Nowa Biblia Gdańska
Księga Psalmów 49
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Przewodnikowi chóru Korachitów. Pieśń.
Przedniejszemu śpiewakowi z synów Korego psalm.
Usłyszcie to wszystkie narody, posłuchajcie wszyscy mieszkańcy świata.
Słuchajcie tego wszystkie narody; bierzcie to w uszy wszyscy mieszkający na okręgu ziemi!
Zarówno dzieci ludu, jak i synowie dostojnych mężów, bogaty i biedny – razem.
Tak z ludu pospolitego, jako z ludzi zacnych, tak bogaty jako ubogi!
Moje usta głoszą mądrość, a myśl z mojego serca – roztropność.
Usta moje będą opowiadały mądrość, a myśl serca mego roztropność.
Skłonię ku przypowieści moje ucho i przy lutni wyłożę mą zagadkę.
Nakłonię do przypowieści ucha mego, wyłożę przy harfie zagadkę moję.
Czemu mam się obawiać złego, w dniach, w których mnie otacza nieprawość mych napastników?
Przeczże się mam bać we złe dni, aby mię nieprawość tych, którzy mię depczą, miała ogarnąć?
Was, co polegacie na swym mieniu oraz przechwalacie się swoim wielkim bogactwem.
Którzy ufają bogactwom swoim, a w mnóstwie dostatków swoich chlubią się.
Zaprawdę, nikt się nie zdoła odkupić i za siebie nie złoży Bogu okupu.
Gdyż brata swego nikt żadnym sposobem nie odkupi, ani może dać Bogu okupu jego zań.
Gdyż kosztowny jest okup ich duszy, i nikt tego nigdy nie dokaże.
(Albowiem drogi jest okup duszy ich, i nie może się ostać na wieki.)
A choćby nawet żył długo, czy nie zobaczy grobu?
Aby żył na wieki, a nie oglądał grobu.
Tak, zobaczy! Mędrcy umierają, razem giną głupi, ograniczeni, i innym zostawiają swe mienie.
Bo widzimy, iż i mądrzy umierają, głupi i szalony zarówno giną, a zostawiają, obcym bogactwa swoje.
W ich myśli ich domy są wieczne, ich mieszkania od pokolenia do pokolenia, dlatego swoje ziemie nazywają od swojego imienia.
Myślą, że domy ich są wieczne, a przybytki ich trwają od narodu do narodu; przetoż je nazywają od imion swych na ziemi.
Ale człowiek nie zostanie w świetności; podobny jest do zwierząt, które giną.
Ale człowiek we czci nie zostaje, podobnym będąc bydlętom, które giną.
Taka jest ich droga, w tym ich niedorzeczność; a ci, którzy idą w ich ślady, potakują ich mowom. Sela.
Takowa myśl ich głupstwem ich jest, a przecież potomkowie ich pochwalają to usty swemi. Sela.
Jak stado pędzą do grobu, ich pasterzem jest śmierć, a nazajutrz panować tam będą prawi. Gdy odejdą ze swojego mieszkania, ich osoba stanie się pastwą mogiły.
Jako owce w grobie złożeni będą, śmierć ich strawi; ale sprawiedliwi panować będą nad nimi z poranku, a kształt ich zniszczony będzie w grobie, gdy ustąpią z mieszkania swego.
Ale Pan wybawi moją duszę z mocy grobu, bowiem mnie przyjmie. Sela.
Ale Bóg wykupi duszę moję z mocy grobu, gdy mię przyjmie. Sela.
Nie bądź zatrwożony, gdy ktoś się bogaci, kiedy mnoży się chwała jego domu.
Nie bójże się, gdy się kto zbogaci, a gdy się rozmnoży sława domu jego.
Bo przy swoim zgonie nie zabierze niczego, jego chwała za nim nie zejdzie.
Bo umierając nie weźmie nic z sobą, ani za nim zstąpi sława jego.
Bowiem jeszcze za życia będzie złorzeczył swojej duszy; a tobie przyzna, że szlachetnie sobie uczyniłeś.
A choć duszy swej za żywota swego pobłaża i chwalono go, gdy sobie dobrze czynił:
Przejdzie do rodów jego ojców, co na wieki nie będą oglądały światła.
Przecież musi iść za rodziną ojców swych, a na wieki nie ogląda światłości.
Gdy w świetności człowiek tego nie zrozumie, podobny jest do zwierząt, które się wytraca.
Owóż człowiek, który jest we czci, a nie zrozumiewa tego, podobny jest bydlętom, które giną.