Nowa Biblia Gdańska

Księga Psalmów 57

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Przewodnikowi chóru na nutę: „Nie zatracaj”. Klejnot Dawida; gdy się schronił przed Saulem do jaskini.

bg

Przedniejszemu śpiewakowi, jako: Nie zatracaj, złoty psalm Dawidowy, kiedy uciekał przed Saulem do jaskini.

2
nbg

Zmiłuj się nade mną, Boże, miej litość nade mną, gdyż do Ciebie chroni się moja dusza, i pod cień Twoich skrzydeł się uciekam, aż przeminie niedola.

bg

Zmiłuj się nademną, o Boże! zmiłuj się nademną; albowiem w tobie ufa dusza moja, a do cienia skrzydeł twoich uciekam się; aż przeminie utrapienie.

3
nbg

Wołam do Boga Najwyższego, do Boga, który też o mnie postanawia.

bg

Będę wołał do Boga najwyższego, do Boga, który wykonywa sprawę moję.

4
nbg

Ześle z niebios i mnie wspomoże; On, którego lży ten czyhający na mnie. Sela. Bóg ześle Swoją łaskę i Swoją prawdę.

bg

On pośle z nieba, i wybawi mię od pohańbienia tego, który mię chce pochłonąć. Sela. Pośle mi Bóg miłosierdzie swoje i prawdę swą.

5
nbg

Moja dusza przebywa pośród lwów, wśród zapalczywych ludzi; ich zęby są jak oszczepy i strzały, a ich język jak ostry miecz.

bg

Dusza moja jest w pośród lwów; leżę miedzy palącymi, między synami ludzkimi, których zęby jako włócznie i strzały, i język ich miecz ostry.

6
nbg

Wywyż się, Panie, nad niebiosa, oraz nad całą ziemię Twoją chwałą.

bg

Wywyżże się nad niebiosa, o Boże! a nade wszystką ziemią chwała twoja.

7
nbg

Moim krokom przygotowali sidła, więc zgnębiona jest moja dusza; wykopali przede mną jamę, lecz sami w nią powpadali. Sela.

bg

Sieci zastawili na nogi moje, nachylili duszę moję, wykopali dół przed obliczem mojem; ale sami wpadli weń. Sela.

8
nbg

Utwierdzone jest moje serce, Boże, niewzruszone jest moje serce; śpiewam oraz wysławiam.

bg

Gotowe jest serce moje, Boże! gotowe jest serce moje; śpiewać i wychwalać cię będę.

9
nbg

Rozbudź się mój duchu, ocuć się lutnio i cytro, gdy budzę się wraz z jutrzenką.

bg

Ocuć się chwało moja! ocuć się, lutnio i harfo! gdy na świtaniu powstaję.

10
nbg

Będę Cię wysławiał wśród narodów, będę Ci śpiewał pośród ludów;

bg

Będę cię wysławiał między ludem, Panie! a będęć śpiewał między narodami.

11
nbg

Bo wielką aż po niebiosa jest Twoja łaska i pod obłoki Twa prawda.

bg

Albowiem wielkie jest aż do niebios miłosierdzie twoje, i aż pod obłoki prawda twoja.

12
nbg

Wywyż się, Panie, nad niebiosa, oraz nad całą ziemię Twoją chwałą.

bg

Wywyżże się nad niebiosa, o Boże! a nade wszystką ziemię wywyż chwałę twoję.