Nowa Biblia Gdańska

Księga Psalmów 105

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Chwalcie WIEKUISTEGO, wołajcie Jego Imię, głoście pomiędzy ludźmi Jego dzieła.

ubg

Wysławiajcie PANA, wzywajcie jego imienia, opowiadajcie jego dzieła wśród narodów.

2
nbg

Śpiewajcie Mu, przygrywajcie Mu, rozpamiętujcie wszystkie Jego cuda.

ubg

Śpiewajcie mu, śpiewajcie mu psalmy, rozmawiajcie o wszystkich jego cudach.

3
nbg

Chlubcie się Jego świętym Imieniem, niech się raduje serce tych, którzy pragną BOGA.

ubg

Chlubcie się jego świętym imieniem, niech się weseli serce szukających PANA.

4
nbg

Badajcie WIEKUISTEGO oraz Jego wspaniałość, wciąż szukajcie Jego oblicza.

ubg

Szukajcie PANA i jego mocy, szukajcie zawsze jego oblicza.

5
nbg

Wspominajcie cuda, które dokonał, znaki oraz wyroki Jego ust.

ubg

Przypominajcie sobie dzieła, które czynił; jego cuda i wyroki jego ust.

6
nbg

Rodzie Abrahama Jego sługi; synowie Jakóba Jego wybrańcy!

ubg

Wy, potomkowie Abrahama, jego słudzy; wy, synowie Jakuba, jego wybrańcy!

7
nbg

On jest prawdziwym Bogiem, nasz WIEKUISTY, Jego sądy na całej ziemi.

ubg

On jest PANEM, naszym Bogiem, jego sądy po całej ziemi.

8
nbg

Wiecznie pamięta Swe przymierze; słowa, które ustanowił tysiącom pokoleń.

ubg

Pamięta wiecznie o swoim przymierzu; o słowie, które nakazał po tysiąc pokoleń;

9
nbg

To, które zawarł z Abrahamem oraz Swoją przysięgę daną Is'hakowi.

ubg

O przymierzu, które zawarł z Abrahamem, i o przysiędze złożonej Izaakowi.

10
nbg

Ustanowił Jakóbowi za ustawę, a Israelowi za umowę wieczną.

ubg

Ustanowił je jako prawo dla Jakuba, dla Izraela jako wieczne przymierze;

11
nbg

Powiedział: Tobie oddam ziemię Kanaan, wam dam dziedziczny udział,

ubg

Mówiąc: Tobie dam ziemię Kanaan jako dział waszego dziedzictwa;

12
nbg

kiedy byli jeszcze drobną garstką, oraz byli w niej jako nieliczni przychodnie.

ubg

Kiedy ich było niewielu, nieliczni i obcy w niej.

13
nbg

A wędrowali od ludu do ludu i od królestwa do innego narodu.

ubg

I wędrowali od narodu do narodu, z jednego królestwa do innego ludu;

14
nbg

Nikomu nie pozwolił ich krzywdzić, z ich powodu karcił też królów,

ubg

Nikomu nie pozwolił ich krzywdzić, nawet karcił królów z ich powodu, mówiąc:

15
nbg

mówiąc: Nie tykajcie Moich pomazańców i nie czyńcie zła Moim prorokom.

ubg

Nie dotykajcie moich pomazańców, a moim prorokom nie czyńcie nic złego.

16
nbg

Przywołał też głód na ziemię oraz skruszył wszelką podporę pożywienia.

ubg

Potem przywołał głód na ziemię i zniszczył cały zapas chleba.

17
nbg

Wysłał przed nimi męża Josefa, który był sprzedany na niewolnika.

ubg

Posłał przed nimi męża, Józefa, który został sprzedany jako niewolnik;

18
nbg

Jego nogę spętali więzami i skuto go w żelazo,

ubg

Którego nogi ranili pętami, a w żelazo zakuto jego ciało;

19
nbg

do chwili spełnienia jego słowa; bo wyrok BOGA go oczyścił.

ubg

Aż do tego czasu, gdy jego słowo się spełniło, słowo PANA doświadczało go.

20
nbg

Król posłał i go wyzwolił, wyswobodził go władca ludów.

ubg

Posłał król i kazał go uwolnić, władca narodu wypuścił go na wolność.

21
nbg

I uczynił go panem swojego domu oraz władcą w całej swojej dzierżawie.

ubg

Ustanowił go panem swego domu i władcą wszystkich swoich posiadłości;

22
nbg

Aby poddał jego książęta swojej woli, a jego starszych nauczał mądrości.

ubg

Aby rządził jego dostojnikami według swego uznania i jego starszych nauczał mądrości.

