zalegają w swoich kniejach.

bg

Lecz gdy słońce wznijdzie, zaś się zgromadzają, i w jamach swoich kładą się.

kjv

The sun ariseth, they gather themselves together, and lay them down in their dens.

23
nbg

A człowiek wychodzi do swej pracy, do swojej roboty do wieczora.

bg

Tedy wychodzi człowiek do roboty swojej, i do pracy swojej aż do wieczora.

kjv

Man goeth forth unto his work and to his labour until the evening.

24
nbg

Jak liczne są Twoje dzieła, WIEKUISTY, wszystkie urządziłeś w mądrości, ziemia jest pełną Twych własności.

bg

O jakoż wielkie są sprawy twoje, Panie! te wszystkie mądrześ uczynił, a napełniona jest ziemia bogactwem twojem.

kjv

O LORD, how manifold are thy works! in wisdom hast thou made them all: the earth is full of thy riches.

25
nbg

To wielkie morze, rozległe na wszystkie strony; gdzie są płazy bez liczby, zwierzęta duże i małe.

bg

W morzu zaś wielkiem i bardzo szerokiem, tam są płazy, którym nie masz liczby, i zwierzęta małe i wielkie.

kjv

So is this great and wide sea, wherein are things creeping innumerable, both small and great beasts.

26
nbg

Tam krążą okręty oraz potwór, którego Ty stworzyłeś, aby się w nim rozkoszował.

bg

Po niem okręty przechodzą, i wieloryb, któregoś ty stworzył, aby w niem igrał.

kjv

There go the ships: there is that leviathan, whom thou hast made to play therein.

27
nbg

Wszystko to spogląda ku Tobie, byś im na czas udzielił strawy.

bg

Wszystko to na cię oczekuje, abyś im dał pokarm czasu swego.

kjv

These wait all upon thee; that thou mayest give them their meat in due season.

28
nbg

Gdy im dajesz zbierają; otwierasz Twoją dłoń a nasycają się dostatkiem.

bg

Gdy im dajesz, zbierają; gdy otwierasz rękę twoję, nasycone bywają dobremi rzeczami.

kjv

That thou givest them they gather: thou openest thine hand, they are filled with good.

29
nbg

Ukrywasz Twoje oblicze a ogarnia je trwoga; odbierasz im ducha umierają oraz wracają do swego prochu.

bg

Lecz gdy ukrywasz oblicze twoje, trwożą sobą; gdy odbierasz ducha ich, giną, i w proch się swój obracają.

kjv

Thou hidest thy face, they are troubled: thou takest away their breath, they die, and return to their dust.

30
nbg

Wioniesz Twym tchnieniem i się odradzają, odnawiasz oblicze ziemi.

bg

Gdy wysyłasz ducha twego, stworzone bywają, i odnawiasz oblicze ziemi.

kjv

Thou sendest forth thy spirit, they are created: and thou renewest the face of the earth.

31
nbg

Niech WIEKUISTEMU będzie chwała na wieki, niech BÓG raduje się Swoimi stworzeniami.

bg

Niechajże będzie chwała Pańska na wieki; niech się rozweseli Pan w sprawach swoich.

kjv

The glory of the LORD shall endure for ever: the LORD shall rejoice in his works.

32
nbg

Kiedy spojrzy na ziemię ona zadrży; dotknie się gór a zadymią.

bg

On gdy wejrzy na ziemię, zadrży; dotknie się gór, a zakurzą się.

kjv

He looketh on the earth, and it trembleth: he toucheth the hills, and they smoke.

33
nbg

Póki życia będą śpiewał WIEKUISTEMU oraz wysławiał Boga dopóki istnieję.

bg

Będę śpiewał Panu za żywota mego; będę śpiewał Bogu memu, póki mię staje.

kjv

I will sing unto the LORD as long as I live: I will sing praise to my God while I have my being.

34
nbg

Oby Mu miłą była moja mowa, a ja będę się cieszył przy WIEKUISTYM.

bg

O nim będzie wdzięczna mowa moja, a ja się rozweselę w Panu.

kjv

My meditation of him shall be sweet: I will be glad in the LORD.

35
nbg

Oby grzesznicy zniknęli z ziemi i niegodziwych już nie było. Wielbij moja duszo WIEKUISTEGO. Halleluja!

bg

Oby byli wytraceni grzesznicy z ziemi, a niezbożnych aby już nie było! Błogosław, duszo moja! Panu. Halleluja.

kjv

Let the sinners be consumed out of the earth, and let the wicked be no more. Bless thou the LORD, O my soul. Praise ye the LORD.