Nowa Biblia Gdańska

Księga Psalmów 49

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Przewodnikowi chóru Korachitów. Pieśń.

bg

Przedniejszemu śpiewakowi z synów Korego psalm.

2
nbg

Usłyszcie to wszystkie narody, posłuchajcie wszyscy mieszkańcy świata.

bg

Słuchajcie tego wszystkie narody; bierzcie to w uszy wszyscy mieszkający na okręgu ziemi!

3
nbg

Zarówno dzieci ludu, jak i synowie dostojnych mężów, bogaty i biedny – razem.

bg

Tak z ludu pospolitego, jako z ludzi zacnych, tak bogaty jako ubogi!

4
nbg

Moje usta głoszą mądrość, a myśl z mojego serca – roztropność.

bg

Usta moje będą opowiadały mądrość, a myśl serca mego roztropność.

5
nbg

Skłonię ku przypowieści moje ucho i przy lutni wyłożę mą zagadkę.

bg

Nakłonię do przypowieści ucha mego, wyłożę przy harfie zagadkę moję.

6
nbg

Czemu mam się obawiać złego, w dniach, w których mnie otacza nieprawość mych napastników?

bg

Przeczże się mam bać we złe dni, aby mię nieprawość tych, którzy mię depczą, miała ogarnąć?

7
nbg

Was, co polegacie na swym mieniu oraz przechwalacie się swoim wielkim bogactwem.

bg

Którzy ufają bogactwom swoim, a w mnóstwie dostatków swoich chlubią się.

8
nbg

Zaprawdę, nikt się nie zdoła odkupić i za siebie nie złoży Bogu okupu.

bg

Gdyż brata swego nikt żadnym sposobem nie odkupi, ani może dać Bogu okupu jego zań.

9
nbg

Gdyż kosztowny jest okup ich duszy, i nikt tego nigdy nie dokaże.

bg

(Albowiem drogi jest okup duszy ich, i nie może się ostać na wieki.)

10
nbg

A choćby nawet żył długo, czy nie zobaczy grobu?

bg

Aby żył na wieki, a nie oglądał grobu.

11
nbg

Tak, zobaczy! Mędrcy umierają, razem giną głupi, ograniczeni, i innym zostawiają swe mienie.

bg

Bo widzimy, iż i mądrzy umierają, głupi i szalony zarówno giną, a zostawiają, obcym bogactwa swoje.

12
nbg

W ich myśli ich domy są wieczne, ich mieszkania od pokolenia do pokolenia, dlatego swoje ziemie nazywają od swojego imienia.

bg

Myślą, że domy ich są wieczne, a przybytki ich trwają od narodu do narodu; przetoż je nazywają od imion swych na ziemi.

13
nbg

Ale człowiek nie zostanie w świetności; podobny jest do zwierząt, które giną.

bg

Ale człowiek we czci nie zostaje, podobnym będąc bydlętom, które giną.

14
nbg

Taka jest ich droga, w tym ich niedorzeczność; a ci, którzy idą w ich ślady, potakują ich mowom. Sela.

bg

Takowa myśl ich głupstwem ich jest, a przecież potomkowie ich pochwalają to usty swemi. Sela.

15
nbg

Jak stado pędzą do grobu, ich pasterzem jest śmierć, a nazajutrz panować tam będą prawi. Gdy odejdą ze swojego mieszkania, ich osoba stanie się pastwą mogiły.

bg

Jako owce w grobie złożeni będą, śmierć ich strawi; ale sprawiedliwi panować będą nad nimi z poranku, a kształt ich zniszczony będzie w grobie, gdy ustąpią z mieszkania swego.

16
nbg

Ale Pan wybawi moją duszę z mocy grobu, bowiem mnie przyjmie. Sela.

bg

Ale Bóg wykupi duszę moję z mocy grobu, gdy mię przyjmie. Sela.

17
nbg

Nie bądź zatrwożony, gdy ktoś się bogaci, kiedy mnoży się chwała jego domu.

bg

Nie bójże się, gdy się kto zbogaci, a gdy się rozmnoży sława domu jego.

18
nbg

Bo przy swoim zgonie nie zabierze niczego, jego chwała za nim nie zejdzie.

bg

Bo umierając nie weźmie nic z sobą, ani za nim zstąpi sława jego.

19
nbg

Bowiem jeszcze za życia będzie złorzeczył swojej duszy; a tobie przyzna, że szlachetnie sobie uczyniłeś.

bg

A choć duszy swej za żywota swego pobłaża i chwalono go, gdy sobie dobrze czynił:

20
nbg

Przejdzie do rodów jego ojców, co na wieki nie będą oglądały światła.

bg

Przecież musi iść za rodziną ojców swych, a na wieki nie ogląda światłości.

21
nbg

Gdy w świetności człowiek tego nie zrozumie, podobny jest do zwierząt, które się wytraca.

bg

Owóż człowiek, który jest we czci, a nie zrozumiewa tego, podobny jest bydlętom, które giną.