23
nbg

Tak Israel wszedł do Micraimu; Jakób zagościł w ziemi Chama.

ubg

Potem Izrael wszedł do Egiptu, a Jakub był gościem w ziemi Chama;

24
nbg

I bardzo rozmnożył swój naród, uczynił go możniejszym ponad jego ciemięzców.

ubg

Gdzie Bóg bardzo rozmnożył swój lud i uczynił go potężniejszym od jego wrogów.

25
nbg

Więc odwróciło się ich serce, by nienawidzić Jego lud oraz knuć przeciwko Jego sługom.

ubg

Odmienił ich serca, żeby znienawidzili jego lud i postępowali przebiegle wobec jego sług.

26
nbg

Zatem posłał Mojżesza Swojego sługę i Aarona, którego wybrał,

ubg

Posłał Mojżesza, swego sługę, i Aarona, którego wybrał;

27
nbg

by spełnili pośród nich słowa Jego znaków i cudów w ziemi Chama.

ubg

Pokazali im jego znaki i cuda w ziemi Chama.

28
nbg

Wysłał ciemność i się ściemniło, lecz nie poddali się Jego Słowu.

ubg

Zesłał ciemności i nastał mrok, i nie buntowali się przeciw jego słowu.

29
nbg

Zamienił ich wody w krew oraz uśmiercił ich ryby.

ubg

Zamienił ich wody w krew i pozabijał ich ryby.

30
nbg

Ich kraj zaroił się żabami, aż do komnat ich władców.

ubg

Ich ziemia wydała mnóstwo żab, były nawet w komnatach królewskich.

31
nbg

Powiedział i nadciągnęły żuki, i robactwo we wszystkie ich granice.

ubg

Rozkazał i zjawiły się rozmaite muchy i wszy w całym ich kraju.

32
nbg

Dał im grad zamiast deszczu, ogień płonący na ich kraj.

ubg

Zesłał grad zamiast deszczu, ogień płonący na ich ziemię.

33
nbg

Poraził także ich winorośl i figę, a drzewa ich dziedzictwa połamał.

ubg

Zniszczył ich winnice i figowce i połamał drzewa w ich kraju.

34
nbg

Powiedział i nadciągnęła szarańcza, i niezliczone mnóstwo chrząszczy.

ubg

Rozkazał i zjawiła się szarańcza, niezliczone mnóstwo larw;

35
nbg

Pożarły całą trawę w ich kraju, pożarły też płody ich ziemi.

ubg

I pożarły całą zieleń w ich kraju, i zjadły płody ich ziemi.

36
nbg

Zabił także wszystko pierworodne w ich państwie, pierwiastki całej ich siły.

ubg

Zabił też wszystko, co pierworodne w ich ziemi, pierwociny wszelkiej ich siły.

37
nbg

Wyprowadził ich ze srebrem i złotem, a nie było w ich pokoleniach słabego.

ubg

Wyprowadził ich ze srebrem i złotem i nie było słabego wśród ich plemion.

38
nbg

Zaś Micraim się cieszył ich wyjściem, bowiem przypadła na nich trwoga.

ubg

Egipt się radował, gdy wychodzili, bo ogarnął go strach przed nimi.

39
nbg

Rozpostarł obłok na osłonę, a ogień aby rozświetlał noc.

ubg

Rozpostarł obłok jak osłonę, a ogień, by świecił w nocy.

40
nbg

Zażądano – a przyprowadził przepiórki oraz nasycał ich chlebem niebios.

ubg

Na ich żądanie zesłał przepiórki i nasycił ich chlebem z nieba.

41
nbg

Otworzył skały – a wypłynęły wody i strumieniem rozlały się po pustyniach.

ubg

Otworzył skałę i trysnęły wody, popłynęły po suchych miejscach jak rzeka;

42
nbg

Bo wspomniał na Swoje święte Słowo oraz na Abrahama, Swego sługę.

ubg

Pamiętał bowiem o swoim świętym słowie i o Abrahamie, swym słudze.

43
nbg

Więc wyprowadził Swój lud w radości, Swoich wybranych w weselu.

ubg

Wyprowadził swój lud wśród wesela, swoich wybranych wśród radości.

44
nbg

I dał im ziemię narodów, odziedziczyli dorobek pogan,

ubg

I dał im ziemię pogan, i zawładnęli dorobkiem narodów;

45
nbg

by strzegli Jego ustaw oraz zachowali Jego nauki. HALLELUJA!

ubg

Aby zachowywali jego nakazy i przestrzegali jego praw. Alleluja.