Nowa Biblia Gdańska
Księga Psalmów 105
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Chwalcie WIEKUISTEGO, wołajcie Jego Imię, głoście pomiędzy ludźmi Jego dzieła.
Wysławiajcie Pana; ogłaszajcie imię jego; opowiadajcie między narodami sprawy jego.
Wysławiajcie PANA, wzywajcie jego imienia, opowiadajcie jego dzieła wśród narodów.
Śpiewajcie Mu, przygrywajcie Mu, rozpamiętujcie wszystkie Jego cuda.
Śpiewajcie mu, śpiewajcie mu psalmy, rozmawiajcie o wszystkich cudach jego.
Śpiewajcie mu, śpiewajcie mu psalmy, rozmawiajcie o wszystkich jego cudach.
Chlubcie się Jego świętym Imieniem, niech się raduje serce tych, którzy pragną BOGA.
Chlubcie się imieniem świętem jego; niech się weseli serce szukających Pana.
Chlubcie się jego świętym imieniem, niech się weseli serce szukających PANA.
Badajcie WIEKUISTEGO oraz Jego wspaniałość, wciąż szukajcie Jego oblicza.
Szukajcież Pana i mocy jego; szukajcie oblicza jego zawsze.
Szukajcie PANA i jego mocy, szukajcie zawsze jego oblicza.
Wspominajcie cuda, które dokonał, znaki oraz wyroki Jego ust.
Przypominajcie sobie dziwy jego, które czynił, cuda jego i sądy ust jego.
Przypominajcie sobie dzieła, które czynił; jego cuda i wyroki jego ust.
Rodzie Abrahama Jego sługi; synowie Jakóba Jego wybrańcy!
Wy nasienie Abrahama, sługi jego! Wy synowie Jakóbowi, wybrani jego!
Wy, potomkowie Abrahama, jego słudzy; wy, synowie Jakuba, jego wybrańcy!
On jest prawdziwym Bogiem, nasz WIEKUISTY, Jego sądy na całej ziemi.
Onci jest Pan, Bóg nasz, po wszystkiej ziemi sądy jego.
On jest PANEM, naszym Bogiem, jego sądy po całej ziemi.
Wiecznie pamięta Swe przymierze; słowa, które ustanowił tysiącom pokoleń.
Pamięta wiecznie na przymierze swoje: na słowo, które przykazał aż do tysiącznego pokolenia;
Pamięta wiecznie o swoim przymierzu; o słowie, które nakazał po tysiąc pokoleń;
To, które zawarł z Abrahamem oraz Swoją przysięgę daną Is'hakowi.
Które postanowił z Abrahamem, i na przysięgę swą uczynioną Izaakowi.
O przymierzu, które zawarł z Abrahamem, i o przysiędze złożonej Izaakowi.
Ustanowił Jakóbowi za ustawę, a Israelowi za umowę wieczną.
Bo je postanowił Jakóbowi za ustawę, a Izraelowi za umowę wieczną.
Ustanowił je jako prawo dla Jakuba, dla Izraela jako wieczne przymierze;
Powiedział: Tobie oddam ziemię Kanaan, wam dam dziedziczny udział,
Mówiąc: Tobie dam ziemię Chananejską za sznur dziedzictwa waszego;
Mówiąc: Tobie dam ziemię Kanaan jako dział waszego dziedzictwa;
kiedy byli jeszcze drobną garstką, oraz byli w niej jako nieliczni przychodnie.
Kiedy ich był mały poczet, prawie mały poczet, a jeszcze w niej byli przychodniami.
Kiedy ich było niewielu, nieliczni i obcy w niej.
A wędrowali od ludu do ludu i od królestwa do innego narodu.
Przechodzili zaiste od narodu do narodu, a z królestwa innego ludu;
I wędrowali od narodu do narodu, z jednego królestwa do innego ludu;
Nikomu nie pozwolił ich krzywdzić, z ich powodu karcił też królów,
Nie dopuszczał nikomu, aby im miał krzywdę czynić; nawet karał dla nich i królów, mówiąc:
Nikomu nie pozwolił ich krzywdzić, nawet karcił królów z ich powodu, mówiąc:
mówiąc: Nie tykajcie Moich pomazańców i nie czyńcie zła Moim prorokom.
