Nowa Biblia Gdańska
Księga Psalmów 49
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Przewodnikowi chóru Korachitów. Pieśń.
Przewodnikowi chóru. Psalm dla synów Koracha. Słuchajcie tego wszystkie narody, nadstawcie ucha wszyscy mieszkańcy świata.
Usłyszcie to wszystkie narody, posłuchajcie wszyscy mieszkańcy świata.
Zarówno wy, prości, jak i wy, możni; zarówno bogaty, jak i ubogi.
Zarówno dzieci ludu, jak i synowie dostojnych mężów, bogaty i biedny – razem.
Moje usta wypowiedzą mądrość, a rozmyślaniem mego serca będzie roztropność.
Moje usta głoszą mądrość, a myśl z mojego serca – roztropność.
Nakłonię ucha ku przypowieści, przy harfie rozwiążę moją zagadkę.
Skłonię ku przypowieści moje ucho i przy lutni wyłożę mą zagadkę.
Dlaczego mam się bać w dniach niedoli, gdy otacza mnie nieprawość tych, którzy mnie depczą?
Czemu mam się obawiać złego, w dniach, w których mnie otacza nieprawość mych napastników?
Ci, którzy ufają swym bogactwom i chlubią się swym wielkim dostatkiem;
Was, co polegacie na swym mieniu oraz przechwalacie się swoim wielkim bogactwem.
Nikt z nich w żaden sposób nie odkupi swego brata ani nie może dać Bogu za niego okupu;
Zaprawdę, nikt się nie zdoła odkupić i za siebie nie złoży Bogu okupu.
(Kosztowny bowiem jest okup za ich dusze i nigdy się nie zdarzy);
Gdyż kosztowny jest okup ich duszy, i nikt tego nigdy nie dokaże.
Aby żył na wieki i nie doznał zniszczenia.
A choćby nawet żył długo, czy nie zobaczy grobu?
Każdy bowiem widzi, że mądrzy umierają, tak samo jak ginie głupiec i prostak, i zostawiają obcym swoje bogactwa.
Tak, zobaczy! Mędrcy umierają, razem giną głupi, ograniczeni, i innym zostawiają swe mienie.
Myślą, że ich domy są wieczne, a ich mieszkania będą trwać z pokolenia na pokolenie; nazywają ziemie swymi imionami.
W ich myśli ich domy są wieczne, ich mieszkania od pokolenia do pokolenia, dlatego swoje ziemie nazywają od swojego imienia.
Lecz człowiek, choć otoczony czcią, nie przetrwa; podobny jest do bydląt, które giną.
Ale człowiek nie zostanie w świetności; podobny jest do zwierząt, które giną.
Ich droga jest ich głupstwem, mimo to ich potomkowie pochwalają ich mowę. Sela.
Taka jest ich droga, w tym ich niedorzeczność; a ci, którzy idą w ich ślady, potakują ich mowom. Sela.
Jak owce będą złożeni w grobie, śmierć ich pożre; prawi będą nad nimi panować o poranku, ich postać zostanie zniszczona w grobie, gdy opuszczą swoje mieszkanie.
Jak stado pędzą do grobu, ich pasterzem jest śmierć, a nazajutrz panować tam będą prawi. Gdy odejdą ze swojego mieszkania, ich osoba stanie się pastwą mogiły.
Ale Bóg wykupi moją duszę z mocy grobu, bo mnie przyjmie. Sela.
Ale Pan wybawi moją duszę z mocy grobu, bowiem mnie przyjmie. Sela.
Nie bój się, gdy się ktoś wzbogaci, gdy się rozmnoży sława jego domu;
Nie bądź zatrwożony, gdy ktoś się bogaci, kiedy mnoży się chwała jego domu.
Bo gdy umrze, niczego ze sobą nie weźmie i nie pójdzie za nim jego sława.
Bo przy swoim zgonie nie zabierze niczego, jego chwała za nim nie zejdzie.
Chociaż za życia swej duszy pochlebiał i chwalono go, gdy dobrze się urządził;
Bowiem jeszcze za życia będzie złorzeczył swojej duszy; a tobie przyzna, że szlachetnie sobie uczyniłeś.
Pójdzie jednak do grona swych ojców; nigdy nie ujrzą światła.
Przejdzie do rodów jego ojców, co na wieki nie będą oglądały światła.
Człowiek, który jest otoczony czcią, a nie rozumie tego, podobny jest do bydląt, które giną.
Gdy w świetności człowiek tego nie zrozumie, podobny jest do zwierząt, które się wytraca.
—