Nowa Biblia Gdańska
Księga Psalmów 44
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Przewodnikowi chóru, dumanie synów Koracha.
Przewodnikowi chóru. Psalm pouczający dla synów Koracha. Boże, słyszeliśmy na własne uszy, nasi ojcowie opowiadali nam o tym, czego dokonałeś za ich dni, w czasach dawnych.
Boże, na własne uszy słyszeliśmy, nasi przodkowie opowiadali nam o dziele, które spełniłeś za ich dni, w dawnych czasach.
Ty własną ręką wypędziłeś pogan, a ich osadziłeś; wyniszczyłeś narody, a ich rozprzestrzeniłeś.
Ty, Twoją dłonią wygnałeś ludy, a ich zasadziłeś; wytraciłeś narody, a ich rozkrzewiłeś.
Nie zdobyli bowiem ziemi swym mieczem ani ich nie wybawiło własne ramię, lecz twoja prawica i twoje ramię, i światło twego oblicza, bo upodobałeś ich sobie.
Gdyż nie swym mieczem posiedli ową ziemię, ani ich ramię im nie pomogło; ale Twoja prawica, Twoje ramię i światło Twojego oblicza; bo ich sobie upodobałeś.
Ty jesteś moim Królem, o Boże; daj wybawienie Jakubowi.
Ty sam jesteś moim Królem; Boże, wyznacz zbawienie Jakóbowi.
Dzięki tobie pokonamy naszych wrogów, w twoje imię zdepczemy naszych przeciwników.
Tobą odeprzemy naszych gnębicieli; Twoim Imieniem zdepczemy naszych przeciwników.
Nie zaufam bowiem mojemu łukowi i nie wybawi mnie mój miecz;
Bo nie polegam na moim łuku, ani mój miecz mnie nie ocali.
Lecz ty nas wybawiłeś od naszych wrogów i zawstydziłeś tych, którzy nas nienawidzą.
Lecz Ty nas ocalasz od naszych gnębicieli, a naszych nieprzyjaciół pohańbisz.
Każdego dnia chlubimy się Bogiem, a twoje imię będziemy sławić na wieki. Sela.
Codziennie chlubimy się Bogiem, a Twe Imię będziemy wysławiać na wieki. Sela.
Teraz jednak odrzuciłeś nas i zawstydziłeś, i nie wyruszasz z naszymi wojskami.
Ale nas porzuciłeś, zawstydziłeś; nie wystąpiłeś w naszych szeregach.
Sprawiłeś, że cofnęliśmy się przed wrogiem, a ci, którzy nas nienawidzą, złupili nas.
Dałeś się nam cofnąć wobec wroga, więc do woli nas grabili nasi nieprzyjaciele.
Wydałeś nas na rzeź jak owce i rozproszyłeś nas wśród pogan.
Podałeś nas na żer jak trzodę; rozproszyłeś nas wśród narodów.
Sprzedałeś swój lud za bezcen i nie zyskałeś na jego sprzedaży.
Sprzedałeś swój lud za bezcen i nie chciałeś zyskać z ich ceny.
Wystawiłeś nas na wzgardę naszym sąsiadom, na szyderstwo i pośmiewisko tym, którzy nas otaczają.
Naszym sąsiadom podałeś nas na wzgardę; naszemu otoczeniu na pośmiewisko i urąganie.
Uczyniłeś nas tematem przysłowia wśród pogan, tak że narody kiwają głowami nad nami.
Uczyniłeś nas przysłowiem pośród ludów, przedmiotem politowania pomiędzy narodami.
Mój wstyd wciąż jest przede mną, a hańba mi twarz okrywa;
Cały dzień jest przede mną Moja hańba, a wstyd mojego oblicza mnie okrywa
Na głos tego, który gardzi i bluźni, z powodu wroga i mściciela.
z powodu głosu bluźniercy i potwarcy, wobec wroga oraz mściciela.
To wszystko nas spotkało, a jednak nie zapomnieliśmy o tobie ani nie naruszyliśmy twojego przymierza.
To wszystko nas spotkało, a przecież Cię pamiętamy i nie sprzeniewierzyliśmy się Twojemu przymierzu.
Nasze serce się nie odwróciło ani nasze kroki nie zboczyły z twej ścieżki;
Nie cofnęło się wstecz nasze serce; nasze kroki nie zboczyły z Twej ścieżki.
Chociaż powaliłeś nas w miejscu smoków i okryłeś nas cieniem śmierci.
Chociaż nas zgniotłeś wśród szakali i rozciągnąłeś nad nami cień śmierci.
Gdybyśmy zapomnieli imienia naszego Boga i wyciągnęli ręce do obcego boga;
Gdybyśmy zapomnieli Imienia naszego Boga, a nasze dłonie wyciągnęli do cudzego bóstwa,
Czyż Bóg by się o tym nie dowiedział? Przecież on zna tajniki serca.
czyżby Bóg nie dowiedział się o tym? Przecież On zna skrytości serca.
Lecz z powodu ciebie przez cały dzień nas zabijają, uważają nas za owce przeznaczone na rzeź.
Lecz dla Ciebie co dzień bywamy zabijani, jesteśmy uważani za owce rzeźni.
Ocknij się; czemu śpisz, Panie? Obudź się, nie odrzucaj nas na wieki.
Ocuć się! Czemu śpisz, Panie? Przebudź się i nie porzucaj na zawsze.
Czemu ukrywasz swoje oblicze i zapominasz o naszym utrapieniu i ucisku?
Czemu zakrywasz Twe oblicze? Zapominasz naszą nędzę i ucisk?
Nasza dusza bowiem pogrążyła się w prochu, nasz brzuch przylgnął do ziemi.
Nasza dusza jest poniżona aż do prochu; nasze życie przylgnęło aż do ziemi.
Powstań nam na pomoc, odkup nas ze względu na twoje miłosierdzie.
Powstań nam na pomoc i nas odkup z powodu Twojego miłosierdzia.
—