Nie tykajcie pomazańców moich, a prorokom moim nie czyńcie nic złego.
Nie dotykajcie moich pomazańców, a moim prorokom nie czyńcie nic złego.
Przywołał też głód na ziemię oraz skruszył wszelką podporę pożywienia.
Gdy przywoławszy głód na ziemię, wszystkę podporę chleba pokruszył.
Potem przywołał głód na ziemię i zniszczył cały zapas chleba.
Wysłał przed nimi męża Josefa, który był sprzedany na niewolnika.
Posłał przed nimi męża, który był za niewolnika sprzedany, to jest Józefa;
Posłał przed nimi męża, Józefa, który został sprzedany jako niewolnik;
Jego nogę spętali więzami i skuto go w żelazo,
Którego nogi pętami trapili, a żelazo ścisnęło ciało jego,
Którego nogi ranili pętami, a w żelazo zakuto jego ciało;
do chwili spełnienia jego słowa; bo wyrok BOGA go oczyścił.
Aż do onego czasu, gdy się o nim wzmianka stała; mowa Pańska doświadczała go.
Aż do tego czasu, gdy jego słowo się spełniło, słowo PANA doświadczało go.
Król posłał i go wyzwolił, wyswobodził go władca ludów.
Posławszy król kazał go puścić; ten, który panował nad narodami, wolnym go uczynił.
Posłał król i kazał go uwolnić, władca narodu wypuścił go na wolność.
I uczynił go panem swojego domu oraz władcą w całej swojej dzierżawie.
Postanowił go panem domu swego, i książęciem nad wszystką dzierżawą swoją,
Ustanowił go panem swego domu i władcą wszystkich swoich posiadłości;
Aby poddał jego książęta swojej woli, a jego starszych nauczał mądrości.
Aby władał i książętami jego według zdania duszy swojej, i starców jego mądrości nauczał.
Aby rządził jego dostojnikami według swego uznania i jego starszych nauczał mądrości.
Tak Israel wszedł do Micraimu; Jakób zagościł w ziemi Chama.
Potem wszedł Izrael do Egiptu, a Jakób był gościem w ziemi Chamowej;
Potem Izrael wszedł do Egiptu, a Jakub był gościem w ziemi Chama;
I bardzo rozmnożył swój naród, uczynił go możniejszym ponad jego ciemięzców.
Gdzie rozmnożył Bóg lud swój bardzo, i uczynił go możniejszym nad nieprzyjaciół jego.
Gdzie Bóg bardzo rozmnożył swój lud i uczynił go potężniejszym od jego wrogów.
Więc odwróciło się ich serce, by nienawidzić Jego lud oraz knuć przeciwko Jego sługom.
Odmienił serce ich, iż mieli w nienawiści lud jego, a zmyślali zdrady przeciw sługom jego.
Odmienił ich serca, żeby znienawidzili jego lud i postępowali przebiegle wobec jego sług.
Zatem posłał Mojżesza Swojego sługę i Aarona, którego wybrał,
Posłał Mojżesza, sługę swego i Aarona, którego obrał;
Posłał Mojżesza, swego sługę, i Aarona, którego wybrał;
by spełnili pośród nich słowa Jego znaków i cudów w ziemi Chama.
Którzy im przedłożyli słowa znaków jego, i cuda w ziemi Chamowej.
Pokazali im jego znaki i cuda w ziemi Chama.
Wysłał ciemność i się ściemniło, lecz nie poddali się Jego Słowu.
Posłał ciemności, i zaćmiło się, a nie byli odpornymi słowu jego.
Zesłał ciemności i nastał mrok, i nie buntowali się przeciw jego słowu.
Zamienił ich wody w krew oraz uśmiercił ich ryby.
Obrócił wody ich w krew, a pomorzył ryby w nich.
Zamienił ich wody w krew i pozabijał ich ryby.
Ich kraj zaroił się żabami, aż do komnat ich władców.
Wydała ziemia ich mnóstwo żab, i były w pałacach królów ich.
Ich ziemia wydała mnóstwo żab, były nawet w komnatach królewskich.
Powiedział i nadciągnęły żuki, i robactwo we wszystkie ich granice.
Rzekł, a przyszła rozmaita mucha, i mszyce we wszystkich granicach ich.
Rozkazał i zjawiły się rozmaite muchy i wszy w całym ich kraju.
Dał im grad zamiast deszczu, ogień płonący na ich kraj.
Dał grad miasto deszczu, ogień palący na ziemię ich.
Zesłał grad zamiast deszczu, ogień płonący na ich ziemię.
Poraził także ich winorośl i figę, a drzewa ich dziedzictwa połamał.
Także potłukł winnice ich, i figi ich, a pokruszył drzewa w granicach ich.
Zniszczył ich winnice i figowce i połamał drzewa w ich kraju.
Powiedział i nadciągnęła szarańcza, i niezliczone mnóstwo chrząszczy.
Rzekł, a przyszła szarańcza, i chrząszczów niezliczone mnóstwo;
Rozkazał i zjawiła się szarańcza, niezliczone mnóstwo larw;
Pożarły całą trawę w ich kraju, pożarły też płody ich ziemi.
I pożarły wszelkie ziele w ziemi ich, a pojadły urodzaje ziemi ich.
I pożarły całą zieleń w ich kraju, i zjadły płody ich ziemi.
Zabił także wszystko pierworodne w ich państwie, pierwiastki całej ich siły.
Nawet pobił wszystko pierworodztwo w ziemi ich, początek wszystkiej siły ich.
Zabił też wszystko, co pierworodne w ich ziemi, pierwociny wszelkiej ich siły.
Wyprowadził ich ze srebrem i złotem, a nie było w ich pokoleniach słabego.
Tedy ich wywiódł ze srebrem i ze złotem, a nie był nikt słaby między pokoleniem ich.
Wyprowadził ich ze srebrem i złotem i nie było słabego wśród ich plemion.
Zaś Micraim się cieszył ich wyjściem, bowiem przypadła na nich trwoga.
Radował się Egipt, gdy oni wychodzili; albowiem był przypadł na nich strach ich.
Egipt się radował, gdy wychodzili, bo ogarnął go strach przed nimi.
Rozpostarł obłok na osłonę, a ogień aby rozświetlał noc.
Rozpostarł obłok na okrycie ich, a ogień na oświecanie nocy.
Rozpostarł obłok jak osłonę, a ogień, by świecił w nocy.
Zażądano – a przyprowadził przepiórki oraz nasycał ich chlebem niebios.
Na żądanie ich przywiódł przepiórki, a chlebem niebieskim nasycił ich.
Na ich żądanie zesłał przepiórki i nasycił ich chlebem z nieba.
Otworzył skały – a wypłynęły wody i strumieniem rozlały się po pustyniach.
Otworzył skałę i wypłynęły wody, a płynęły po suchych miejscach jako rzeka.
Otworzył skałę i trysnęły wody, popłynęły po suchych miejscach jak rzeka;
Bo wspomniał na Swoje święte Słowo oraz na Abrahama, Swego sługę.
Albowiem wspomniał na słowo świętobliwości swojej, które rzekł do Abrahama, sługi swego.
Pamiętał bowiem o swoim świętym słowie i o Abrahamie, swym słudze.
Więc wyprowadził Swój lud w radości, Swoich wybranych w weselu.
Przetoż wywiódł lud swój z weselem, a z śpiewaniem wybranych swoich.
Wyprowadził swój lud wśród wesela, swoich wybranych wśród radości.
I dał im ziemię narodów, odziedziczyli dorobek pogan,
I podał im ziemię pogan, a posiedli prace narodów.
I dał im ziemię pogan, i zawładnęli dorobkiem narodów;
by strzegli Jego ustaw oraz zachowali Jego nauki. HALLELUJA!
Aby zachowali ustawy jego, a prawa jego przestrzegali. Halleluja.
Aby zachowywali jego nakazy i przestrzegali jego praw. Alleluja.